Bibles in ancient languages
Ancient translations
Modern translations

Septuaginta Deuteronomy 32

Pentateuch
Historical books
Poetical Writings
Prophetic Books
Chapter
Verses
1
Πρόσεχε, οὐρανέ, καὶ λαλήσω, καὶ ἀκουέτω γῆ ῥήματα ἐκ στόματός μου.

Próseche, ourané, kaì lalḗsō, kaì akouétō gē̂ rhḗmata ek stómatós mou.

2
προσδοκάσθω ὡς ὑετὸς τὸ ἀπόϕθεγμά μου, καὶ καταβήτω ὡς δρόσος τὰ ῥήματά μου, ὡσεὶ ὄμβρος ἐπ’ ἄγρωστιν καὶ ὡσεὶ νιϕετὸς ἐπὶ χόρτον.

prosdokásthō hōs hyetòs tò apóphthegmá mou, kaì katabḗtō hōs drósos tà rhḗmatá mou, hōseì ómbros ep’ ágrōstin kaì hōseì niphetòs epì chórton.

3
ὅτι ὄνομα κυρίου ἐκάλεσα· δότε μεγαλωσύνην τῷ θεῷ ἡμῶν.

hóti ónoma kyríou ekálesa: dóte megalōsýnēn tō̂i theō̂i hēmō̂n.

4
θεός, ἀληθινὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ, καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ κρίσεις· θεὸς πιστός, καὶ οὐκ ἔστιν ἀδικία, δίκαιος καὶ ὅσιος κύριος.

theós, alēthinà tà érga autoû, kaì pâsai hai hodoì autoû kríseis: theòs pistós, kaì ouk éstin adikía, díkaios kaì hósios kýrios.

5
ἡμάρτοσαν οὐκ αὐτῷ τέκνα μωμητά, γενεὰ σκολιὰ καὶ διεστραμμένη.

hēmártosan ouk autō̂i tékna mōmētá, geneà skolià kaì diestramménē.

6
ταῦτα κυρίῳ ἀνταποδίδοτε οὕτω, λαὸς μωρὸς καὶ οὐχὶ σοϕός; οὐκ αὐτὸς οὗτός σου πατὴρ ἐκτήσατό σε καὶ ἐποίησέν σε καὶ ἔκτισέν σε;

taûta kyríōi antapodídote hoútō, laòs mōròs kaì ouchì sophós? ouk autòs hoûtós sou patḕr ektḗsató se kaì epoíēsén se kaì éktisén se?

7
μνήσθητε ἡμέρας αἰῶνος, σύνετε ἔτη γενεᾶς γενεῶν· ἐπερώτησον τὸν πατέρα σου, καὶ ἀναγγελεῖ σοι, τοὺς πρεσβυτέρους σου, καὶ ἐροῦσίν σοι.

mnḗsthēte hēméras aiō̂nos, sýnete étē geneâs geneō̂n: eperṓtēson tòn patéra sou, kaì anangeleî soi, toùs presbytérous sou, kaì eroûsín soi.

8
ὅτε διεμέριζεν ὁ ὕψιστος ἔθνη, ὡς διέσπειρεν υἱοὺς Αδαμ, ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων θεοῦ,

hóte diemérizen ho hýpsistos éthnē, hōs diéspeiren hyioùs Adam, éstēsen hória ethnō̂n katà arithmòn angélōn theoû,

9
καὶ ἐγενήθη μερὶς κυρίου λαὸς αὐτοῦ Ιακωβ, σχοίνισμα κληρονομίας αὐτοῦ Ισραηλ.

kaì egenḗthē merìs kyríou laòs autoû Iakōb, schoínisma klēronomías autoû Israēl.

