Bibles in ancient languages
Ancient translations
Modern translations

Septuaginta Psalms 35

Pentateuch
Historical books
Poetical Writings
Prophetic Books
Chapter
Verses
1
Εἰς τὸ τέλος· τῷ δούλῳ κυρίου τῷ Δαυιδ.

Eis tò télos: tō̂i doúlōi kyríou tō̂i Dauid.

2
Φησὶν ὁ παράνομος τοῦ ἁμαρτάνειν ἐν ἑαυτῷ, οὐκ ἔστιν ϕόβος θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀϕθαλμῶν αὐτοῦ·

Phēsìn ho paránomos toû hamartánein en heautō̂i, ouk éstin phóbos theoû apénanti tō̂n ophthalmō̂n autoû:

3
ὅτι ἐδόλωσεν ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ εὑρεῖν τὴν ἀνομίαν αὐτοῦ καὶ μισῆσαι.

hóti edólōsen enṓpion autoû toû heureîn tḕn anomían autoû kaì misē̂sai.

4
τὰ ῥήματα τοῦ στόματος αὐτοῦ ἀνομία καὶ δόλος, οὐκ ἐβουλήθη συνιέναι τοῦ ἀγαθῦναι·

tà rhḗmata toû stómatos autoû anomía kaì dólos, ouk eboulḗthē syniénai toû agathŷnai:

5
ἀνομίαν διελογίσατο ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ, παρέστη πάσῃ ὁδῷ οὐκ ἀγαθῇ, τῇ δὲ κακίᾳ οὐ προσώχθισεν.

anomían dielogísato epì tē̂s koítēs autoû, paréstē pásēi hodō̂i ouk agathē̂i, tē̂i dè kakíāi ou prosṓchthisen.

6
κύριε, ἐν τῷ οὐρανῷ τὸ ἔλεός σου, καὶ ἡ ἀλήθειά σου ἕως τῶν νεϕελῶν·

kýrie, en tō̂i ouranō̂i tò éleós sou, kaì hē alḗtheiá sou héōs tō̂n nephelō̂n:

7
ἡ δικαιοσύνη σου ὡσεὶ ὄρη θεοῦ, τὰ κρίματά σου ἄβυσσος πολλή· ἀνθρώπους καὶ κτήνη σώσεις, κύριε.

hē dikaiosýnē sou hōseì órē theoû, tà krímatá sou ábyssos pollḗ: anthrṓpous kaì ktḗnē sṓseis, kýrie.

8
ὡς ἐπλήθυνας τὸ ἔλεός σου, ὁ θεός· οἱ δὲ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν σκέπῃ τῶν πτερύγων σου ἐλπιοῦσιν.

hōs eplḗthynas tò éleós sou, ho theós: hoi dè hyioì tō̂n anthrṓpōn en sképēi tō̂n pterýgōn sou elpioûsin.

9
μεθυσθήσονται ἀπὸ πιότητος τοῦ οἴκου σου, καὶ τὸν χειμάρρουν τῆς τρυϕῆς σου ποτιεῖς αὐτούς·

methysthḗsontai apò piótētos toû oíkou sou, kaì tòn cheimárroun tē̂s tryphē̂s sou potieîs autoús:

10
ὅτι παρὰ σοὶ πηγὴ ζωῆς, ἐν τῷ ϕωτί σου ὀψόμεθα ϕῶς.

hóti parà soì pēgḕ zōē̂s, en tō̂i phōtí sou opsómetha phō̂s.

11
παράτεινον τὸ ἔλεός σου τοῖς γινώσκουσίν σε καὶ τὴν δικαιοσύνην σου τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ.

paráteinon tò éleós sou toîs ginṓskousín se kaì tḕn dikaiosýnēn sou toîs euthési tē̂i kardíāi.

12
μὴ ἐλθέτω μοι ποὺς ὑπερηϕανίας, καὶ χεὶρ ἁμαρτωλῶν μὴ σαλεύσαι με.

mḕ elthétō moi poùs hyperēphanías, kaì cheìr hamartōlō̂n mḕ saleúsai me.

13
ἐκεῖ ἔπεσον οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν, ἐξώσθησαν καὶ οὐ μὴ δύνωνται στῆναι.

ekeî épeson hoi ergazómenoi tḕn anomían, exṓsthēsan kaì ou mḕ dýnōntai stē̂nai.