Bibles in ancient languages
Ancient translations
Modern translations

Novum Testamentum Graecum Mark 6

New Testament
Chapter
Verses
1
Καὶ ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν, καὶ ἔρχεται εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθοῦσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.

Kaì exē̂lthen ekeîthen, kaì érchetai eis tḕn patrída autoû, kaì akolouthoûsin autō̂i hoi mathētaì autoû.

2
καὶ γενομένου σαββάτου ἤρξατο διδάσκειν ἐν τῇ συναγωγῇ· καὶ πολλοὶ ἀκούοντες ἐξεπλήσσοντο λέγοντες, Πόθεν τούτῳ ταῦτα, καὶ τίς ἡ σοφία ἡ δοθεῖσα τούτῳ ἵνα καὶ δυνάμεις τοιαῦται διὰ τῶν χειρῶν αὐτοῦ γίνωνται;

kaì genoménou sabbátou ḗrxato didáskein en tē̂i synagōgē̂i: kaì polloì akoúontes exeplḗssonto légontes, Póthen toútōi taûta, kaì tís hē sophía hē dotheîsa toútōi hína kaì dynámeis toiaûtai dià tō̂n cheirō̂n autoû gínōntai?

3
οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τέκτων, ὁ υἱὸς τῆς Μαρίας καὶ ἀδελφὸς ’Ιακώβου καὶ ’Ιωσῆτος καὶ ’Ιούδα καὶ Σίμωνος; καὶ οὐκ εἰσὶν αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ ὧδε πρὸς ἡμᾶς; καὶ ἐσκανδαλίζοντο ἐν αὐτῷ.

ouch hoûtós estin ho téktōn, ho hyiòs tē̂s Marías kaì adelphòs ’Iakṓbou kaì ’Iōsē̂tos kaì ’Ioúda kaì Símōnos? kaì ouk eisìn hai adelphaì autoû hō̂de pròs hēmâs? kaì eskandalízonto en autō̂i.

4
καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ὁ ’Ιησοῦς ὅτι Οὐκ ἔστιν προφήτης ἄτιμος εἰ μὴ ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς συγγενεῦσιν αὐτοῦ καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ.

kaì élegen autoîs ho ’Iēsoûs hóti Ouk éstin prophḗtēs átimos ei mḕ en tē̂i patrídi autoû kaì en toîs syngeneûsin autoû kaì en tē̂i oikíāi autoû.

5
καὶ οὐκ ἐδύνατο ἐκεῖ ποιῆσαι οὐδεμίαν δύναμιν, εἰ μὴ ὀλίγοις ἀρρώστοις ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας ἐθεράπευσεν·

kaì ouk edýnato ekeî poiē̂sai oudemían dýnamin, ei mḕ olígois arrṓstois epitheìs tàs cheîras etherápeusen:

6
καὶ ἐθαύμαζεν διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν. Καὶ περιῆγεν τὰς κώμας κύκλῳ διδάσκων.

kaì ethaúmazen dià tḕn apistían autō̂n. Kaì periē̂gen tàs kṓmas kýklōi didáskōn.

7
καὶ προσκαλεῖται τοὺς δώδεκα, καὶ ἤρξατο αὐτοὺς ἀποστέλλειν δύο δύο, καὶ ἐδίδου αὐτοῖς ἐξουσίαν τῶν πνευμάτων τῶν ἀκαθάρτων·

kaì proskaleîtai toùs dṓdeka, kaì ḗrxato autoùs apostéllein dýo dýo, kaì edídou autoîs exousían tō̂n pneumátōn tō̂n akathártōn:

8
καὶ παρήγγειλεν αὐτοῖς ἵνα μηδὲν ἄρωσιν εἰς ὁδὸν εἰ μὴ ῥάβδον μόνον, μὴ ἄρτον, μὴ πήραν, μὴ εἰς τὴν ζώνην χαλκόν,

kaì parḗngeilen autoîs hína mēdèn árōsin eis hodòn ei mḕ rhábdon mónon, mḕ árton, mḕ pḗran, mḕ eis tḕn zṓnēn chalkón,

9
ἀλλὰ ὑποδεδεμένους σανδάλια καὶ μὴ ἐνδύσασθαι δύο χιτῶνας.

allà hypodedeménous sandália kaì mḕ endýsasthai dýo chitō̂nas.