10
αὐτάρκησεν αὐτὸν ἐν γῇ ἐρήμῳ, ἐν δίψει καύματος ἐν ἀνύδρῳ· ἐκύκλωσεν αὐτὸν καὶ ἐπαίδευσεν αὐτὸν καὶ διεϕύλαξεν αὐτὸν ὡς κόραν ὀϕθαλμοῦ

autárkēsen autòn en gē̂i erḗmōi, en dípsei kaúmatos en anýdrōi: ekýklōsen autòn kaì epaídeusen autòn kaì diephýlaxen autòn hōs kóran ophthalmoû

11
ὡς ἀετὸς σκεπάσαι νοσσιὰν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοῖς νεοσσοῖς αὐτοῦ ἐπεπόθησεν, διεὶς τὰς πτέρυγας αὐτοῦ ἐδέξατο αὐτοὺς καὶ ἀνέλαβεν αὐτοὺς ἐπὶ τῶν μεταϕρένων αὐτοῦ.

hōs aetòs skepásai nossiàn autoû kaì epì toîs neossoîs autoû epepóthēsen, dieìs tàs ptérygas autoû edéxato autoùs kaì anélaben autoùs epì tō̂n metaphrénōn autoû.

12
κύριος μόνος ἦγεν αὐτούς, καὶ οὐκ ἦν μετ’ αὐτῶν θεὸς ἀλλότριος.

kýrios mónos ē̂gen autoús, kaì ouk ē̂n met’ autō̂n theòs allótrios.

13
ἀνεβίβασεν αὐτοὺς ἐπὶ τὴν ἰσχὺν τῆς γῆς, ἐψώμισεν αὐτοὺς γενήματα ἀγρῶν· ἐθήλασαν μέλι ἐκ πέτρας καὶ ἔλαιον ἐκ στερεᾶς πέτρας,

anebíbasen autoùs epì tḕn ischỳn tē̂s gē̂s, epsṓmisen autoùs genḗmata agrō̂n: ethḗlasan méli ek pétras kaì élaion ek stereâs pétras,

14
βούτυρον βοῶν καὶ γάλα προβάτων μετὰ στέατος ἀρνῶν καὶ κριῶν, υἱῶν ταύρων καὶ τράγων μετὰ στέατος νεϕρῶν πυροῦ, καὶ αἷμα σταϕυλῆς ἔπιον οἶνον.

boútyron boō̂n kaì gála probátōn metà stéatos arnō̂n kaì kriō̂n, hyiō̂n taúrōn kaì trágōn metà stéatos nephrō̂n pyroû, kaì haîma staphylē̂s épion oînon.

15
καὶ ἔϕαγεν Ιακωβ καὶ ἐνεπλήσθη, καὶ ἀπελάκτισεν ὁ ἠγαπημένος, ἐλιπάνθη, ἐπαχύνθη, ἐπλατύνθη· καὶ ἐγκατέλιπεν θεὸν τὸν ποιήσαντα αὐτὸν καὶ ἀπέστη ἀπὸ θεοῦ σωτῆρος αὐτοῦ.

kaì éphagen Iakōb kaì eneplḗsthē, kaì apeláktisen ho ēgapēménos, elipánthē, epachýnthē, eplatýnthē: kaì enkatélipen theòn tòn poiḗsanta autòn kaì apéstē apò theoû sōtē̂ros autoû.

16
παρώξυνάν με ἐπ’ ἀλλοτρίοις, ἐν βδελύγμασιν αὐτῶν ἐξεπίκρανάν με·

parṓxynán me ep’ allotríois, en bdelýgmasin autō̂n exepíkranán me:

17
ἔθυσαν δαιμονίοις καὶ οὐ θεῷ, θεοῖς, οἷς οὐκ ᾔδεισαν· καινοὶ πρόσϕατοι ἥκασιν, οὓς οὐκ ᾔδεισαν οἱ πατέρες αὐτῶν.

éthysan daimoníois kaì ou theō̂i, theoîs, hoîs ouk ḗideisan: kainoì prósphatoi hḗkasin, hoùs ouk ḗideisan hoi patéres autō̂n.

18
θεὸν τὸν γεννήσαντά σε ἐγκατέλιπες καὶ ἐπελάθου θεοῦ τοῦ τρέϕοντός σε.

theòn tòn gennḗsantá se enkatélipes kaì epeláthou theoû toû tréphontós se.

