Bibles in ancient languages
Ancient translations
Modern translations

Novum Testamentum Graecum Luke 14

New Testament
Chapter
Verses
1
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐλθεῖν αὐτὸν εἰς οἶκόν τινος τῶν ἀρχόντων [τῶν] Φαρισαίων σαββάτῳ φαγεῖν ἄρτον καὶ αὐτοὶ ἦσαν παρατηρούμενοι αὐτόν.

Kaì egéneto en tō̂i eltheîn autòn eis oîkón tinos tō̂n archóntōn [tō̂n] Pharisaíōn sabbátōi phageîn árton kaì autoì ē̂san paratēroúmenoi autón.

2
καὶ ἰδοὺ ἄνθρωπός τις ἦν ὑδρωπικὸς ἔμπροσθεν αὐτοῦ.

kaì idoù ánthrōpós tis ē̂n hydrōpikòs émprosthen autoû.

3
καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ’Ιησοῦς εἶπεν πρὸς τοὺς νομικοὺς καὶ Φαρισαίους λέγων, ῎Εξεστιν τῷ σαββάτῳ θεραπεῦσαι ἢ οὔ;

kaì apokritheìs ho ’Iēsoûs eîpen pròs toùs nomikoùs kaì Pharisaíous légōn, ῎Exestin tō̂i sabbátōi therapeûsai ḕ oú?

4
οἱ δὲ ἡσύχασαν. καὶ ἐπιλαβόμενος ἰάσατο αὐτὸν καὶ ἀπέλυσεν.

hoi dè hēsýchasan. kaì epilabómenos iásato autòn kaì apélysen.

5
καὶ πρὸς αὐτοὺς εἶπεν, Τίνος ὑμῶν υἱὸς ἢ βοῦς εἰς φρέαρ πεσεῖται, καὶ οὐκ εὐθέως ἀνασπάσει αὐτὸν ἐν ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου;

kaì pròs autoùs eîpen, Tínos hymō̂n hyiòs ḕ boûs eis phréar peseîtai, kaì ouk euthéōs anaspásei autòn en hēmérāi toû sabbátou?

6
καὶ οὐκ ἴσχυσαν ἀνταποκριθῆναι πρὸς ταῦτα.

kaì ouk íschysan antapokrithē̂nai pròs taûta.

7
῎Ελεγεν δὲ πρὸς τοὺς κεκλημένους παραβολήν, ἐπέχων πῶς τὰς πρωτοκλισίας ἐξελέγοντο, λέγων πρὸς αὐτούς,

῎Elegen dè pròs toùs keklēménous parabolḗn, epéchōn pō̂s tàs prōtoklisías exelégonto, légōn pròs autoús,

8
῞Οταν κληθῇς ὑπό τινος εἰς γάμους, μὴ κατακλιθῇς εἰς τὴν πρωτοκλισίαν, μήποτε ἐντιμότερός σου ᾖ κεκλημένος ὑπ’ αὐτοῦ,

῞Otan klēthē̂is hypó tinos eis gámous, mḕ kataklithē̂is eis tḕn prōtoklisían, mḗpote entimóterós sou ē̂i keklēménos hyp’ autoû,

9
καὶ ἐλθὼν ὁ σὲ καὶ αὐτὸν καλέσας ἐρεῖ σοι, Δὸς τούτῳ τόπον, καὶ τότε ἄρξῃ μετὰ αἰσχύνης τὸν ἔσχατον τόπον κατέχειν.

kaì elthṑn ho sè kaì autòn kalésas ereî soi, Dòs toútōi tópon, kaì tóte árxēi metà aischýnēs tòn éschaton tópon katéchein.

10
ἀλλ’ ὅταν κληθῇς πορευθεὶς ἀνάπεσε εἰς τὸν ἔσχατον τόπον, ἵνα ὅταν ἔλθῃ ὁ κεκληκώς σε ἐρεῖ σοι, Φίλε, προσανάβηθι ἀνώτερον· τότε ἔσται σοι δόξα ἐνώπιον πάντων τῶν συνανακειμένων σοι.

all’ hótan klēthē̂is poreutheìs anápese eis tòn éschaton tópon, hína hótan élthēi ho keklēkṓs se ereî soi, Phíle, prosanábēthi anṓteron: tóte éstai soi dóxa enṓpion pántōn tō̂n synanakeiménōn soi.

11
ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται καὶ ὁ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.

hóti pâs ho hypsō̂n heautòn tapeinōthḗsetai kaì ho tapeinō̂n heautòn hypsōthḗsetai.

12
῎Ελεγεν δὲ καὶ τῷ κεκληκότι αὐτόν, ῞Οταν ποιῇς ἄριστον ἢ δεῖπνον, μὴ φώνει τοὺς φίλους σου μηδὲ τοὺς ἀδελφούς σου μηδὲ τοὺς συγγενεῖς σου μηδὲ γείτονας πλουσίους, μήποτε καὶ αὐτοὶ ἀντικαλέσωσίν σε καὶ γένηται ἀνταπόδομά σοι.