10
καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, ῞Οπου ἐὰν εἰσέλθητε εἰς οἰκίαν, ἐκεῖ μένετε ἕως ἂν ἐξέλθητε ἐκεῖθεν.

kaì élegen autoîs, ῞Opou eàn eisélthēte eis oikían, ekeî ménete héōs àn exélthēte ekeîthen.

11
καὶ ὃς ἂν τόπος μὴ δέξηται ὑμᾶς μηδὲ ἀκούσωσιν ὑμῶν, ἐκπορευόμενοι ἐκεῖθεν ἐκτινάξατε τὸν χοῦν τὸν ὑποκάτω τῶν ποδῶν ὑμῶν εἰς μαρτύριον αὐτοῖς.

kaì hòs àn tópos mḕ déxētai hymâs mēdè akoúsōsin hymō̂n, ekporeuómenoi ekeîthen ektináxate tòn choûn tòn hypokátō tō̂n podō̂n hymō̂n eis martýrion autoîs.

12
Καὶ ἐξελθόντες ἐκήρυξαν ἵνα μετανοῶσιν,

Kaì exelthóntes ekḗryxan hína metanoō̂sin,

13
καὶ δαιμόνια πολλὰ ἐξέβαλλον, καὶ ἤλειφον ἐλαίῳ πολλοὺς ἀρρώστους καὶ ἐθεράπευον.

kaì daimónia pollà exéballon, kaì ḗleiphon elaíōi polloùs arrṓstous kaì etherápeuon.

14
Καὶ ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς ‘Ηρῴδης, φανερὸν γὰρ ἐγένετο τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ ἔλεγον ὅτι ’Ιωάννης ὁ βαπτίζων ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν, καὶ διὰ τοῦτο ἐνεργοῦσιν αἱ δυνάμεις ἐν αὐτῷ.

Kaì ḗkousen ho basileùs ‘Ērṓidēs, phaneròn gàr egéneto tò ónoma autoû, kaì élegon hóti ’Iōánnēs ho baptízōn egḗgertai ek nekrō̂n, kaì dià toûto energoûsin hai dynámeis en autō̂i.

15
ἄλλοι δὲ ἔλεγον ὅτι ’Ηλίας ἐστίν· ἄλλοι δὲ ἔλεγον ὅτι προφήτης ὡς εἷς τῶν προφητῶν.

álloi dè élegon hóti ’Ēlías estín: álloi dè élegon hóti prophḗtēs hōs heîs tō̂n prophētō̂n.

16
ἀκούσας δὲ ὁ ‘Ηρῴδης ἔλεγεν, ῝Ον ἐγὼ ἀπεκεφάλισα ’Ιωάννην, οὗτος ἠγέρθη.

akoúsas dè ho ‘Ērṓidēs élegen, ῝On egṑ apekephálisa ’Iōánnēn, hoûtos ēgérthē.

17
Αὐτὸς γὰρ ὁ ‘Ηρῴδης ἀποστείλας ἐκράτησεν τὸν ’Ιωάννην καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν φυλακῇ διὰ ‘Ηρῳδιάδα τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ὅτι αὐτὴν ἐγάμησεν·

Autòs gàr ho ‘Ērṓidēs aposteílas ekrátēsen tòn ’Iōánnēn kaì édēsen autòn en phylakē̂i dià ‘Ērōidiáda tḕn gynaîka Philíppou toû adelphoû autoû, hóti autḕn egámēsen:

18
ἔλεγεν γὰρ ὁ ’Ιωάννης τῷ ‘Ηρῴδῃ ὅτι Οὐκ ἔξεστίν σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου.

élegen gàr ho ’Iōánnēs tō̂i ‘Ērṓidēi hóti Ouk éxestín soi échein tḕn gynaîka toû adelphoû sou.