19
καὶ εἶδεν κύριος καὶ ἐζήλωσεν καὶ παρωξύνθη δι’ ὀργὴν υἱῶν αὐτοῦ καὶ θυγατέρων

kaì eîden kýrios kaì ezḗlōsen kaì parōxýnthē di’ orgḕn hyiō̂n autoû kaì thygatérōn

20
καὶ εἶπεν ’Αποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπ’ αὐτῶν καὶ δείξω τί ἔσται αὐτοῖς ἐπ’ ἐσχάτων· ὅτι γενεὰ ἐξεστραμμένη ἐστίν, υἱοί, οἷς οὐκ ἔστιν πίστις ἐν αὐτοῖς.

kaì eîpen ’Apostrépsō tò prósōpón mou ap’ autō̂n kaì deíxō tí éstai autoîs ep’ eschátōn: hóti geneà exestramménē estín, hyioí, hoîs ouk éstin pístis en autoîs.

21
αὐτοὶ παρεζήλωσάν με ἐπ’ οὐ θεῷ, παρώργισάν με ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν· κἀγὼ παραζηλώσω αὐτοὺς ἐπ’ οὐκ ἔθνει, ἐπ’ ἔθνει ἀσυνέτῳ παροργιῶ αὐτούς.

autoì parezḗlōsán me ep’ ou theō̂i, parṓrgisán me en toîs eidṓlois autō̂n: kagṑ parazēlṓsō autoùs ep’ ouk éthnei, ep’ éthnei asynétōi parorgiō̂ autoús.

22
ὅτι πῦρ ἐκκέκαυται ἐκ τοῦ θυμοῦ μου, καυθήσεται ἕως ᾅδου κάτω, καταϕάγεται γῆν καὶ τὰ γενήματα αὐτῆς, ϕλέξει θεμέλια ὀρέων.

hóti pŷr ekkékautai ek toû thymoû mou, kauthḗsetai héōs hā́idou kátō, kataphágetai gē̂n kaì tà genḗmata autē̂s, phléxei themélia oréōn.

23
συνάξω εἰς αὐτοὺς κακὰ καὶ τὰ βέλη μου συντελέσω εἰς αὐτούς.

synáxō eis autoùs kakà kaì tà bélē mou syntelésō eis autoús.

24
τηκόμενοι λιμῷ καὶ βρώσει ὀρνέων καὶ ὀπισθότονος ἀνίατος· ὀδόντας θηρίων ἀποστελῶ εἰς αὐτοὺς μετὰ θυμοῦ συρόντων ἐπὶ γῆς.

tēkómenoi limō̂i kaì brṓsei ornéōn kaì opisthótonos aníatos: odóntas thēríōn apostelō̂ eis autoùs metà thymoû syróntōn epì gē̂s.

25
ἔξωθεν ἀτεκνώσει αὐτοὺς μάχαιρα καὶ ἐκ τῶν ταμιείων ϕόβος· νεανίσκος σὺν παρθένῳ, θηλάζων μετὰ καθεστηκότος πρεσβύτου.

éxōthen ateknṓsei autoùs máchaira kaì ek tō̂n tamieíōn phóbos: neanískos sỳn parthénōi, thēlázōn metà kathestēkótos presbýtou.

26
εἶπα Διασπερῶ αὐτούς, παύσω δὴ ἐξ ἀνθρώπων τὸ μνημόσυνον αὐτῶν,

eîpa Diasperō̂ autoús, paúsō dḕ ex anthrṓpōn tò mnēmósynon autō̂n,

27
εἰ μὴ δι’ ὀργὴν ἐχθρῶν, ἵνα μὴ μακροχρονίσωσιν, καὶ ἵνα μὴ συνεπιθῶνται οἱ ὑπεναντίοι, μὴ εἴπωσιν ‘Η χεὶρ ἡμῶν ἡ ὑψηλὴ καὶ οὐχὶ κύριος ἐποίησεν ταῦτα πάντα.

ei mḕ di’ orgḕn echthrō̂n, hína mḕ makrochronísōsin, kaì hína mḕ synepithō̂ntai hoi hypenantíoi, mḕ eípōsin ‘Ē cheìr hēmō̂n hē hypsēlḕ kaì ouchì kýrios epoíēsen taûta pánta.

