Bibles in ancient languages
Ancient translations
Modern translations

Novum Testamentum Graecum Matthew 3

New Testament
Chapter
Verses
1
’Εν δὲ ταῖς ἡμέραις ἐκείναις παραγίνεται ’Ιωάννης ὁ βαπτιστὴς κηρύσσων ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς ’Ιουδαίας

’En dè taîs hēmérais ekeínais paragínetai ’Iōánnēs ho baptistḕs kērýssōn en tē̂i erḗmōi tē̂s ’Ioudaías

2
[καὶ] λέγων, Μετανοεῖτε, ἤγγικεν γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

[kaì] légōn, Metanoeîte, ḗngiken gàr hē basileía tō̂n ouranō̂n.

3
οὗτος γάρ ἐστιν ὁ ῥηθεὶς διὰ ’Ησαΐου τοῦ προϕήτου λέγοντος, Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, ‘Ετοιμάσατε τὴν ὁδὸν κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ.

hoûtos gár estin ho rhētheìs dià ’Ēsaḯou toû prophḗtou légontos, Phōnḕ boō̂ntos en tē̂i erḗmōi, ‘Etoimásate tḕn hodòn kyríou, eutheías poieîte tàs tríbous autoû.

4
Αὐτὸς δὲ ὁ ’Ιωάννης εἶχεν τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ ἀπὸ τριχῶν καμήλου καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσϕὺν αὐτοῦ, ἡ δὲ τροϕὴ ἦν αὐτοῦ ἀκρίδες καὶ μέλι ἄγριον.

Autòs dè ho ’Iōánnēs eîchen tò éndyma autoû apò trichō̂n kamḗlou kaì zṓnēn dermatínēn perì tḕn osphỳn autoû, hē dè trophḕ ē̂n autoû akrídes kaì méli ágrion.

5
Τότε ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν ‘Ιεροσόλυμα καὶ πᾶσα ἡ ’Ιουδαία καὶ πᾶσα ἡ περίχωρος τοῦ ’Ιορδάνου,

Tóte exeporeúeto pròs autòn ‘Ierosólyma kaì pâsa hē ’Ioudaía kaì pâsa hē períchōros toû ’Iordánou,

6
καὶ ἐβαπτίζοντο ἐν τῷ ’Ιορδάνῃ ποταμῷ ὑπ’ αὐτοῦ ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.

kaì ebaptízonto en tō̂i ’Iordánēi potamō̂i hyp’ autoû exomologoúmenoi tàs hamartías autō̂n.

7
’Ιδὼν δὲ πολλοὺς τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων ἐρχομένους ἐπὶ τὸ βάπτισμα αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς, Γεννήματα ἐχιδνῶν, τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν ϕυγεῖν ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς;

’Idṑn dè polloùs tō̂n Pharisaíōn kaì Saddoukaíōn erchoménous epì tò báptisma autoû eîpen autoîs, Gennḗmata echidnō̂n, tís hypédeixen hymîn phygeîn apò tē̂s melloúsēs orgē̂s?

8
ποιήσατε οὖν καρπὸν ἄξιον τῆς μετανοίας·

poiḗsate oûn karpòn áxion tē̂s metanoías:

9
καὶ μὴ δόξητε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς, Πατέρα ἔχομεν τὸν ’Αβραάμ, λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι δύναται ὁ θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ ’Αβραάμ.

kaì mḕ dóxēte légein en heautoîs, Patéra échomen tòn ’Abraám, légō gàr hymîn hóti dýnatai ho theòs ek tō̂n líthōn toútōn egeîrai tékna tō̂i ’Abraám.

10
ἤδη δὲ ἡ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται· πᾶν οὖν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται.

ḗdē dè hē axínē pròs tḕn rhízan tō̂n déndrōn keîtai: pân oûn déndron mḕ poioûn karpòn kalòn ekkóptetai kaì eis pŷr bálletai.

11
Ἐγὼ μὲν ὑμᾶς βαπτίζω ἐν ὕδατι εἰς μετάνοιαν· ὁ δὲ ὀπίσω μου ἐρχόμενος ἰσχυρότερός μού ἐστιν, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς τὰ ὑποδήματα βαστάσαι· αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρί·

Egṑ mèn hymâs baptízō en hýdati eis metánoian: ho dè opísō mou erchómenos ischyróterós moú estin, hoû ouk eimì hikanòs tà hypodḗmata bastásai: autòs hymâs baptísei en pneúmati hagíōi kaì pyrí:

12
οὗ τὸ πτύον ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ διακαθαριεῖ τὴν ἅλωνα αὐτοῦ, καὶ συνάξει τὸν σῖτον αὐτοῦ εἰς τὴν ἀποθήκην [αὐτοῦ], τὸ δὲ ἄχυρον κατακαύσει πυρὶ ἀσβέστῳ.

hoû tò ptýon en tē̂i cheirì autoû, kaì diakatharieî tḕn hálōna autoû, kaì synáxei tòn sîton autoû eis tḕn apothḗkēn [autoû], tò dè áchyron katakaúsei pyrì asbéstōi.

13
Τότε παραγίνεται ὁ ’Ιησοῦς ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐπὶ τὸν ’Ιορδάνην πρὸς τὸν ’Ιωάννην τοῦ βαπτισθῆναι ὑπ’ αὐτοῦ.

Tóte paragínetai ho ’Iēsoûs apò tē̂s Galilaías epì tòn ’Iordánēn pròs tòn ’Iōánnēn toû baptisthē̂nai hyp’ autoû.

14
ὁ δὲ ’Ιωάννης διεκώλυεν αὐτὸν λέγων, ’Εγὼ χρείαν ἔχω ὑπὸ σοῦ βαπτισθῆναι, καὶ σὺ ἔρχῃ πρός με;

ho dè ’Iōánnēs diekṓlyen autòn légōn, ’Egṑ chreían échō hypò soû baptisthē̂nai, kaì sỳ érchēi prós me?

15
ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ’Ιησοῦς εἶπεν πρὸς αὐτόν, ῎Αϕες ἄρτι, οὕτως γὰρ πρέπον ἐστὶν ἡμῖν πληρῶσαι πᾶσαν δικαιοσύνην. τότε ἀϕίησιν αὐτόν.

apokritheìs dè ho ’Iēsoûs eîpen pròs autón, ῎Aphes árti, hoútōs gàr prépon estìn hēmîn plērō̂sai pâsan dikaiosýnēn. tóte aphíēsin autón.

16
βαπτισθεὶς δὲ ὁ ’Ιησοῦς εὐθὺς ἀνέβη ἀπὸ τοῦ ὕδατος· καὶ ἰδοὺ ἠνεῴχθησαν [αὐτῷ] οἱ οὐρανοί, καὶ εἶδεν [τὸ] πνεῦμα [τοῦ] θεοῦ καταβαῖνον ὡσεὶ περιστερὰν [καὶ] ἐρχόμενον ἐπ’ αὐτόν·

baptistheìs dè ho ’Iēsoûs euthỳs anébē apò toû hýdatos: kaì idoù ēneṓichthēsan [autō̂i] hoi ouranoí, kaì eîden [tò] pneûma [toû] theoû katabaînon hōseì peristeràn [kaì] erchómenon ep’ autón:

17
καὶ ἰδοὺ ϕωνὴ ἐκ τῶν οὐρανῶν λέγουσα, Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα.

kaì idoù phōnḕ ek tō̂n ouranō̂n légousa, Hoûtós estin ho hyiós mou ho agapētós, en hō̂i eudókēsa.