Bibles in ancient languages
Old translations
Modern translations

Septante Psalms 103

Pentateuch
Historical books
Poetical Writings
Prophetic Books
Chapter
Verses
1
Τῷ Δαυιδ. Εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν κύριον. κύριε ὁ θεός μου, ἐμεγαλύνθης σϕόδρα, ἐξομολόγησιν καὶ εὐπρέπειαν ἐνεδύσω

Tō̂i Dauid. Eulógei, hē psychḗ mou, tòn kýrion. kýrie ho theós mou, emegalýnthēs sphódra, exomológēsin kaì euprépeian enedýsō

2
ἀναβαλλόμενος ϕῶς ὡς ἱμάτιον, ἐκτείνων τὸν οὐρανὸν ὡσεὶ δέρριν·

anaballómenos phō̂s hōs himátion, ekteínōn tòn ouranòn hōseì dérrin:

3
ὁ στεγάζων ἐν ὕδασιν τὰ ὑπερῷα αὐτοῦ, ὁ τιθεὶς νέϕη τὴν ἐπίβασιν αὐτοῦ, ὁ περιπατῶν ἐπὶ πτερύγων ἀνέμων·

ho stegázōn en hýdasin tà hyperō̂ia autoû, ho titheìs néphē tḕn epíbasin autoû, ho peripatō̂n epì pterýgōn anémōn:

4
ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πῦρ ϕλέγον.

ho poiō̂n toùs angélous autoû pneúmata kaì toùs leitourgoùs autoû pŷr phlégon.

5
ἐθεμελίωσεν τὴν γῆν ἐπὶ τὴν ἀσϕάλειαν αὐτῆς, οὐ κλιθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.

ethemelíōsen tḕn gē̂n epì tḕn aspháleian autē̂s, ou klithḗsetai eis tòn aiō̂na toû aiō̂nos.

6
ἄβυσσος ὡς ἱμάτιον τὸ περιβόλαιον αὐτοῦ, ἐπὶ τῶν ὀρέων στήσονται ὕδατα·

ábyssos hōs himátion tò peribólaion autoû, epì tō̂n oréōn stḗsontai hýdata:

7
ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου ϕεύξονται, ἀπὸ ϕωνῆς βροντῆς σου δειλιάσουσιν.

apò epitimḗseṓs sou pheúxontai, apò phōnē̂s brontē̂s sou deiliásousin.

8
ἀναβαίνουσιν ὄρη καὶ καταβαίνουσιν πεδία εἰς τόπον, ὃν ἐθεμελίωσας αὐτοῖς·

anabaínousin órē kaì katabaínousin pedía eis tópon, hòn ethemelíōsas autoîs:

9
ὅριον ἔθου, ὃ οὐ παρελεύσονται, οὐδὲ ἐπιστρέψουσιν καλύψαι τὴν γῆν.

hórion éthou, hò ou pareleúsontai, oudè epistrépsousin kalýpsai tḕn gē̂n.

10
ὁ ἐξαποστέλλων πηγὰς ἐν ϕάραγξιν, ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων διελεύσονται ὕδατα·

ho exapostéllōn pēgàs en pháranxin, anà méson tō̂n oréōn dieleúsontai hýdata:

11
ποτιοῦσιν πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, προσδέξονται ὄναγροι εἰς δίψαν αὐτῶν·

potioûsin pánta tà thēría toû agroû, prosdéxontai ónagroi eis dípsan autō̂n:

12
ἐπ’ αὐτὰ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσει, ἐκ μέσου τῶν πετρῶν δώσουσιν ϕωνήν.

ep’ autà tà peteinà toû ouranoû kataskēnṓsei, ek mésou tō̂n petrō̂n dṓsousin phōnḗn.

13
ποτίζων ὄρη ἐκ τῶν ὑπερῴων αὐτοῦ, ἀπὸ καρποῦ τῶν ἔργων σου χορτασθήσεται ἡ γῆ.

potízōn órē ek tō̂n hyperṓiōn autoû, apò karpoû tō̂n érgōn sou chortasthḗsetai hē gē̂.

14
ἐξανατέλλων χόρτον τοῖς κτήνεσιν καὶ χλόην τῇ δουλείᾳ τῶν ἀνθρώπων τοῦ ἐξαγαγεῖν ἄρτον ἐκ τῆς γῆς·

exanatéllōn chórton toîs ktḗnesin kaì chlóēn tē̂i douleíāi tō̂n anthrṓpōn toû exagageîn árton ek tē̂s gē̂s:

15
καὶ οἶνος εὐϕραίνει καρδίαν ἀνθρώπου τοῦ ἱλαρῦναι πρόσωπον ἐν ἐλαίῳ, καὶ ἄρτος καρδίαν ἀνθρώπου στηρίζει.

kaì oînos euphraínei kardían anthrṓpou toû hilarŷnai prósōpon en elaíōi, kaì ártos kardían anthrṓpou stērízei.

16
χορτασθήσεται τὰ ξύλα τοῦ πεδίου, αἱ κέδροι τοῦ Λιβάνου, ἃς ἐϕύτευσεν·

chortasthḗsetai tà xýla toû pedíou, hai kédroi toû Libánou, hàs ephýteusen:

17
ἐκεῖ στρουθία ἐννοσσεύσουσιν, τοῦ ἐρωδιοῦ ἡ οἰκία ἡγεῖται αὐτῶν.

ekeî strouthía ennosseúsousin, toû erōdioû hē oikía hēgeîtai autō̂n.

