Bibles in ancient languages
Ancient translations
Modern translations

Novum Testamentum Graecum Mark 7

New Testament
Chapter
Verses
1
Καὶ συνάγονται πρὸς αὐτὸν οἱ Φαρισαῖοι καί τινες τῶν γραμματέων ἐλθόντες ἀπὸ ‘Ιεροσολύμων

Kaì synágontai pròs autòn hoi Pharisaîoi kaí tines tō̂n grammatéōn elthóntes apò ‘Ierosolýmōn

2
καὶ ἰδόντες τινὰς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ὅτι κοιναῖς χερσίν, τοῦτ’ ἔστιν ἀνίπτοις, ἐσθίουσιν τοὺς ἄρτους

kaì idóntes tinàs tō̂n mathētō̂n autoû hóti koinaîs chersín, toût’ éstin aníptois, esthíousin toùs ártous

3
οἱ γὰρ Φαρισαῖοι καὶ πάντες οἱ ’Ιουδαῖοι ἐὰν μὴ πυγμῇ νίψωνται τὰς χεῖρας οὐκ ἐσθίουσιν, κρατοῦντες τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων,

hoi gàr Pharisaîoi kaì pántes hoi ’Ioudaîoi eàn mḕ pygmē̂i nípsōntai tàs cheîras ouk esthíousin, kratoûntes tḕn parádosin tō̂n presbytérōn,

4
καὶ ἀπ’ ἀγορᾶς ἐὰν μὴ βαπτίσωνται οὐκ ἐσθίουσιν, καὶ ἄλλα πολλά ἐστιν ἃ παρέλαβον κρατεῖν, βαπτισμοὺς ποτηρίων καὶ ξεστῶν καὶ χαλκίων [καὶ κλινῶν]-

kaì ap’ agorâs eàn mḕ baptísōntai ouk esthíousin, kaì álla pollá estin hà parélabon krateîn, baptismoùs potēríōn kaì xestō̂n kaì chalkíōn [kaì klinō̂n]-

5
καὶ ἐπερωτῶσιν αὐτὸν οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ γραμματεῖς, Διὰ τί οὐ περιπατοῦσιν οἱ μαθηταί σου κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων, ἀλλὰ κοιναῖς χερσὶν ἐσθίουσιν τὸν ἄρτον;

kaì eperōtō̂sin autòn hoi Pharisaîoi kaì hoi grammateîs, Dià tí ou peripatoûsin hoi mathētaí sou katà tḕn parádosin tō̂n presbytérōn, allà koinaîs chersìn esthíousin tòn árton?

6
ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Καλῶς ἐπροφήτευσεν ’Ησαΐας περὶ ὑμῶν τῶν ὑποκριτῶν, ὡς γέγραπται ὅτι Οὗτος ὁ λαὸς τοῖς χείλεσίν με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ’ ἐμοῦ·

ho dè eîpen autoîs, Kalō̂s eprophḗteusen ’Ēsaḯas perì hymō̂n tō̂n hypokritō̂n, hōs gégraptai hóti Hoûtos ho laòs toîs cheílesín me timā̂i, hē dè kardía autō̂n pórrō apéchei ap’ emoû:

7
μάτην δὲ σέβονταί με, διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων.

mátēn dè sébontaí me, didáskontes didaskalías entálmata anthrṓpōn.

8
ἀφέντες τὴν ἐντολὴν τοῦ θεοῦ κρατεῖτε τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων.

aphéntes tḕn entolḕn toû theoû krateîte tḕn parádosin tō̂n anthrṓpōn.

9
Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Καλῶς ἀθετεῖτε τὴν ἐντολὴν τοῦ θεοῦ, ἵνα τὴν παράδοσιν ὑμῶν στήσητε.

Kaì élegen autoîs, Kalō̂s atheteîte tḕn entolḕn toû theoû, hína tḕn parádosin hymō̂n stḗsēte.

10
Μωϋσῆς γὰρ εἶπεν, Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου, καί, ‘Ο κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα θανάτῳ τελευτάτω·

Mōÿsē̂s gàr eîpen, Tíma tòn patéra sou kaì tḕn mētéra sou, kaí, ‘O kakologō̂n patéra ḕ mētéra thanátōi teleutátō:

11
ὑμεῖς δὲ λέγετε, ’Εὰν εἴπῃ ἄνθρωπος τῷ πατρὶ ἢ τῇ μητρί, Κορβᾶν, ὅ ἐστιν, Δῶρον, ὃ ἐὰν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς,

hymeîs dè légete, ’Eàn eípēi ánthrōpos tō̂i patrì ḕ tē̂i mētrí, Korbân, hó estin, Dō̂ron, hò eàn ex emoû ōphelēthē̂is,

12
οὐκέτι ἀφίετε αὐτὸν οὐδὲν ποιῆσαι τῷ πατρὶ ἢ τῇ μητρί,

oukéti aphíete autòn oudèn poiē̂sai tō̂i patrì ḕ tē̂i mētrí,

13
ἀκυροῦντες τὸν λόγον τοῦ θεοῦ τῇ παραδόσει ὑμῶν ᾗ παρεδώκατε· καὶ παρόμοια τοιαῦτα πολλὰ ποιεῖτε.

akyroûntes tòn lógon toû theoû tē̂i paradósei hymō̂n hē̂i paredṓkate: kaì parómoia toiaûta pollà poieîte.

