Bibles in ancient languages
Old translations
Modern translations

Septante Isaiah 14

Pentateuch
Historical books
Poetical Writings
Prophetic Books
Chapter
Verses
1
Καὶ ἐλεήσει κύριος τὸν Ιακωβ καὶ ἐκλέξεται ἔτι τὸν Ισραηλ, καὶ ἀναπαύσονται ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν, καὶ ὁ γιώρας προστεθήσεται πρὸς αὐτοὺς καὶ προστεθήσεται πρὸς τὸν οἶκον Ιακωβ,

Kaì eleḗsei kýrios tòn Iakōb kaì ekléxetai éti tòn Israēl, kaì anapaúsontai epì tē̂s gē̂s autō̂n, kaì ho giṓras prostethḗsetai pròs autoùs kaì prostethḗsetai pròs tòn oîkon Iakōb,

2
καὶ λήμψονται αὐτοὺς ἔθνη καὶ εἰσάξουσιν εἰς τὸν τόπον αὐτῶν, καὶ κατακληρονομήσουσιν καὶ πληθυνθήσονται ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ θεοῦ εἰς δούλους καὶ δούλας· καὶ ἔσονται αἰχμάλωτοι οἱ αἰχμαλωτεύσαντες αὐτούς, καὶ κυριευθήσονται οἱ κυριεύσαντες αὐτῶν.

kaì lḗmpsontai autoùs éthnē kaì eisáxousin eis tòn tópon autō̂n, kaì kataklēronomḗsousin kaì plēthynthḗsontai epì tē̂s gē̂s toû theoû eis doúlous kaì doúlas: kaì ésontai aichmálōtoi hoi aichmalōteúsantes autoús, kaì kyrieuthḗsontai hoi kyrieúsantes autō̂n.

3
Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀναπαύσει σε ὁ θεὸς ἐκ τῆς ὀδύνης καὶ τοῦ θυμοῦ σου καὶ τῆς δουλείας σου τῆς σκληρᾶς, ἧς ἐδούλευσας αὐτοῖς.

Kaì éstai en tē̂i hēmérāi ekeínēi anapaúsei se ho theòs ek tē̂s odýnēs kaì toû thymoû sou kaì tē̂s douleías sou tē̂s sklērâs, hē̂s edoúleusas autoîs.

4
καὶ λήμψῃ τὸν θρῆνον τοῦτον ἐπὶ τὸν βασιλέα Βαβυλῶνος καὶ ἐρεῖς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ Πῶς ἀναπέπαυται ὁ ἀπαιτῶν καὶ ἀναπέπαυται ὁ ἐπισπουδαστής;

kaì lḗmpsēi tòn thrē̂non toûton epì tòn basiléa Babylō̂nos kaì ereîs en tē̂i hēmérāi ekeínēi Pō̂s anapépautai ho apaitō̂n kaì anapépautai ho epispoudastḗs?

5
συνέτριψεν ὁ θεὸς τὸν ζυγὸν τῶν ἁμαρτωλῶν, τὸν ζυγὸν τῶν ἀρχόντων·

synétripsen ho theòs tòn zygòn tō̂n hamartōlō̂n, tòn zygòn tō̂n archóntōn:

6
πατάξας ἔθνος θυμῷ πληγῇ ἀνιάτῳ, παίων ἔθνος πληγὴν θυμοῦ, ἣ οὐκ ἐϕείσατο,

patáxas éthnos thymō̂i plēgē̂i aniátōi, paíōn éthnos plēgḕn thymoû, hḕ ouk epheísato,

7
ἀνεπαύσατο πεποιθώς. πᾶσα ἡ γῆ βοᾷ μετ’ εὐϕροσύνης,

anepaúsato pepoithṓs. pâsa hē gē̂ boā̂i met’ euphrosýnēs,

8
καὶ τὰ ξύλα τοῦ Λιβάνου εὐϕράνθησαν ἐπὶ σοὶ καὶ ἡ κέδρος τοῦ Λιβάνου ’Αϕ’ οὗ σὺ κεκοίμησαι, οὐκ ἀνέβη ὁ κόπτων ἡμᾶς.

kaì tà xýla toû Libánou euphránthēsan epì soì kaì hē kédros toû Libánou ’Aph’ hoû sỳ kekoímēsai, ouk anébē ho kóptōn hēmâs.

