Bibles in ancient languages
Ancient translations
Modern translations

Novum Testamentum Graecum Colossians 3

New Testament
Chapter
Verses
1
Εἰ οὖν συνηγέρθητε τῷ Χριστῷ, τὰ ἄνω ζητεῖτε, οὗ ὁ Χριστός ἐστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ θεοῦ καθήμενος·

Ei oûn synēgérthēte tō̂i Christō̂i, tà ánō zēteîte, hoû ho Christós estin en dexiā̂i toû theoû kathḗmenos:

2
τὰ ἄνω φρονεῖτε, μὴ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς·

tà ánō phroneîte, mḕ tà epì tē̂s gē̂s:

3
ἀπεθάνετε γάρ, καὶ ἡ ζωὴ ὑμῶν κέκρυπται σὺν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ θεῷ.

apethánete gár, kaì hē zōḕ hymō̂n kékryptai sỳn tō̂i Christō̂i en tō̂i theō̂i.

4
ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ἡ ζωὴ ὑμῶν, τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ.

hótan ho Christòs phanerōthē̂i, hē zōḕ hymō̂n, tóte kaì hymeîs sỳn autō̂i phanerōthḗsesthe en dóxēi.

5
Νεκρώσατε οὖν τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, πορνείαν, ἀκαθαρσίαν, πάθος, ἐπιθυμίαν κακήν, καὶ τὴν πλεονεξίαν ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρία,

Nekrṓsate oûn tà mélē tà epì tē̂s gē̂s, porneían, akatharsían, páthos, epithymían kakḗn, kaì tḕn pleonexían hḗtis estìn eidōlolatría,

6
δι’ ἃ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ θεοῦ [ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας]·

di’ hà érchetai hē orgḕ toû theoû [epì toùs hyioùs tē̂s apeitheías]:

7
ἐν οἷς καὶ ὑμεῖς περιεπατήσατέ ποτε ὅτε ἐζῆτε ἐν τούτοις.

en hoîs kaì hymeîs periepatḗsaté pote hóte ezē̂te en toútois.

8
νυνὶ δὲ ἀπόθεσθε καὶ ὑμεῖς τὰ πάντα, ὀργήν, θυμόν, κακίαν, βλασφημίαν, αἰσχρολογίαν ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν·

nynì dè apóthesthe kaì hymeîs tà pánta, orgḗn, thymón, kakían, blasphēmían, aischrologían ek toû stómatos hymō̂n:

9
μὴ ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους, ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ,

mḕ pseúdesthe eis allḗlous, apekdysámenoi tòn palaiòn ánthrōpon sỳn taîs práxesin autoû,

10
καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον τὸν ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν κατ’ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν,

kaì endysámenoi tòn néon tòn anakainoúmenon eis epígnōsin kat’ eikóna toû ktísantos autón,

11
ὅπου οὐκ ἔνι ῞Ελλην καὶ ’Ιουδαῖος, περιτομὴ καὶ ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ [τὰ] πάντα καὶ ἐν πᾶσιν Χριστός.

hópou ouk éni ῞Ellēn kaì ’Ioudaîos, peritomḕ kaì akrobystía, bárbaros, Skýthēs, doûlos, eleútheros, allà [tà] pánta kaì en pâsin Christós.

12
’Ενδύσασθε οὖν ὡς ἐκλεκτοὶ τοῦ θεοῦ, ἅγιοι καὶ ἠγαπημένοι, σπλάγχνα οἰκτιρμοῦ, χρηστότητα, ταπεινοφροσύνην, πραΰτητα, μακροθυμίαν,

’Endýsasthe oûn hōs eklektoì toû theoû, hágioi kaì ēgapēménoi, splánchna oiktirmoû, chrēstótēta, tapeinophrosýnēn, praǘtēta, makrothymían,

13
ἀνεχόμενοι ἀλλήλων καὶ χαριζόμενοι ἑαυτοῖς ἐάν τις πρός τινα ἔχῃ μομφήν· καθὼς καὶ ὁ κύριος ἐχαρίσατο ὑμῖν οὕτως καὶ ὑμεῖς·

anechómenoi allḗlōn kaì charizómenoi heautoîs eán tis prós tina échēi momphḗn: kathṑs kaì ho kýrios echarísato hymîn hoútōs kaì hymeîs:

14
ἐπὶ πᾶσιν δὲ τούτοις τὴν ἀγάπην, ὅ ἐστιν σύνδεσμος τῆς τελειότητος.

epì pâsin dè toútois tḕn agápēn, hó estin sýndesmos tē̂s teleiótētos.