14
Καὶ προσκαλεσάμενος πάλιν τὸν ὄχλον ἔλεγεν αὐτοῖς, ’Ακούσατέ μου πάντες καὶ σύνετε.

Kaì proskalesámenos pálin tòn óchlon élegen autoîs, ’Akoúsaté mou pántes kaì sýnete.

15
οὐδέν ἐστιν ἔξωθεν τοῦ ἀνθρώπου εἰσπορευόμενον εἰς αὐτὸν ὃ δύναται κοινῶσαι αὐτόν· ἀλλὰ τὰ ἐκ τοῦ ἀνθρώπου ἐκπορευόμενά ἐστιν τὰ κοινοῦντα τὸν ἄνθρωπον.

oudén estin éxōthen toû anthrṓpou eisporeuómenon eis autòn hò dýnatai koinō̂sai autón: allà tà ek toû anthrṓpou ekporeuómená estin tà koinoûnta tòn ánthrōpon.

17
Καὶ ὅτε εἰσῆλθεν εἰς οἶκον ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ἐπηρώτων αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τὴν παραβολήν.

Kaì hóte eisē̂lthen eis oîkon apò toû óchlou, epērṓtōn autòn hoi mathētaì autoû tḕn parabolḗn.

18
καὶ λέγει αὐτοῖς, Οὕτως καὶ ὑμεῖς ἀσύνετοί ἐστε; οὐ νοεῖτε ὅτι πᾶν τὸ ἔξωθεν εἰσπορευόμενον εἰς τὸν ἄνθρωπον οὐ δύναται αὐτὸν κοινῶσαι,

kaì légei autoîs, Hoútōs kaì hymeîs asýnetoí este? ou noeîte hóti pân tò éxōthen eisporeuómenon eis tòn ánthrōpon ou dýnatai autòn koinō̂sai,

19
ὅτι οὐκ εἰσπορεύεται αὐτοῦ εἰς τὴν καρδίαν ἀλλ’ εἰς τὴν κοιλίαν, καὶ εἰς τὸν ἀφεδρῶνα ἐκπορεύεται; -καθαρίζων πάντα τὰ βρώματα.

hóti ouk eisporeúetai autoû eis tḕn kardían all’ eis tḕn koilían, kaì eis tòn aphedrō̂na ekporeúetai? -katharízōn pánta tà brṓmata.

20
ἔλεγεν δὲ ὅτι Τὸ ἐκ τοῦ ἀνθρώπου ἐκπορευόμενον ἐκεῖνο κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον·

élegen dè hóti Tò ek toû anthrṓpou ekporeuómenon ekeîno koinoî tòn ánthrōpon:

21
ἔσωθεν γὰρ ἐκ τῆς καρδίας τῶν ἀνθρώπων οἱ διαλογισμοὶ οἱ κακοὶ ἐκπορεύονται, πορνεῖαι, κλοπαί, φόνοι,

ésōthen gàr ek tē̂s kardías tō̂n anthrṓpōn hoi dialogismoì hoi kakoì ekporeúontai, porneîai, klopaí, phónoi,

22
μοιχεῖαι, πλεονεξίαι, πονηρίαι, δόλος, ἀσέλγεια, ὀφθαλμὸς πονηρός, βλασφημία, ὑπερηφανία, ἀφροσύνη·

moicheîai, pleonexíai, ponēríai, dólos, asélgeia, ophthalmòs ponērós, blasphēmía, hyperēphanía, aphrosýnē:

23
πάντα ταῦτα τὰ πονηρὰ ἔσωθεν ἐκπορεύεται καὶ κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.

pánta taûta tà ponērà ésōthen ekporeúetai kaì koinoî tòn ánthrōpon.

24
’Εκεῖθεν δὲ ἀναστὰς ἀπῆλθεν εἰς τὰ ὅρια Τύρου. καὶ εἰσελθὼν εἰς οἰκίαν οὐδένα ἤθελεν γνῶναι, καὶ οὐκ ἠδυνήθη λαθεῖν·

’Ekeîthen dè anastàs apē̂lthen eis tà hória Týrou. kaì eiselthṑn eis oikían oudéna ḗthelen gnō̂nai, kaì ouk ēdynḗthē latheîn:

25
ἀλλ’ εὐθὺς ἀκούσασα γυνὴ περὶ αὐτοῦ, ἧς εἶχεν τὸ θυγάτριον αὐτῆς πνεῦμα ἀκάθαρτον, ἐλθοῦσα προσέπεσεν πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ·

all’ euthỳs akoúsasa gynḕ perì autoû, hē̂s eîchen tò thygátrion autē̂s pneûma akátharton, elthoûsa prosépesen pròs toùs pódas autoû:

26
ἡ δὲ γυνὴ ἦν ‘Ελληνίς, Συροφοινίκισσα τῷ γένει· καὶ ἠρώτα αὐτὸν ἵνα τὸ δαιμόνιον ἐκβάλῃ ἐκ τῆς θυγατρὸς αὐτῆς.

hē dè gynḕ ē̂n ‘Ellēnís, Syrophoiníkissa tō̂i génei: kaì ērṓta autòn hína tò daimónion ekbálēi ek tē̂s thygatròs autē̂s.