῎Elegen dè kaì tō̂i keklēkóti autón, ῞Otan poiē̂is áriston ḕ deîpnon, mḕ phṓnei toùs phílous sou mēdè toùs adelphoús sou mēdè toùs syngeneîs sou mēdè geítonas plousíous, mḗpote kaì autoì antikalésōsín se kaì génētai antapódomá soi.

13
ἀλλ’ ὅταν δοχὴν ποιῇς, κάλει πτωχούς, ἀναπείρους, χωλούς, τυφλούς·

all’ hótan dochḕn poiē̂is, kálei ptōchoús, anapeírous, chōloús, typhloús:

14
καὶ μακάριος ἔσῃ, ὅτι οὐκ ἔχουσιν ἀνταποδοῦναί σοι, ἀνταποδοθήσεται γάρ σοι ἐν τῇ ἀναστάσει τῶν δικαίων.

kaì makários ésēi, hóti ouk échousin antapodoûnaí soi, antapodothḗsetai gár soi en tē̂i anastásei tō̂n dikaíōn.

15
’Ακούσας δέ τις τῶν συνανακειμένων ταῦτα εἶπεν αὐτῷ, Μακάριος ὅστις φάγεται ἄρτον ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ.

’Akoúsas dé tis tō̂n synanakeiménōn taûta eîpen autō̂i, Makários hóstis phágetai árton en tē̂i basileíāi toû theoû.

16
ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, ῎Ανθρωπός τις ἐποίει δεῖπνον μέγα, καὶ ἐκάλεσεν πολλούς,

ho dè eîpen autō̂i, ῎Anthrōpós tis epoíei deîpnon méga, kaì ekálesen polloús,

17
καὶ ἀπέστειλεν τὸν δοῦλον αὐτοῦ τῇ ὥρᾳ τοῦ δείπνου εἰπεῖν τοῖς κεκλημένοις, ῎Ερχεσθε, ὅτι ἤδη ἕτοιμά ἐστιν.

kaì apésteilen tòn doûlon autoû tē̂i hṓrāi toû deípnou eipeîn toîs keklēménois, ῎Erchesthe, hóti ḗdē hétoimá estin.

18
καὶ ἤρξαντο ἀπὸ μιᾶς πάντες παραιτεῖσθαι. ὁ πρῶτος εἶπεν αὐτῷ, ’Αγρὸν ἠγόρασα καὶ ἔχω ἀνάγκην ἐξελθὼν ἰδεῖν αὐτόν· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον.

kaì ḗrxanto apò miâs pántes paraiteîsthai. ho prō̂tos eîpen autō̂i, ’Agròn ēgórasa kaì échō anánkēn exelthṑn ideîn autón: erōtō̂ se, éche me parēitēménon.

19
καὶ ἕτερος εἶπεν, Ζεύγη βοῶν ἠγόρασα πέντε καὶ πορεύομαι δοκιμάσαι αὐτά· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον.

kaì héteros eîpen, Zeúgē boō̂n ēgórasa pénte kaì poreúomai dokimásai autá: erōtō̂ se, éche me parēitēménon.

20
καὶ ἕτερος εἶπεν, Γυναῖκα ἔγημα καὶ διὰ τοῦτο οὐ δύναμαι ἐλθεῖν.

kaì héteros eîpen, Gynaîka égēma kaì dià toûto ou dýnamai eltheîn.

21
καὶ παραγενόμενος ὁ δοῦλος ἀπήγγειλεν τῷ κυρίῳ αὐτοῦ ταῦτα. τότε ὀργισθεὶς ὁ οἰκοδεσπότης εἶπεν τῷ δούλῳ αὐτοῦ, ῎Εξελθε ταχέως εἰς τὰς πλατείας καὶ ῥύμας τῆς πόλεως, καὶ τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀναπείρους καὶ τυφλοὺς καὶ χωλοὺς εἰσάγαγε ὧδε.

kaì paragenómenos ho doûlos apḗngeilen tō̂i kyríōi autoû taûta. tóte orgistheìs ho oikodespótēs eîpen tō̂i doúlōi autoû, ῎Exelthe tachéōs eis tàs plateías kaì rhýmas tē̂s póleōs, kaì toùs ptōchoùs kaì anapeírous kaì typhloùs kaì chōloùs eiságage hō̂de.

22
καὶ εἶπεν ὁ δοῦλος, Κύριε, γέγονεν ὃ ἐπέταξας, καὶ ἔτι τόπος ἐστίν.

kaì eîpen ho doûlos, Kýrie, gégonen hò epétaxas, kaì éti tópos estín.