15
καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Χριστοῦ βραβευέτω ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν, εἰς ἣν καὶ ἐκλήθητε ἐν ἑνὶ σώματι· καὶ εὐχάριστοι γίνεσθε.

kaì hē eirḗnē toû Christoû brabeuétō en taîs kardíais hymō̂n, eis hḕn kaì eklḗthēte en henì sṓmati: kaì eucháristoi gínesthe.

16
ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ἐνοικείτω ἐν ὑμῖν πλουσίως, ἐν πάσῃ σοφίᾳ διδάσκοντες καὶ νουθετοῦντες ἑαυτοὺς ψαλμοῖς, ὕμνοις, ᾠδαῖς πνευματικαῖς ἐν χάριτι ᾄδοντες ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τῷ θεῷ·

ho lógos toû Christoû enoikeítō en hymîn plousíōs, en pásēi sophíāi didáskontes kaì nouthetoûntes heautoùs psalmoîs, hýmnois, ōidaîs pneumatikaîs en cháriti ā́idontes en taîs kardíais hymō̂n tō̂i theō̂i:

17
καὶ πᾶν ὅ τι ἐὰν ποιῆτε ἐν λόγῳ ἢ ἐν ἔργῳ, πάντα ἐν ὀνόματι κυρίου ’Ιησοῦ, εὐχαριστοῦντες τῷ θεῷ πατρὶ δι’ αὐτοῦ.

kaì pân hó ti eàn poiē̂te en lógōi ḕ en érgōi, pánta en onómati kyríou ’Iēsoû, eucharistoûntes tō̂i theō̂i patrì di’ autoû.

18
Αἱ γυναῖκες, ὑποτάσσεσθε τοῖς ἀνδράσιν, ὡς ἀνῆκεν ἐν κυρίῳ.

Hai gynaîkes, hypotássesthe toîs andrásin, hōs anē̂ken en kyríōi.

19
Οἱ ἄνδρες, ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας καὶ μὴ πικραίνεσθε πρὸς αὐτάς.

Hoi ándres, agapâte tàs gynaîkas kaì mḕ pikraínesthe pròs autás.

20
Τὰ τέκνα, ὑπακούετε τοῖς γονεῦσιν κατὰ πάντα, τοῦτο γὰρ εὐάρεστόν ἐστιν ἐν κυρίῳ.

Tà tékna, hypakoúete toîs goneûsin katà pánta, toûto gàr euárestón estin en kyríōi.

21
Οἱ πατέρες, μὴ ἐρεθίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν, ἵνα μὴ ἀθυμῶσιν.

Hoi patéres, mḕ erethízete tà tékna hymō̂n, hína mḕ athymō̂sin.

22
Οἱ δοῦλοι, ὑπακούετε κατὰ πάντα τοῖς κατὰ σάρκα κυρίοις, μὴ ἐν ὀφθαλμοδουλίᾳ ὡς ἀνθρωπάρεσκοι, ἀλλ’ ἐν ἁπλότητι καρδίας, φοβούμενοι τὸν κύριον.

Hoi doûloi, hypakoúete katà pánta toîs katà sárka kyríois, mḕ en ophthalmodoulíāi hōs anthrōpáreskoi, all’ en haplótēti kardías, phoboúmenoi tòn kýrion.

23
ὃ ἐὰν ποιῆτε, ἐκ ψυχῆς ἐργάζεσθε, ὡς τῷ κυρίῳ καὶ οὐκ ἀνθρώποις,

hò eàn poiē̂te, ek psychē̂s ergázesthe, hōs tō̂i kyríōi kaì ouk anthrṓpois,

24
εἰδότες ὅτι ἀπὸ κυρίου ἀπολήμψεσθε τὴν ἀνταπόδοσιν τῆς κληρονομίας. τῷ κυρίῳ Χριστῷ δουλεύετε·

eidótes hóti apò kyríou apolḗmpsesthe tḕn antapódosin tē̂s klēronomías. tō̂i kyríōi Christō̂i douleúete:

25
ὁ γὰρ ἀδικῶν κομίσεται ὃ ἠδίκησεν, καὶ οὐκ ἔστιν προσωπολημψία.

ho gàr adikō̂n komísetai hò ēdíkēsen, kaì ouk éstin prosōpolēmpsía.