9
ὁ ᾅδης κάτωθεν ἐπικράνθη συναντήσας σοι, συνηγέρθησάν σοι πάντες οἱ γίγαντες οἱ ἄρξαντες τῆς γῆς οἱ ἐγείραντες ἐκ τῶν θρόνων αὐτῶν πάντας βασιλεῖς ἐθνῶν.

ho hā́idēs kátōthen epikránthē synantḗsas soi, synēgérthēsán soi pántes hoi gígantes hoi árxantes tē̂s gē̂s hoi egeírantes ek tō̂n thrónōn autō̂n pántas basileîs ethnō̂n.

10
πάντες ἀποκριθήσονται καὶ ἐροῦσίν σοι Καὶ σὺ ἑάλως ὥσπερ καὶ ἡμεῖς, ἐν ἡμῖν δὲ κατελογίσθης.

pántes apokrithḗsontai kaì eroûsín soi Kaì sỳ heálōs hṓsper kaì hēmeîs, en hēmîn dè katelogísthēs.

11
κατέβη δὲ εἰς ᾅδου ἡ δόξα σου, ἡ πολλή σου εὐϕροσύνη· ὑποκάτω σου στρώσουσιν σῆψιν, καὶ τὸ κατακάλυμμά σου σκώληξ.

katébē dè eis hā́idou hē dóxa sou, hē pollḗ sou euphrosýnē: hypokátō sou strṓsousin sē̂psin, kaì tò katakálymmá sou skṓlēx.

12
πῶς ἐξέπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ὁ ἑωσϕόρος ὁ πρωὶ ἀνατέλλων; συνετρίβη εἰς τὴν γῆν ὁ ἀποστέλλων πρὸς πάντα τὰ ἔθνη.

pō̂s exépesen ek toû ouranoû ho heōsphóros ho prōì anatéllōn? synetríbē eis tḕn gē̂n ho apostéllōn pròs pánta tà éthnē.

13
σὺ δὲ εἶπας ἐν τῇ διανοίᾳ σου Εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναβήσομαι, ἐπάνω τῶν ἄστρων τοῦ οὐρανοῦ θήσω τὸν θρόνον μου, καθιῶ ἐν ὄρει ὑψηλῷ ἐπὶ τὰ ὄρη τὰ ὑψηλὰ τὰ πρὸς βορρᾶν,

sỳ dè eîpas en tē̂i dianoíāi sou Eis tòn ouranòn anabḗsomai, epánō tō̂n ástrōn toû ouranoû thḗsō tòn thrónon mou, kathiō̂ en órei hypsēlō̂i epì tà órē tà hypsēlà tà pròs borrân,

14
ἀναβήσομαι ἐπάνω τῶν νεϕελῶν, ἔσομαι ὅμοιος τῷ ὑψίστῳ.

anabḗsomai epánō tō̂n nephelō̂n, ésomai hómoios tō̂i hypsístōi.

15
νῦν δὲ εἰς ᾅδου καταβήσῃ καὶ εἰς τὰ θεμέλια τῆς γῆς.

nŷn dè eis hā́idou katabḗsēi kaì eis tà themélia tē̂s gē̂s.

16
οἱ ἰδόντες σε θαυμάσουσιν ἐπὶ σοὶ καὶ ἐροῦσιν Οὗτος ὁ ἄνθρωπος ὁ παροξύνων τὴν γῆν, σείων βασιλεῖς;

hoi idóntes se thaumásousin epì soì kaì eroûsin Hoûtos ho ánthrōpos ho paroxýnōn tḕn gē̂n, seíōn basileîs?