23
καὶ εἶπεν ὁ κύριος πρὸς τὸν δοῦλον, ῎Εξελθε εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ φραγμοὺς καὶ ἀνάγκασον εἰσελθεῖν, ἵνα γεμισθῇ μου ὁ οἶκος·

kaì eîpen ho kýrios pròs tòn doûlon, ῎Exelthe eis tàs hodoùs kaì phragmoùs kaì anánkason eiseltheîn, hína gemisthē̂i mou ho oîkos:

24
λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων τῶν κεκλημένων γεύσεταί μου τοῦ δείπνου.

légō gàr hymîn hóti oudeìs tō̂n andrō̂n ekeínōn tō̂n keklēménōn geúsetaí mou toû deípnou.

25
Συνεπορεύοντο δὲ αὐτῷ ὄχλοι πολλοί, καὶ στραφεὶς εἶπεν πρὸς αὐτούς,

Syneporeúonto dè autō̂i óchloi polloí, kaì strapheìs eîpen pròs autoús,

26
Εἴ τις ἔρχεται πρός με καὶ οὐ μισεῖ τὸν πατέρα ἑαυτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ τὴν γυναῖκα καὶ τὰ τέκνα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὰς ἀδελφάς, ἔτι τε καὶ τὴν ψυχὴν ἑαυτοῦ, οὐ δύναται εἶναί μου μαθητής.

Eí tis érchetai prós me kaì ou miseî tòn patéra heautoû kaì tḕn mētéra kaì tḕn gynaîka kaì tà tékna kaì toùs adelphoùs kaì tàs adelphás, éti te kaì tḕn psychḕn heautoû, ou dýnatai eînaí mou mathētḗs.

27
ὅστις οὐ βαστάζει τὸν σταυρὸν ἑαυτοῦ καὶ ἔρχεται ὀπίσω μου οὐ δύναται εἶναί μου μαθητής.

hóstis ou bastázei tòn stauròn heautoû kaì érchetai opísō mou ou dýnatai eînaí mou mathētḗs.

28
τίς γὰρ ἐξ ὑμῶν θέλων πύργον οἰκοδομῆσαι οὐχὶ πρῶτον καθίσας ψηφίζει τὴν δαπάνην, εἰ ἔχει εἰς ἀπαρτισμόν;

tís gàr ex hymō̂n thélōn pýrgon oikodomē̂sai ouchì prō̂ton kathísas psēphízei tḕn dapánēn, ei échei eis apartismón?

29
ἵνα μήποτε θέντος αὐτοῦ θεμέλιον καὶ μὴ ἰσχύοντος ἐκτελέσαι πάντες οἱ θεωροῦντες ἄρξωνται αὐτῷ ἐμπαίζειν

hína mḗpote théntos autoû themélion kaì mḕ ischýontos ektelésai pántes hoi theōroûntes árxōntai autō̂i empaízein

30
λέγοντες ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἤρξατο οἰκοδομεῖν καὶ οὐκ ἴσχυσεν ἐκτελέσαι.

légontes hóti hoûtos ho ánthrōpos ḗrxato oikodomeîn kaì ouk íschysen ektelésai.

31
ἢ τίς βασιλεὺς πορευόμενος ἑτέρῳ βασιλεῖ συμβαλεῖν εἰς πόλεμον οὐχὶ καθίσας πρῶτον βουλεύσεται εἰ δυνατός ἐστιν ἐν δέκα χιλιάσιν ὑπαντῆσαι τῷ μετὰ εἴκοσι χιλιάδων ἐρχομένῳ ἐπ’ αὐτόν;

ḕ tís basileùs poreuómenos hetérōi basileî symbaleîn eis pólemon ouchì kathísas prō̂ton bouleúsetai ei dynatós estin en déka chiliásin hypantē̂sai tō̂i metà eíkosi chiliádōn erchoménōi ep’ autón?

32
εἰ δὲ μήγε, ἔτι αὐτοῦ πόρρω ὄντος πρεσβείαν ἀποστείλας ἐρωτᾷ τὰ πρὸς εἰρήνην.

ei dè mḗge, éti autoû pórrō óntos presbeían aposteílas erōtā̂i tà pròs eirḗnēn.

33
οὕτως οὖν πᾶς ἐξ ὑμῶν ὃς οὐκ ἀποτάσσεται πᾶσιν τοῖς ἑαυτοῦ ὑπάρχουσιν οὐ δύναται εἶναί μου μαθητής.

hoútōs oûn pâs ex hymō̂n hòs ouk apotássetai pâsin toîs heautoû hypárchousin ou dýnatai eînaí mou mathētḗs.

34
Καλὸν οὖν τὸ ἅλας· ἐὰν δὲ καὶ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἀρτυθήσεται;

Kalòn oûn tò hálas: eàn dè kaì tò hálas mōranthē̂i, en tíni artythḗsetai?

35
οὔτε εἰς γῆν οὔτε εἰς κοπρίαν εὔθετόν ἐστιν· ἔξω βάλλουσιν αὐτό. ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

oúte eis gē̂n oúte eis koprían eúthetón estin: éxō bállousin autó. ho échōn ō̂ta akoúein akouétō.