Bibles in ancient languages
Ancient translations
Modern translations

Septuaginta Jeremiah 8

Pentateuch
Historical books
Poetical Writings
Prophetic Books
Chapter
Verses
1
ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, λέγει κύριος, ἐξοίσουσιν τὰ ὀστᾶ τῶν βασιλέων Ιουδα καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν ἱερέων καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν προϕητῶν καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν κατοικούντων Ιερουσαλημ ἐκ τῶν τάϕων αὐτῶν

en tō̂i kairō̂i ekeínōi, légei kýrios, exoísousin tà ostâ tō̂n basiléōn Iouda kaì tà ostâ tō̂n archóntōn autoû kaì tà ostâ tō̂n hieréōn kaì tà ostâ tō̂n prophētō̂n kaì tà ostâ tō̂n katoikoúntōn Ierousalēm ek tō̂n táphōn autō̂n

2
καὶ ψύξουσιν αὐτὰ πρὸς τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ πρὸς πάντας τοὺς ἀστέρας καὶ πρὸς πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ, ἃ ἠγάπησαν καὶ οἷς ἐδούλευσαν καὶ ὧν ἐπορεύθησαν ὀπίσω αὐτῶν καὶ ὧν ἀντείχοντο καὶ οἷς προσεκύνησαν αὐτοῖς· οὐ κοπήσονται καὶ οὐ ταϕήσονται καὶ ἔσονται εἰς παράδειγμα ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς,

kaì psýxousin autà pròs tòn hḗlion kaì tḕn selḗnēn kaì pròs pántas toùs astéras kaì pròs pâsan tḕn stratiàn toû ouranoû, hà ēgápēsan kaì hoîs edoúleusan kaì hō̂n eporeúthēsan opísō autō̂n kaì hō̂n anteíchonto kaì hoîs prosekýnēsan autoîs: ou kopḗsontai kaì ou taphḗsontai kaì ésontai eis parádeigma epì prosṓpou tē̂s gē̂s,

3
ὅτι εἵλοντο τὸν θάνατον ἢ τὴν ζωήν, καὶ πᾶσιν τοῖς καταλοίποις τοῖς καταλειϕθεῖσιν ἀπὸ τῆς γενεᾶς ἐκείνης ἐν παντὶ τόπῳ, οὗ ἐὰν ἐξώσω αὐτοὺς ἐκεῖ.

hóti heílonto tòn thánaton ḕ tḕn zōḗn, kaì pâsin toîs kataloípois toîs kataleiphtheîsin apò tē̂s geneâs ekeínēs en pantì tópōi, hoû eàn exṓsō autoùs ekeî.

4
῞Οτι τάδε λέγει κύριος Μὴ ὁ πίπτων οὐκ ἀνίσταται; ἢ ὁ ἀποστρέϕων οὐκ ἐπιστρέϕει;

῞Oti táde légei kýrios Mḕ ho píptōn ouk anístatai? ḕ ho apostréphōn ouk epistréphei?

5
διὰ τί ἀπέστρεψεν ὁ λαός μου οὗτος ἀποστροϕὴν ἀναιδῆ καὶ κατεκρατήθησαν ἐν τῇ προαιρέσει αὐτῶν καὶ οὐκ ἠθέλησαν τοῦ ἐπιστρέψαι;

dià tí apéstrepsen ho laós mou hoûtos apostrophḕn anaidē̂ kaì katekratḗthēsan en tē̂i proairései autō̂n kaì ouk ēthélēsan toû epistrépsai?