17
ὁ θεὶς τὴν οἰκουμένην ὅλην ἔρημον καὶ τὰς πόλεις καθεῖλεν, τοὺς ἐν ἐπαγωγῇ οὐκ ἔλυσεν.

ho theìs tḕn oikouménēn hólēn érēmon kaì tàs póleis katheîlen, toùs en epagōgē̂i ouk élysen.

18
πάντες οἱ βασιλεῖς τῶν ἐθνῶν ἐκοιμήθησαν ἐν τιμῇ, ἄνθρωπος ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ·

pántes hoi basileîs tō̂n ethnō̂n ekoimḗthēsan en timē̂i, ánthrōpos en tō̂i oíkōi autoû:

19
σὺ δὲ ῥιϕήσῃ ἐν τοῖς ὄρεσιν ὡς νεκρὸς ἐβδελυγμένος μετὰ πολλῶν τεθνηκότων ἐκκεκεντημένων μαχαίραις καταβαινόντων εἰς ᾅδου. ὃν τρόπον ἱμάτιον ἐν αἵματι πεϕυρμένον οὐκ ἔσται καθαρόν,

sỳ dè rhiphḗsēi en toîs óresin hōs nekròs ebdelygménos metà pollō̂n tethnēkótōn ekkekentēménōn machaírais katabainóntōn eis hā́idou. hòn trópon himátion en haímati pephyrménon ouk éstai katharón,

20
οὕτως οὐδὲ σὺ ἔσῃ καθαρός, διότι τὴν γῆν μου ἀπώλεσας καὶ τὸν λαόν μου ἀπέκτεινας· οὐ μὴ μείνῃς εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον, σπέρμα πονηρόν.

hoútōs oudè sỳ ésēi katharós, dióti tḕn gē̂n mou apṓlesas kaì tòn laón mou apékteinas: ou mḕ meínēis eis tòn aiō̂na chrónon, spérma ponērón.

21
ἑτοίμασον τὰ τέκνα σου σϕαγῆναι ταῖς ἁμαρτίαις τοῦ πατρός σου, ἵνα μὴ ἀναστῶσιν καὶ τὴν γῆν κληρονομήσωσιν καὶ ἐμπλήσωσι τὴν γῆν πόλεων.

hetoímason tà tékna sou sphagē̂nai taîs hamartíais toû patrós sou, hína mḕ anastō̂sin kaì tḕn gē̂n klēronomḗsōsin kaì emplḗsōsi tḕn gē̂n póleōn.

22
Καὶ ἐπαναστήσομαι αὐτοῖς, λέγει κύριος σαβαωθ, καὶ ἀπολῶ αὐτῶν ὄνομα καὶ κατάλειμμα καὶ σπέρμα – τάδε λέγει κύριος –

Kaì epanastḗsomai autoîs, légei kýrios sabaōth, kaì apolō̂ autō̂n ónoma kaì katáleimma kaì spérma – táde légei kýrios –

23
καὶ θήσω τὴν Βαβυλωνίαν ἔρημον ὥστε κατοικεῖν ἐχίνους, καὶ ἔσται εἰς οὐδέν· καὶ θήσω αὐτὴν πηλοῦ βάραθρον εἰς ἀπώλειαν.

kaì thḗsō tḕn Babylōnían érēmon hṓste katoikeîn echínous, kaì éstai eis oudén: kaì thḗsō autḕn pēloû bárathron eis apṓleian.

24
τάδε λέγει κύριος σαβαωθ ῝Ον τρόπον εἴρηκα, οὕτως ἔσται, καὶ ὃν τρόπον βεβούλευμαι, οὕτως μενεῖ,

táde légei kýrios sabaōth ῝On trópon eírēka, hoútōs éstai, kaì hòn trópon beboúleumai, hoútōs meneî,

25
τοῦ ἀπολέσαι τοὺς ’Ασσυρίους ἀπὸ τῆς γῆς τῆς ἐμῆς καὶ ἀπὸ τῶν ὀρέων μου, καὶ ἔσονται εἰς καταπάτημα, καὶ ἀϕαιρεθήσεται ἀπ’ αὐτῶν ὁ ζυγὸς αὐτῶν, καὶ τὸ κῦδος αὐτῶν ἀπὸ τῶν ὤμων ἀϕαιρεθήσεται.

toû apolésai toùs ’Assyríous apò tē̂s gē̂s tē̂s emē̂s kaì apò tō̂n oréōn mou, kaì ésontai eis katapátēma, kaì aphairethḗsetai ap’ autō̂n ho zygòs autō̂n, kaì tò kŷdos autō̂n apò tō̂n ṓmōn aphairethḗsetai.