19
ἡ δὲ ‘Ηρῳδιὰς ἐνεῖχεν αὐτῷ καὶ ἤθελεν αὐτὸν ἀποκτεῖναι, καὶ οὐκ ἠδύνατο·

hē dè ‘Ērōidiàs eneîchen autō̂i kaì ḗthelen autòn apokteînai, kaì ouk ēdýnato:

20
ὁ γὰρ ‘Ηρῴδης ἐφοβεῖτο τὸν ’Ιωάννην, εἰδὼς αὐτὸν ἄνδρα δίκαιον καὶ ἅγιον, καὶ συνετήρει αὐτόν, καὶ ἀκούσας αὐτοῦ πολλὰ ἐποίει, καὶ ἡδέως αὐτοῦ ἤκουεν.

ho gàr ‘Ērṓidēs ephobeîto tòn ’Iōánnēn, eidṑs autòn ándra díkaion kaì hágion, kaì synetḗrei autón, kaì akoúsas autoû pollà epoíei, kaì hēdéōs autoû ḗkouen.

21
Καὶ γενομένης ἡμέρας εὐκαίρου ὅτε ‘Ηρῴδης τοῖς γενεσίοις αὐτοῦ δεῖπνον ἐποίησεν τοῖς μεγιστᾶσιν αὐτοῦ καὶ τοῖς χιλιάρχοις καὶ τοῖς πρώτοις τῆς Γαλιλαίας,

Kaì genoménēs hēméras eukaírou hóte ‘Ērṓidēs toîs genesíois autoû deîpnon epoíēsen toîs megistâsin autoû kaì toîs chiliárchois kaì toîs prṓtois tē̂s Galilaías,

22
καὶ εἰσελθούσης τῆς θυγατρὸς αὐτοῦ ‘Ηρῳδιάδος καὶ ὀρχησαμένης, ἤρεσεν τῷ ‘Ηρῴδῃ καὶ τοῖς συνανακειμένοις. εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ κορασίῳ, Αἴτησόν με ὃ ἐὰν θέλῃς, καὶ δώσω σοι·

kaì eiselthoúsēs tē̂s thygatròs autoû ‘Ērōidiádos kaì orchēsaménēs, ḗresen tō̂i ‘Ērṓidēi kaì toîs synanakeiménois. eîpen ho basileùs tō̂i korasíōi, Aítēsón me hò eàn thélēis, kaì dṓsō soi:

23
καὶ ὤμοσεν αὐτῇ [πολλά], ῞Ο τι ἐάν με αἰτήσῃς δώσω σοι ἕως ἡμίσους τῆς βασιλείας μου.

kaì ṓmosen autē̂i [pollá], ῞O ti eán me aitḗsēis dṓsō soi héōs hēmísous tē̂s basileías mou.

24
καὶ ἐξελθοῦσα εἶπεν τῇ μητρὶ αὐτῆς, Τί αἰτήσωμαι; ἡ δὲ εἶπεν, Τὴν κεφαλὴν ’Ιωάννου τοῦ βαπτίζοντος.

kaì exelthoûsa eîpen tē̂i mētrì autē̂s, Tí aitḗsōmai? hē dè eîpen, Tḕn kephalḕn ’Iōánnou toû baptízontos.

25
καὶ εἰσελθοῦσα εὐθὺς μετὰ σπουδῆς πρὸς τὸν βασιλέα ᾐτήσατο λέγουσα, θέλω ἵνα ἐξαυτῆς δῷς μοι ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴν ’Ιωάννου τοῦ βαπτιστοῦ.

kaì eiselthoûsa euthỳs metà spoudē̂s pròs tòn basiléa ēitḗsato légousa, thélō hína exautē̂s dō̂is moi epì pínaki tḕn kephalḕn ’Iōánnou toû baptistoû.