28
ὅτι ἔθνος ἀπολωλεκὸς βουλήν ἐστιν, καὶ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς ἐπιστήμη.

hóti éthnos apolōlekòs boulḗn estin, kaì ouk éstin en autoîs epistḗmē.

29
οὐκ ἐϕρόνησαν συνιέναι ταῦτα· καταδεξάσθωσαν εἰς τὸν ἐπιόντα χρόνον.

ouk ephrónēsan syniénai taûta: katadexásthōsan eis tòn epiónta chrónon.

30
πῶς διώξεται εἷς χιλίους καὶ δύο μετακινήσουσιν μυριάδας, εἰ μὴ ὁ θεὸς ἀπέδοτο αὐτοὺς καὶ κύριος παρέδωκεν αὐτούς;

pō̂s diṓxetai heîs chilíous kaì dýo metakinḗsousin myriádas, ei mḕ ho theòs apédoto autoùs kaì kýrios parédōken autoús?

31
ὅτι οὐκ ἔστιν ὡς ὁ θεὸς ἡμῶν οἱ θεοὶ αὐτῶν· οἱ δὲ ἐχθροὶ ἡμῶν ἀνόητοι.

hóti ouk éstin hōs ho theòs hēmō̂n hoi theoì autō̂n: hoi dè echthroì hēmō̂n anóētoi.

32
ἐκ γὰρ ἀμπέλου Σοδομων ἡ ἄμπελος αὐτῶν, καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομορρας· ἡ σταϕυλὴ αὐτῶν σταϕυλὴ χολῆς, βότρυς πικρίας αὐτοῖς·

ek gàr ampélou Sodomōn hē ámpelos autō̂n, kaì hē klēmatìs autō̂n ek Gomorras: hē staphylḕ autō̂n staphylḕ cholē̂s, bótrys pikrías autoîs:

33
θυμὸς δρακόντων ὁ οἶνος αὐτῶν καὶ θυμὸς ἀσπίδων ἀνίατος.

thymòs drakóntōn ho oînos autō̂n kaì thymòs aspídōn aníatos.

34
οὐκ ἰδοὺ ταῦτα συνῆκται παρ’ ἐμοὶ καὶ ἐσϕράγισται ἐν τοῖς θησαυροῖς μου;

ouk idoù taûta synē̂ktai par’ emoì kaì esphrágistai en toîs thēsauroîs mou?

35
ἐν ἡμέρᾳ ἐκδικήσεως ἀνταποδώσω, ἐν καιρῷ, ὅταν σϕαλῇ ὁ ποὺς αὐτῶν· ὅτι ἐγγὺς ἡμέρα ἀπωλείας αὐτῶν, καὶ πάρεστιν ἕτοιμα ὑμῖν.

en hēmérāi ekdikḗseōs antapodṓsō, en kairō̂i, hótan sphalē̂i ho poùs autō̂n: hóti engỳs hēméra apōleías autō̂n, kaì párestin hétoima hymîn.

36
ὅτι κρινεῖ κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοῖς δούλοις αὐτοῦ παρακληθήσεται· εἶδεν γὰρ παραλελυμένους αὐτοὺς καὶ ἐκλελοιπότας ἐν ἐπαγωγῇ καὶ παρειμένους.

hóti krineî kýrios tòn laòn autoû kaì epì toîs doúlois autoû paraklēthḗsetai: eîden gàr paralelyménous autoùs kaì ekleloipótas en epagōgē̂i kaì pareiménous.

37
καὶ εἶπεν κύριος Ποῦ εἰσιν οἱ θεοὶ αὐτῶν, ἐϕ’ οἷς ἐπεποίθεισαν ἐπ’ αὐτοῖς,

kaì eîpen kýrios Poû eisin hoi theoì autō̂n, eph’ hoîs epepoítheisan ep’ autoîs,

38
ὧν τὸ στέαρ τῶν θυσιῶν αὐτῶν ἠσθίετε καὶ ἐπίνετε τὸν οἶνον τῶν σπονδῶν αὐτῶν; ἀναστήτωσαν καὶ βοηθησάτωσαν ὑμῖν καὶ γενηθήτωσαν ὑμῖν σκεπασταί.

hō̂n tò stéar tō̂n thysiō̂n autō̂n ēsthíete kaì epínete tòn oînon tō̂n spondō̂n autō̂n? anastḗtōsan kaì boēthēsátōsan hymîn kaì genēthḗtōsan hymîn skepastaí.