27
καὶ ἔλεγεν αὐτῇ, ῎Αφες πρῶτον χορτασθῆναι τὰ τέκνα, οὐ γάρ ἐστιν καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ τοῖς κυναρίοις βαλεῖν.

kaì élegen autē̂i, ῎Aphes prō̂ton chortasthē̂nai tà tékna, ou gár estin kalòn labeîn tòn árton tō̂n téknōn kaì toîs kynaríois baleîn.

28
ἡ δὲ ἀπεκρίθη καὶ λέγει αὐτῷ, Κύριε, καὶ τὰ κυνάρια ὑποκάτω τῆς τραπέζης ἐσθίουσιν ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν παιδίων.

hē dè apekríthē kaì légei autō̂i, Kýrie, kaì tà kynária hypokátō tē̂s trapézēs esthíousin apò tō̂n psichíōn tō̂n paidíōn.

29
καὶ εἶπεν αὐτῇ, Διὰ τοῦτον τὸν λόγον ὕπαγε, ἐξελήλυθεν ἐκ τῆς θυγατρός σου τὸ δαιμόνιον.

kaì eîpen autē̂i, Dià toûton tòn lógon hýpage, exelḗlythen ek tē̂s thygatrós sou tò daimónion.

30
καὶ ἀπελθοῦσα εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς εὗρεν τὸ παιδίον βεβλημένον ἐπὶ τὴν κλίνην καὶ τὸ δαιμόνιον ἐξεληλυθός.

kaì apelthoûsa eis tòn oîkon autē̂s heûren tò paidíon beblēménon epì tḕn klínēn kaì tò daimónion exelēlythós.

31
Καὶ πάλιν ἐξελθὼν ἐκ τῶν ὁρίων Τύρου ἦλθεν διὰ Σιδῶνος εἰς τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας ἀνὰ μέσον τῶν ὁρίων Δεκαπόλεως.

Kaì pálin exelthṑn ek tō̂n horíōn Týrou ē̂lthen dià Sidō̂nos eis tḕn thálassan tē̂s Galilaías anà méson tō̂n horíōn Dekapóleōs.

32
καὶ φέρουσιν αὐτῷ κωφὸν καὶ μογιλάλον, καὶ παρακαλοῦσιν αὐτὸν ἵνα ἐπιθῇ αὐτῷ τὴν χεῖρα.

kaì phérousin autō̂i kōphòn kaì mogilálon, kaì parakaloûsin autòn hína epithē̂i autō̂i tḕn cheîra.

33
καὶ ἀπολαβόμενος αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ὄχλου κατ’ ἰδίαν ἔβαλεν τοὺς δακτύλους αὐτοῦ εἰς τὰ ὦτα αὐτοῦ καὶ πτύσας ἥψατο τῆς γλώσσης αὐτοῦ,

kaì apolabómenos autòn apò toû óchlou kat’ idían ébalen toùs daktýlous autoû eis tà ō̂ta autoû kaì ptýsas hḗpsato tē̂s glṓssēs autoû,

34
καὶ ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν ἐστέναξεν, καὶ λέγει αὐτῷ, Εφφαθα, ὅ ἐστιν, Διανοίχθητι.

kaì anablépsas eis tòn ouranòn esténaxen, kaì légei autō̂i, Ephphatha, hó estin, Dianoíchthēti.

35
καὶ [εὐθέως] ἠνοίγησαν αὐτοῦ αἱ ἀκοαί, καὶ ἐλύθη ὁ δεσμὸς τῆς γλώσσης αὐτοῦ, καὶ ἐλάλει ὀρθῶς.

kaì [euthéōs] ēnoígēsan autoû hai akoaí, kaì elýthē ho desmòs tē̂s glṓssēs autoû, kaì elálei orthō̂s.

36
καὶ διεστείλατο αὐτοῖς ἵνα μηδενὶ λέγωσιν· ὅσον δὲ αὐτοῖς διεστέλλετο, αὐτοὶ μᾶλλον περισσότερον ἐκήρυσσον.

kaì diesteílato autoîs hína mēdenì légōsin: hóson dè autoîs diestélleto, autoì mâllon perissóteron ekḗrysson.

37
καὶ ὑπερπερισσῶς ἐξεπλήσσοντο λέγοντες, Καλῶς πάντα πεποίηκεν· καὶ τοὺς κωφοὺς ποιεῖ ἀκούειν καὶ [τοὺς] ἀλάλους λαλεῖν.

kaì hyperperissō̂s exeplḗssonto légontes, Kalō̂s pánta pepoíēken: kaì toùs kōphoùs poieî akoúein kaì [toùs] alálous laleîn.