26
αὕτη ἡ βουλή, ἣν βεβούλευται κύριος ἐπὶ τὴν οἰκουμένην ὅλην, καὶ αὕτη ἡ χεὶρ ἡ ὑψηλὴ ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη τῆς οἰκουμένης.

haútē hē boulḗ, hḕn beboúleutai kýrios epì tḕn oikouménēn hólēn, kaì haútē hē cheìr hē hypsēlḕ epì pánta tà éthnē tē̂s oikouménēs.

27
ἃ γὰρ ὁ θεὸς ὁ ἅγιος βεβούλευται, τίς διασκεδάσει; καὶ τὴν χεῖρα τὴν ὑψηλὴν τίς ἀποστρέψει;

hà gàr ho theòs ho hágios beboúleutai, tís diaskedásei? kaì tḕn cheîra tḕn hypsēlḕn tís apostrépsei?

28
Τοῦ ἔτους, οὗ ἀπέθανεν Αχαζ ὁ βασιλεύς, ἐγενήθη τὸ ῥῆμα τοῦτο.

Toû étous, hoû apéthanen Achaz ho basileús, egenḗthē tò rhē̂ma toûto.

29
Μὴ εὐϕρανθείητε, πάντες οἱ ἀλλόϕυλοι, συνετρίβη γὰρ ὁ ζυγὸς τοῦ παίοντος ὑμᾶς· ἐκ γὰρ σπέρματος ὄϕεων ἐξελεύσεται ἔκγονα ἀσπίδων, καὶ τὰ ἔκγονα αὐτῶν ἐξελεύσονται ὄϕεις πετόμενοι.

Mḕ euphrantheíēte, pántes hoi allóphyloi, synetríbē gàr ho zygòs toû paíontos hymâs: ek gàr spérmatos ópheōn exeleúsetai ékgona aspídōn, kaì tà ékgona autō̂n exeleúsontai ópheis petómenoi.

30
καὶ βοσκηθήσονται πτωχοὶ δι’ αὐτοῦ, πτωχοὶ δὲ ἄνδρες ἐπ’ εἰρήνης ἀναπαύσονται· ἀνελεῖ δὲ λιμῷ τὸ σπέρμα σου καὶ τὸ κατάλειμμά σου ἀνελεῖ.

kaì boskēthḗsontai ptōchoì di’ autoû, ptōchoì dè ándres ep’ eirḗnēs anapaúsontai: aneleî dè limō̂i tò spérma sou kaì tò katáleimmá sou aneleî.

31
ὀλολύζετε, πύλαι πόλεων, κεκραγέτωσαν πόλεις τεταραγμέναι, οἱ ἀλλόϕυλοι πάντες, ὅτι καπνὸς ἀπὸ βορρᾶ ἔρχεται, καὶ οὐκ ἔστιν τοῦ εἶναι.

ololýzete, pýlai póleōn, kekragétōsan póleis tetaragménai, hoi allóphyloi pántes, hóti kapnòs apò borrâ érchetai, kaì ouk éstin toû eînai.

32
καὶ τί ἀποκριθήσονται βασιλεῖς ἐθνῶν; ὅτι κύριος ἐθεμελίωσεν Σιων, καὶ δι’ αὐτοῦ σωθήσονται οἱ ταπεινοὶ τοῦ λαοῦ.

kaì tí apokrithḗsontai basileîs ethnō̂n? hóti kýrios ethemelíōsen Siōn, kaì di’ autoû sōthḗsontai hoi tapeinoì toû laoû.