39
ἴδετε ἴδετε ὅτι ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστιν θεὸς πλὴν ἐμοῦ· ἐγὼ ἀποκτενῶ καὶ ζῆν ποιήσω, πατάξω κἀγὼ ἰάσομαι, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἐξελεῖται ἐκ τῶν χειρῶν μου.

ídete ídete hóti egṓ eimi, kaì ouk éstin theòs plḕn emoû: egṑ apoktenō̂ kaì zē̂n poiḗsō, patáxō kagṑ iásomai, kaì ouk éstin hòs exeleîtai ek tō̂n cheirō̂n mou.

40
ὅτι ἀρῶ εἰς τὸν οὐρανὸν τὴν χεῖρά μου καὶ ὀμοῦμαι τῇ δεξιᾷ μου καὶ ἐρῶ Ζῶ ἐγὼ εἰς τὸν αἰῶνα,

hóti arō̂ eis tòn ouranòn tḕn cheîrá mou kaì omoûmai tē̂i dexiā̂i mou kaì erō̂ Zō̂ egṑ eis tòn aiō̂na,

41
ὅτι παροξυνῶ ὡς ἀστραπὴν τὴν μάχαιράν μου, καὶ ἀνθέξεται κρίματος ἡ χείρ μου, καὶ ἀνταποδώσω δίκην τοῖς ἐχθροῖς καὶ τοῖς μισοῦσίν με ἀνταποδώσω·

hóti paroxynō̂ hōs astrapḕn tḕn máchairán mou, kaì anthéxetai krímatos hē cheír mou, kaì antapodṓsō díkēn toîs echthroîs kaì toîs misoûsín me antapodṓsō:

42
μεθύσω τὰ βέλη μου ἀϕ’ αἵματος, καὶ ἡ μάχαιρά μου καταϕάγεται κρέα, ἀϕ’ αἵματος τραυματιῶν καὶ αἰχμαλωσίας, ἀπὸ κεϕαλῆς ἀρχόντων ἐχθρῶν.

methýsō tà bélē mou aph’ haímatos, kaì hē máchairá mou kataphágetai kréa, aph’ haímatos traumatiō̂n kaì aichmalōsías, apò kephalē̂s archóntōn echthrō̂n.

43
εὐϕράνθητε, οὐρανοί, ἅμα αὐτῷ, καὶ προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες υἱοὶ θεοῦ· εὐϕράνθητε, ἔθνη, μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐνισχυσάτωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι θεοῦ· ὅτι τὸ αἷμα τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐκδικᾶται, καὶ ἐκδικήσει καὶ ἀνταποδώσει δίκην τοῖς ἐχθροῖς καὶ τοῖς μισοῦσιν ἀνταποδώσει, καὶ ἐκκαθαριεῖ κύριος τὴν γῆν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.

euphránthēte, ouranoí, háma autō̂i, kaì proskynēsátōsan autō̂i pántes hyioì theoû: euphránthēte, éthnē, metà toû laoû autoû, kaì enischysátōsan autō̂i pántes ángeloi theoû: hóti tò haîma tō̂n hyiō̂n autoû ekdikâtai, kaì ekdikḗsei kaì antapodṓsei díkēn toîs echthroîs kaì toîs misoûsin antapodṓsei, kaì ekkatharieî kýrios tḕn gē̂n toû laoû autoû.

44
Καὶ ἔγραψεν Μωυσῆς τὴν ᾠδὴν ταύτην ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ ἐδίδαξεν αὐτὴν τοὺς υἱοὺς Ισραηλ. καὶ εἰσῆλθεν Μωυσῆς καὶ ἐλάλησεν πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ, αὐτὸς καὶ ’Ιησοῦς ὁ τοῦ Ναυη.