26
καὶ περίλυπος γενόμενος ὁ βασιλεὺς διὰ τοὺς ὅρκους καὶ τοὺς ἀνακειμένους οὐκ ἠθέλησεν ἀθετῆσαι αὐτήν·

kaì perílypos genómenos ho basileùs dià toùs hórkous kaì toùs anakeiménous ouk ēthélēsen athetē̂sai autḗn:

27
καὶ εὐθὺς ἀποστείλας ὁ βασιλεὺς σπεκουλάτορα ἐπέταξεν ἐνέγκαι τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. καὶ ἀπελθὼν ἀπεκεφάλισεν αὐτὸν ἐν τῇ φυλακῇ

kaì euthỳs aposteílas ho basileùs spekoulátora epétaxen enénkai tḕn kephalḕn autoû. kaì apelthṑn apekephálisen autòn en tē̂i phylakē̂i

28
καὶ ἤνεγκεν τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐπὶ πίνακι καὶ ἔδωκεν αὐτὴν τῷ κορασίῳ, καὶ τὸ κοράσιον ἔδωκεν αὐτὴν τῇ μητρὶ αὐτῆς.

kaì ḗnenken tḕn kephalḕn autoû epì pínaki kaì édōken autḕn tō̂i korasíōi, kaì tò korásion édōken autḕn tē̂i mētrì autē̂s.

29
καὶ ἀκούσαντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἦλθον καὶ ἦραν τὸ πτῶμα αὐτοῦ καὶ ἔθηκαν αὐτὸ ἐν μνημείῳ.

kaì akoúsantes hoi mathētaì autoû ē̂lthon kaì ē̂ran tò ptō̂ma autoû kaì éthēkan autò en mnēmeíōi.

30
Καὶ συνάγονται οἱ ἀπόστολοι πρὸς τὸν ’Ιησοῦν, καὶ ἀπήγγειλαν αὐτῷ πάντα ὅσα ἐποιήσαν καὶ ὅσα ἐδίδαξαν.

Kaì synágontai hoi apóstoloi pròs tòn ’Iēsoûn, kaì apḗngeilan autō̂i pánta hósa epoiḗsan kaì hósa edídaxan.

31
καὶ λέγει αὐτοῖς, Δεῦτε ὑμεῖς αὐτοὶ κατ’ ἰδίαν εἰς ἔρημον τόπον καὶ ἀναπαύσασθε ὀλίγον. ἦσαν γὰρ οἱ ἐρχόμενοι καὶ οἱ ὑπάγοντες πολλοί, καὶ οὐδὲ φαγεῖν εὐκαίρουν.

kaì légei autoîs, Deûte hymeîs autoì kat’ idían eis érēmon tópon kaì anapaúsasthe olígon. ē̂san gàr hoi erchómenoi kaì hoi hypágontes polloí, kaì oudè phageîn eukaíroun.

32
καὶ ἀπῆλθον ἐν τῷ πλοίῳ εἰς ἔρημον τόπον κατ’ ἰδίαν.

kaì apē̂lthon en tō̂i ploíōi eis érēmon tópon kat’ idían.

33
καὶ εἶδον αὐτοὺς ὑπάγοντας καὶ ἐπέγνωσαν πολλοί, καὶ πεζῇ ἀπὸ πασῶν τῶν πόλεων συνέδραμον ἐκεῖ καὶ προῆλθον αὐτούς.

kaì eîdon autoùs hypágontas kaì epégnōsan polloí, kaì pezē̂i apò pasō̂n tō̂n póleōn synédramon ekeî kaì proē̂lthon autoús.

34
καὶ ἐξελθὼν εἶδεν πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ’ αὐτοὺς ὅτι ἦσαν ὡς πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα, καὶ ἤρξατο διδάσκειν αὐτοὺς πολλά.

kaì exelthṑn eîden polỳn óchlon, kaì esplanchnísthē ep’ autoùs hóti ē̂san hōs próbata mḕ échonta poiména, kaì ḗrxato didáskein autoùs pollá.