6
ἐνωτίσασθε δὴ καὶ ἀκούσατε· οὐχ οὕτως λαλήσουσιν, οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος μετανοῶν ἀπὸ τῆς κακίας αὐτοῦ λέγων Τί ἐποίησα; διέλιπεν ὁ τρέχων ἀπὸ τοῦ δρόμου αὐτοῦ ὡς ἵππος κάθιδρος ἐν χρεμετισμῷ αὐτοῦ.

enōtísasthe dḕ kaì akoúsate: ouch hoútōs lalḗsousin, ouk éstin ánthrōpos metanoō̂n apò tē̂s kakías autoû légōn Tí epoíēsa? diélipen ho tréchōn apò toû drómou autoû hōs híppos káthidros en chremetismō̂i autoû.

7
καὶ ἡ ασιδα ἐν τῷ οὐρανῷ ἔγνω τὸν καιρὸν αὐτῆς, τρυγὼν καὶ χελιδών, ἀγροῦ στρουθία ἐϕύλαξαν καιροὺς εἰσόδων αὐτῶν, ὁ δὲ λαός μου οὐκ ἔγνω τὰ κρίματα κυρίου.

kaì hē asida en tō̂i ouranō̂i égnō tòn kairòn autē̂s, trygṑn kaì chelidṓn, agroû strouthía ephýlaxan kairoùs eisódōn autō̂n, ho dè laós mou ouk égnō tà krímata kyríou.

8
πῶς ἐρεῖτε ὅτι Σοϕοί ἐσμεν ἡμεῖς, καὶ νόμος κυρίου ἐστὶν μεθ’ ἡμῶν; εἰς μάτην ἐγενήθη σχοῖνος ψευδὴς γραμματεῦσιν.

pō̂s ereîte hóti Sophoí esmen hēmeîs, kaì nómos kyríou estìn meth’ hēmō̂n? eis mátēn egenḗthē schoînos pseudḕs grammateûsin.

9
ᾐσχύνθησαν σοϕοὶ καὶ ἐπτοήθησαν καὶ ἑάλωσαν, ὅτι τὸν λόγον κυρίου ἀπεδοκίμασαν· σοϕία τίς ἐστιν ἐν αὐτοῖς;

ēischýnthēsan sophoì kaì eptoḗthēsan kaì heálōsan, hóti tòn lógon kyríou apedokímasan: sophía tís estin en autoîs?

10
διὰ τοῦτο δώσω τὰς γυναῖκας αὐτῶν ἑτέροις καὶ τοὺς ἀγροὺς αὐτῶν τοῖς κληρονόμοις,

dià toûto dṓsō tàs gynaîkas autō̂n hetérois kaì toùs agroùs autō̂n toîs klēronómois,

13
καὶ συνάξουσιν τὰ γενήματα αὐτῶν, λέγει κύριος, οὐκ ἔστιν σταϕυλὴ ἐν ταῖς ἀμπέλοις, καὶ οὐκ ἔστιν σῦκα ἐν ταῖς συκαῖς, καὶ τὰ ϕύλλα κατερρύηκεν.

kaì synáxousin tà genḗmata autō̂n, légei kýrios, ouk éstin staphylḕ en taîs ampélois, kaì ouk éstin sŷka en taîs sykaîs, kaì tà phýlla katerrýēken.

14
ἐπὶ τί ἡμεῖς καθήμεθα; συνάχθητε καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς πόλεις τὰς ὀχυρὰς καὶ ἀπορριϕῶμεν, ὅτι ὁ θεὸς ἀπέρριψεν ἡμᾶς καὶ ἐπότισεν ἡμᾶς ὕδωρ χολῆς, ὅτι ἡμάρτομεν ἐναντίον αὐτοῦ.

epì tí hēmeîs kathḗmetha? synáchthēte kaì eisélthōmen eis tàs póleis tàs ochyràs kaì aporriphō̂men, hóti ho theòs apérripsen hēmâs kaì epótisen hēmâs hýdōr cholē̂s, hóti hēmártomen enantíon autoû.

15
συνήχθημεν εἰς εἰρήνην, καὶ οὐκ ἦν ἀγαθά· εἰς καιρὸν ἰάσεως, καὶ ἰδοὺ σπουδή.

synḗchthēmen eis eirḗnēn, kaì ouk ē̂n agathá: eis kairòn iáseōs, kaì idoù spoudḗ.