Kaì égrapsen Mōysē̂s tḕn ōidḕn taútēn en ekeínēi tē̂i hēmérāi kaì edídaxen autḕn toùs hyioùs Israēl. kaì eisē̂lthen Mōysē̂s kaì elálēsen pántas toùs lógous toû nómou toútou eis tà ō̂ta toû laoû, autòs kaì ’Iēsoûs ho toû Nauē.

45
καὶ συνετέλεσεν Μωυσῆς λαλῶν παντὶ Ισραηλ

kaì synetélesen Mōysē̂s lalō̂n pantì Israēl

46
καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς Προσέχετε τῇ καρδίᾳ ἐπὶ πάντας τοὺς λόγους τούτους, οὓς ἐγὼ διαμαρτύρομαι ὑμῖν σήμερον, ἃ ἐντελεῖσθε τοῖς υἱοῖς ὑμῶν ϕυλάσσειν καὶ ποιεῖν πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου·

kaì eîpen pròs autoús Proséchete tē̂i kardíāi epì pántas toùs lógous toútous, hoùs egṑ diamartýromai hymîn sḗmeron, hà enteleîsthe toîs hyioîs hymō̂n phylássein kaì poieîn pántas toùs lógous toû nómou toútou:

47
ὅτι οὐχὶ λόγος κενὸς οὗτος ὑμῖν, ὅτι αὕτη ἡ ζωὴ ὑμῶν, καὶ ἕνεκεν τοῦ λόγου τούτου μακροημερεύσετε ἐπὶ τῆς γῆς, εἰς ἣν ὑμεῖς διαβαίνετε τὸν Ιορδάνην ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν.

hóti ouchì lógos kenòs hoûtos hymîn, hóti haútē hē zōḕ hymō̂n, kaì héneken toû lógou toútou makroēmereúsete epì tē̂s gē̂s, eis hḕn hymeîs diabaínete tòn Iordánēn ekeî klēronomē̂sai autḗn.

48
Καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ λέγων

Kaì elálēsen kýrios pròs Mōysē̂n en tē̂i hēmérāi taútēi légōn

49
’Ανάβηθι εἰς τὸ ὄρος τὸ Αβαριν τοῦτο, ὄρος Ναβαυ, ὅ ἐστιν ἐν γῇ Μωαβ κατὰ πρόσωπον Ιεριχω, καὶ ἰδὲ τὴν γῆν Χανααν, ἣν ἐγὼ δίδωμι τοῖς υἱοῖς Ισραηλ εἰς κατάσχεσιν,

’Anábēthi eis tò óros tò Abarin toûto, óros Nabau, hó estin en gē̂i Mōab katà prósōpon Ierichō, kaì idè tḕn gē̂n Chanaan, hḕn egṑ dídōmi toîs hyioîs Israēl eis katáschesin,

50
καὶ τελεύτα ἐν τῷ ὄρει, εἰς ὃ ἀναβαίνεις ἐκεῖ, καὶ προστέθητι πρὸς τὸν λαόν σου, ὃν τρόπον ἀπέθανεν Ααρων ὁ ἀδελϕός σου ἐν Ωρ τῷ ὄρει καὶ προσετέθη πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ,

kaì teleúta en tō̂i órei, eis hò anabaíneis ekeî, kaì prostéthēti pròs tòn laón sou, hòn trópon apéthanen Aarōn ho adelphós sou en Ōr tō̂i órei kaì prosetéthē pròs tòn laòn autoû,

51
διότι ἠπειθήσατε τῷ ῥήματί μου ἐν τοῖς υἱοῖς Ισραηλ ἐπὶ τοῦ ὕδατος ἀντιλογίας Καδης ἐν τῇ ἐρήμῳ Σιν, διότι οὐχ ἡγιάσατέ με ἐν τοῖς υἱοῖς Ισραηλ·

dióti ēpeithḗsate tō̂i rhḗmatí mou en toîs hyioîs Israēl epì toû hýdatos antilogías Kadēs en tē̂i erḗmōi Sin, dióti ouch hēgiásaté me en toîs hyioîs Israēl:

52
ὅτι ἀπέναντι ὄψῃ τὴν γῆν καὶ ἐκεῖ οὐκ εἰσελεύσῃ.

hóti apénanti ópsēi tḕn gē̂n kaì ekeî ouk eiseleúsēi.