35
Καὶ ἤδη ὥρας πολλῆς γενομένης προσελθόντες [αὐτῷ] οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἔλεγον ὅτι ῎Ερημός ἐστιν ὁ τόπος, καὶ ἤδη ὥρα πολλή·

Kaì ḗdē hṓras pollē̂s genoménēs proselthóntes [autō̂i] hoi mathētaì autoû élegon hóti ῎Erēmós estin ho tópos, kaì ḗdē hṓra pollḗ:

36
ἀπόλυσον αὐτούς, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τοὺς κύκλῳ ἀγροὺς καὶ κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς τί φάγωσιν.

apólyson autoús, hína apelthóntes eis toùs kýklōi agroùs kaì kṓmas agorásōsin heautoîs tí phágōsin.

37
ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν. καὶ λέγουσιν αὐτῷ, ’Απελθόντες ἀγοράσωμεν δηναρίων διακοσίων ἄρτους καὶ δώσωμεν αὐτοῖς φαγεῖν;

ho dè apokritheìs eîpen autoîs, Dóte autoîs hymeîs phageîn. kaì légousin autō̂i, ’Apelthóntes agorásōmen dēnaríōn diakosíōn ártous kaì dṓsōmen autoîs phageîn?

38
ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς, Πόσους ἄρτους ἔχετε; ὑπάγετε ἴδετε. καὶ γνόντες λέγουσιν, Πέντε, καὶ δύο ἰχθύας.

ho dè légei autoîs, Pósous ártous échete? hypágete ídete. kaì gnóntes légousin, Pénte, kaì dýo ichthýas.

39
καὶ ἐπέταξεν αὐτοῖς ἀνακλῖναι πάντας συμπόσια συμπόσια ἐπὶ τῷ χλωρῷ χόρτῳ.

kaì epétaxen autoîs anaklînai pántas sympósia sympósia epì tō̂i chlōrō̂i chórtōi.

40
καὶ ἀνέπεσαν πρασιαὶ πρασιαὶ κατὰ ἑκατὸν καὶ κατὰ πεντήκοντα.

kaì anépesan prasiaì prasiaì katà hekatòn kaì katà pentḗkonta.

41
καὶ λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν εὐλόγησεν καὶ κατέκλασεν τοὺς ἄρτους καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς [αὐτοῦ] ἵνα παρατιθῶσιν αὐτοῖς, καὶ τοὺς δύο ἰχθύας ἐμέρισεν πᾶσιν.

kaì labṑn toùs pénte ártous kaì toùs dýo ichthýas anablépsas eis tòn ouranòn eulógēsen kaì katéklasen toùs ártous kaì edídou toîs mathētaîs [autoû] hína paratithō̂sin autoîs, kaì toùs dýo ichthýas emérisen pâsin.

42
καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν·

kaì éphagon pántes kaì echortásthēsan:

43
καὶ ἦραν κλάσματα δώδεκα κοφίνων πληρώματα καὶ ἀπὸ τῶν ἰχθύων.

kaì ē̂ran klásmata dṓdeka kophínōn plērṓmata kaì apò tō̂n ichthýōn.

44
καὶ ἦσαν οἱ φαγόντες [τοὺς ἄρτους] πεντακισχίλιοι ἄνδρες.

kaì ē̂san hoi phagóntes [toùs ártous] pentakischílioi ándres.

45
Καὶ εὐθὺς ἠνάγκασεν τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν εἰς τὸ πέραν πρὸς Βηθσαϊδάν, ἕως αὐτὸς ἀπολύει τὸν ὄχλον.

Kaì euthỳs ēnánkasen toùs mathētàs autoû embē̂nai eis tò ploîon kaì proágein eis tò péran pròs Bēthsaïdán, héōs autòs apolýei tòn óchlon.

46
καὶ ἀποταξάμενος αὐτοῖς ἀπῆλθεν εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι.

kaì apotaxámenos autoîs apē̂lthen eis tò óros proseúxasthai.

47
καὶ ὀψίας γενομένης ἦν τὸ πλοῖον ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης, καὶ αὐτὸς μόνος ἐπὶ τῆς γῆς.

kaì opsías genoménēs ē̂n tò ploîon en mésōi tē̂s thalássēs, kaì autòs mónos epì tē̂s gē̂s.