16
ἐκ Δαν ἀκουσόμεθα ϕωνὴν ὀξύτητος ἵππων αὐτοῦ, ἀπὸ ϕωνῆς χρεμετισμοῦ ἱππασίας ἵππων αὐτοῦ ἐσείσθη πᾶσα ἡ γῆ· καὶ ἥξει καὶ καταϕάγεται τὴν γῆν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς, πόλιν καὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ.

ek Dan akousómetha phōnḕn oxýtētos híppōn autoû, apò phōnē̂s chremetismoû hippasías híppōn autoû eseísthē pâsa hē gē̂: kaì hḗxei kaì kataphágetai tḕn gē̂n kaì tò plḗrōma autē̂s, pólin kaì toùs katoikoûntas en autē̂i.

17
διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐξαποστέλλω εἰς ὑμᾶς ὄϕεις θανατοῦντας, οἷς οὐκ ἔστιν ἐπᾷσαι, καὶ δήξονται ὑμᾶς.

dióti idoù egṑ exapostéllō eis hymâs ópheis thanatoûntas, hoîs ouk éstin epā̂isai, kaì dḗxontai hymâs.

18
ἀνίατα μετ’ ὀδύνης καρδίας ὑμῶν ἀπορουμένης.

aníata met’ odýnēs kardías hymō̂n aporouménēs.

19
ἰδοὺ ϕωνὴ κραυγῆς θυγατρὸς λαοῦ μου ἀπὸ γῆς μακρόθεν Μὴ κύριος οὐκ ἔστιν ἐν Σιων; ἢ βασιλεὺς οὐκ ἔστιν ἐκεῖ; διὰ τί παρώργισάν με ἐν τοῖς γλυπτοῖς αὐτῶν καὶ ἐν ματαίοις ἀλλοτρίοις;

idoù phōnḕ kraugē̂s thygatròs laoû mou apò gē̂s makróthen Mḕ kýrios ouk éstin en Siōn? ḕ basileùs ouk éstin ekeî? dià tí parṓrgisán me en toîs glyptoîs autō̂n kaì en mataíois allotríois?

20
διῆλθεν θέρος, παρῆλθεν ἄμητος, καὶ ἡμεῖς οὐ διεσώθημεν.

diē̂lthen théros, parē̂lthen ámētos, kaì hēmeîs ou diesṓthēmen.

21
ἐπὶ συντρίμματι θυγατρὸς λαοῦ μου ἐσκοτώθην· ἀπορίᾳ κατίσχυσάν με ὠδῖνες ὡς τικτούσης.

epì syntrímmati thygatròs laoû mou eskotṓthēn: aporíāi katíschysán me ōdînes hōs tiktoúsēs.

22
μὴ ῥητίνη οὐκ ἔστιν ἐν Γαλααδ, ἢ ἰατρὸς οὐκ ἔστιν ἐκεῖ; διὰ τί οὐκ ἀνέβη ἴασις θυγατρὸς λαοῦ μου;

mḕ rhētínē ouk éstin en Galaad, ḕ iatròs ouk éstin ekeî? dià tí ouk anébē íasis thygatròs laoû mou?

23
τίς δώσει κεϕαλῇ μου ὕδωρ καὶ ὀϕθαλμοῖς μου πηγὴν δακρύων, καὶ κλαύσομαι τὸν λαόν μου τοῦτον ἡμέρας καὶ νυκτός, τοὺς τετραυματισμένους θυγατρὸς λαοῦ μου;

tís dṓsei kephalē̂i mou hýdōr kaì ophthalmoîs mou pēgḕn dakrýōn, kaì klaúsomai tòn laón mou toûton hēméras kaì nyktós, toùs tetraumatisménous thygatròs laoû mou?