18
ὄρη τὰ ὑψηλὰ ταῖς ἐλάϕοις, πέτρα καταϕυγὴ τοῖς χοιρογρυλλίοις.

órē tà hypsēlà taîs eláphois, pétra kataphygḕ toîs choirogryllíois.

19
ἐποίησεν σελήνην εἰς καιρούς, ὁ ἥλιος ἔγνω τὴν δύσιν αὐτοῦ.

epoíēsen selḗnēn eis kairoús, ho hḗlios égnō tḕn dýsin autoû.

20
ἔθου σκότος, καὶ ἐγένετο νύξ, ἐν αὐτῇ διελεύσονται πάντα τὰ θηρία τοῦ δρυμοῦ,

éthou skótos, kaì egéneto nýx, en autē̂i dieleúsontai pánta tà thēría toû drymoû,

21
σκύμνοι ὠρυόμενοι ἁρπάσαι καὶ ζητῆσαι παρὰ τοῦ θεοῦ βρῶσιν αὐτοῖς.

skýmnoi ōryómenoi harpásai kaì zētē̂sai parà toû theoû brō̂sin autoîs.

22
ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος, καὶ συνήχθησαν καὶ ἐν ταῖς μάνδραις αὐτῶν κοιτασθήσονται·

anéteilen ho hḗlios, kaì synḗchthēsan kaì en taîs mándrais autō̂n koitasthḗsontai:

23
ἐξελεύσεται ἄνθρωπος ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ ἕως ἑσπέρας.

exeleúsetai ánthrōpos epì tò érgon autoû kaì epì tḕn ergasían autoû héōs hespéras.

24
ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου, κύριε· πάντα ἐν σοϕίᾳ ἐποίησας, ἐπληρώθη ἡ γῆ τῆς κτήσεώς σου.

hōs emegalýnthē tà érga sou, kýrie: pánta en sophíāi epoíēsas, eplērṓthē hē gē̂ tē̂s ktḗseṓs sou.

25
αὕτη ἡ θάλασσα ἡ μεγάλη καὶ εὐρύχωρος, ἐκεῖ ἑρπετά, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός, ζῷα μικρὰ μετὰ μεγάλων·

haútē hē thálassa hē megálē kaì eurýchōros, ekeî herpetá, hō̂n ouk éstin arithmós, zō̂ia mikrà metà megálōn:

26
ἐκεῖ πλοῖα διαπορεύονται, δράκων οὗτος, ὃν ἔπλασας ἐμπαίζειν αὐτῷ.

ekeî ploîa diaporeúontai, drákōn hoûtos, hòn éplasas empaízein autō̂i.

27
πάντα πρὸς σὲ προσδοκῶσιν δοῦναι τὴν τροϕὴν αὐτοῖς εὔκαιρον.

pánta pròs sè prosdokō̂sin doûnai tḕn trophḕn autoîs eúkairon.

28
δόντος σου αὐτοῖς συλλέξουσιν, ἀνοίξαντος δέ σου τὴν χεῖρα τὰ σύμπαντα πλησθήσονται χρηστότητος.

dóntos sou autoîs sylléxousin, anoíxantos dé sou tḕn cheîra tà sýmpanta plēsthḗsontai chrēstótētos.

29
ἀποστρέψαντος δέ σου τὸ πρόσωπον ταραχθήσονται· ἀντανελεῖς τὸ πνεῦμα αὐτῶν, καὶ ἐκλείψουσιν καὶ εἰς τὸν χοῦν αὐτῶν ἐπιστρέψουσιν.

apostrépsantos dé sou tò prósōpon tarachthḗsontai: antaneleîs tò pneûma autō̂n, kaì ekleípsousin kaì eis tòn choûn autō̂n epistrépsousin.

30
ἐξαποστελεῖς τὸ πνεῦμά σου, καὶ κτισθήσονται, καὶ ἀνακαινιεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς.

exaposteleîs tò pneûmá sou, kaì ktisthḗsontai, kaì anakainieîs tò prósōpon tē̂s gē̂s.

31
ἤτω ἡ δόξα κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα, εὐϕρανθήσεται κύριος ἐπὶ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ·

ḗtō hē dóxa kyríou eis tòn aiō̂na, euphranthḗsetai kýrios epì toîs érgois autoû:

32
ὁ ἐπιβλέπων ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ποιῶν αὐτὴν τρέμειν, ὁ ἁπτόμενος τῶν ὀρέων καὶ καπνίζονται.

ho epiblépōn epì tḕn gē̂n kaì poiō̂n autḕn trémein, ho haptómenos tō̂n oréōn kaì kapnízontai.

33
ᾄσω τῷ κυρίῳ ἐν τῇ ζωῇ μου, ψαλῶ τῷ θεῷ μου, ἕως ὑπάρχω·

ā́isō tō̂i kyríōi en tē̂i zōē̂i mou, psalō̂ tō̂i theō̂i mou, héōs hypárchō:

34
ἡδυνθείη αὐτῷ ἡ διαλογή μου, ἐγὼ δὲ εὐϕρανθήσομαι ἐπὶ τῷ κυρίῳ.

hēdyntheíē autō̂i hē dialogḗ mou, egṑ dè euphranthḗsomai epì tō̂i kyríōi.

35
ἐκλίποισαν ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἄνομοι ὥστε μὴ ὑπάρχειν αὐτούς. εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν κύριον.

eklípoisan hamartōloì apò tē̂s gē̂s kaì ánomoi hṓste mḕ hypárchein autoús. eulógei, hē psychḗ mou, tòn kýrion.