48
καὶ ἰδὼν αὐτοὺς βασανιζομένους ἐν τῷ ἐλαύνειν, ἦν γὰρ ὁ ἄνεμος ἐναντίος αὐτοῖς, περὶ τετάρτην φυλακὴν τῆς νυκτὸς ἔρχεται πρὸς αὐτοὺς περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης· καὶ ἤθελεν παρελθεῖν αὐτούς.

kaì idṑn autoùs basanizoménous en tō̂i elaúnein, ē̂n gàr ho ánemos enantíos autoîs, perì tetártēn phylakḕn tē̂s nyktòs érchetai pròs autoùs peripatō̂n epì tē̂s thalássēs: kaì ḗthelen pareltheîn autoús.

49
οἱ δὲ ἰδόντες αὐτὸν ἐπὶ τῆς θαλάσσης περιπατοῦντα ἔδοξαν ὅτι φάντασμά ἐστιν, καὶ ἀνέκραξαν·

hoi dè idóntes autòn epì tē̂s thalássēs peripatoûnta édoxan hóti phántasmá estin, kaì anékraxan:

50
πάντες γὰρ αὐτὸν εἶδον καὶ ἐταράχθησαν. ὁ δὲ εὐθὺς ἐλάλησεν μετ’ αὐτῶν, καὶ λέγει αὐτοῖς, θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε.

pántes gàr autòn eîdon kaì etaráchthēsan. ho dè euthỳs elálēsen met’ autō̂n, kaì légei autoîs, tharseîte, egṓ eimi: mḕ phobeîsthe.

51
καὶ ἀνέβη πρὸς αὐτοὺς εἰς τὸ πλοῖον, καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος. καὶ λίαν [ἐκ περισσοῦ] ἐν ἑαυτοῖς ἐξίσταντο,

kaì anébē pròs autoùs eis tò ploîon, kaì ekópasen ho ánemos. kaì lían [ek perissoû] en heautoîs exístanto,

52
οὐ γὰρ συνῆκαν ἐπὶ τοῖς ἄρτοις, ἀλλ’ ἦν αὐτῶν ἡ καρδία πεπωρωμένη.

ou gàr synē̂kan epì toîs ártois, all’ ē̂n autō̂n hē kardía pepōrōménē.

53
Καὶ διαπεράσαντες ἐπὶ τὴν γῆν ἦλθον εἰς Γεννησαρὲτ καὶ προσωρμίσθησαν.

Kaì diaperásantes epì tḕn gē̂n ē̂lthon eis Gennēsarèt kaì prosōrmísthēsan.

54
καὶ ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ τοῦ πλοίου εὐθὺς ἐπιγνόντες αὐτὸν

kaì exelthóntōn autō̂n ek toû ploíou euthỳs epignóntes autòn

55
περιέδραμον ὅλην τὴν χώραν ἐκείνην καὶ ἤρξαντο ἐπὶ τοῖς κραβάττοις τοὺς κακῶς ἔχοντας περιφέρειν ὅπου ἤκουον ὅτι ἐστίν.

periédramon hólēn tḕn chṓran ekeínēn kaì ḗrxanto epì toîs krabáttois toùs kakō̂s échontas periphérein hópou ḗkouon hóti estín.

56
καὶ ὅπου ἂν εἰσεπορεύετο εἰς κώμας ἢ εἰς πόλεις ἢ εἰς ἀγροὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς ἐτίθεσαν τοὺς ἀσθενοῦντας, καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα κἂν τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ ἅψωνται· καὶ ὅσοι ἂν ἥψαντο αὐτοῦ ἐσῴζοντο.

kaì hópou àn eiseporeúeto eis kṓmas ḕ eis póleis ḕ eis agroùs en taîs agoraîs etíthesan toùs asthenoûntas, kaì parekáloun autòn hína kàn toû kraspédou toû himatíou autoû hápsōntai: kaì hósoi àn hḗpsanto autoû esṓizonto.