Bibles in ancient languages
Ancient translations
Modern translations

Septuaginta Psalms 142

Pentateuch
Historical books
Poetical Writings
Prophetic Books
Chapter
Verses
1
Ψαλμὸς τῷ Δαυιδ, ὅτε αὐτὸν ὁ υἱὸς καταδιώκει. Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, ἐπάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου·

Psalmòs tō̂i Dauid, hóte autòn ho hyiòs katadiṓkei. Kýrie, eisákouson tē̂s proseuchē̂s mou, enṓtisai tḕn déēsín mou en tē̂i alētheíāi sou, epákousón mou en tē̂i dikaiosýnēi sou:

2
καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν.

kaì mḕ eisélthēis eis krísin metà toû doúlou sou, hóti ou dikaiōthḗsetai enṓpión sou pâs zō̂n.

3
ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου, ἐκάθισέν με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος·

hóti katedíōxen ho echthròs tḕn psychḗn mou, etapeínōsen eis gē̂n tḕn zōḗn mou, ekáthisén me en skoteinoîs hōs nekroùs aiō̂nos:

4
καὶ ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου, ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου.

kaì ēkēdíasen ep’ emè tò pneûmá mou, en emoì etaráchthē hē kardía mou.

5
ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων καὶ ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασιν τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων.

emnḗsthēn hēmerō̂n archaíōn kaì emelétēsa en pâsi toîs érgois sou, en poiḗmasin tō̂n cheirō̂n sou emelétōn.

6
διεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς σέ, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. διάψαλμα.

diepétasa tàs cheîrás mou pròs sé, hē psychḗ mou hōs gē̂ ánydrós soi. diápsalma.

7
ταχὺ εἰσάκουσόν μου, κύριε, ἐξέλιπεν τὸ πνεῦμά μου· μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον.

tachỳ eisákousón mou, kýrie, exélipen tò pneûmá mou: mḕ apostrépsēis tò prósōpón sou ap’ emoû, kaì homoiōthḗsomai toîs katabaínousin eis lákkon.

8
ἀκουστὸν ποίησόν μοι τὸ πρωὶ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα· γνώρισόν μοι, κύριε, ὁδὸν ἐν ᾗ πορεύσομαι, ὅτι πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου·

akoustòn poíēsón moi tò prōì tò éleós sou, hóti epì soì ḗlpisa: gnṓrisón moi, kýrie, hodòn en hē̂i poreúsomai, hóti pròs sè ē̂ra tḕn psychḗn mou:

9
ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, κύριε, ὅτι πρὸς σὲ κατέϕυγον.

exeloû me ek tō̂n echthrō̂n mou, kýrie, hóti pròs sè katéphygon.

10
δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου, ὅτι σὺ εἶ ὁ θεός μου· τὸ πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ.

dídaxón me toû poieîn tò thélēmá sou, hóti sỳ eî ho theós mou: tò pneûmá sou tò agathòn hodēgḗsei me en gē̂i eutheíāi.

11
ἕνεκα τοῦ ὀνόματός σου, κύριε, ζήσεις με, ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου·

héneka toû onómatós sou, kýrie, zḗseis me, en tē̂i dikaiosýnēi sou exáxeis ek thlípseōs tḕn psychḗn mou:

12
καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολεθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου· ὅτι δοῦλός σού εἰμι ἐγώ.

kaì en tō̂i eléei sou exolethreúseis toùs echthroús mou kaì apoleîs pántas toùs thlíbontas tḕn psychḗn mou: hóti doûlós soú eimi egṓ.