Bibles in ancient languages
Old translations
Modern translations

Septante Psalms 48

Pentateuch
Historical books
Poetical Writings
Prophetic Books
Chapter
Verses
1
Εἰς τὸ τέλος· τοῖς υἱοῖς Κορε ψαλμός.

Eis tò télos: toîs hyioîs Kore psalmós.

2
’Ακούσατε ταῦτα, πάντα τὰ ἔθνη, ἐνωτίσασθε, πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν οἰκουμένην,

’Akoúsate taûta, pánta tà éthnē, enōtísasthe, pántes hoi katoikoûntes tḕn oikouménēn,

3
οἵ τε γηγενεῖς καὶ οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, ἐπὶ τὸ αὐτὸ πλούσιος καὶ πένης.

hoí te gēgeneîs kaì hoi hyioì tō̂n anthrṓpōn, epì tò autò ploúsios kaì pénēs.

4
τὸ στόμα μου λαλήσει σοϕίαν καὶ ἡ μελέτη τῆς καρδίας μου σύνεσιν·

tò stóma mou lalḗsei sophían kaì hē melétē tē̂s kardías mou sýnesin:

5
κλινῶ εἰς παραβολὴν τὸ οὖς μου, ἀνοίξω ἐν ψαλτηρίῳ τὸ πρόβλημά μου.

klinō̂ eis parabolḕn tò oûs mou, anoíxō en psaltēríōi tò próblēmá mou.

6
ἵνα τί ϕοβοῦμαι ἐν ἡμέρᾳ πονηρᾷ; ἡ ἀνομία τῆς πτέρνης μου κυκλώσει με.

hína tí phoboûmai en hēmérāi ponērā̂i? hē anomía tē̂s ptérnēs mou kyklṓsei me.

7
οἱ πεποιθότες ἐπὶ τῇ δυνάμει αὐτῶν καὶ ἐπὶ τῷ πλήθει τοῦ πλούτου αὐτῶν καυχώμενοι,

hoi pepoithótes epì tē̂i dynámei autō̂n kaì epì tō̂i plḗthei toû ploútou autō̂n kauchṓmenoi,

8
ἀδελϕὸς οὐ λυτροῦται· λυτρώσεται ἄνθρωπος; οὐ δώσει τῷ θεῷ ἐξίλασμα αὐτοῦ

adelphòs ou lytroûtai: lytrṓsetai ánthrōpos? ou dṓsei tō̂i theō̂i exílasma autoû

9
καὶ τὴν τιμὴν τῆς λυτρώσεως τῆς ψυχῆς αὐτοῦ.

kaì tḕn timḕn tē̂s lytrṓseōs tē̂s psychē̂s autoû.

10
καὶ ἐκόπασεν εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ζήσεται εἰς τέλος, ὅτι οὐκ ὄψεται καταϕθοράν, ὅταν ἴδῃ σοϕοὺς ἀποθνῄσκοντας.

kaì ekópasen eis tòn aiō̂na kaì zḗsetai eis télos, hóti ouk ópsetai kataphthorán, hótan ídēi sophoùs apothnḗiskontas.

11
ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἄϕρων καὶ ἄνους ἀπολοῦνται καὶ καταλείψουσιν ἀλλοτρίοις τὸν πλοῦτον αὐτῶν,

epì tò autò áphrōn kaì ánous apoloûntai kaì kataleípsousin allotríois tòn ploûton autō̂n,

12
καὶ οἱ τάϕοι αὐτῶν οἰκίαι αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα, σκηνώματα αὐτῶν εἰς γενεὰν καὶ γενεάν. ἐπεκαλέσαντο τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐπὶ τῶν γαιῶν αὐτῶν.

kaì hoi táphoi autō̂n oikíai autō̂n eis tòn aiō̂na, skēnṓmata autō̂n eis geneàn kaì geneán. epekalésanto tà onómata autō̂n epì tō̂n gaiō̂n autō̂n.

13
καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκεν, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσιν τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς.

kaì ánthrōpos en timē̂i ṑn ou synē̂ken, parasyneblḗthē toîs ktḗnesin toîs anoḗtois kaì hōmoiṓthē autoîs.

14
αὕτη ἡ ὁδὸς αὐτῶν σκάνδαλον αὐτοῖς, καὶ μετὰ ταῦτα ἐν τῷ στόματι αὐτῶν εὐδοκήσουσιν. διάψαλμα.

haútē hē hodòs autō̂n skándalon autoîs, kaì metà taûta en tō̂i stómati autō̂n eudokḗsousin. diápsalma.

15
ὡς πρόβατα ἐν ᾅδῃ ἔθεντο, θάνατος ποιμαίνει αὐτούς· καὶ κατακυριεύσουσιν αὐτῶν οἱ εὐθεῖς τὸ πρωί, καὶ ἡ βοήθεια αὐτῶν παλαιωθήσεται ἐν τῷ ᾅδῃ ἐκ τῆς δόξης αὐτῶν.

hōs próbata en hā́idēi éthento, thánatos poimaínei autoús: kaì katakyrieúsousin autō̂n hoi eutheîs tò prōí, kaì hē boḗtheia autō̂n palaiōthḗsetai en tō̂i hā́idēi ek tē̂s dóxēs autō̂n.

16
πλὴν ὁ θεὸς λυτρώσεται τὴν ψυχήν μου ἐκ χειρὸς ᾅδου, ὅταν λαμβάνῃ με. διάψαλμα.

plḕn ho theòs lytrṓsetai tḕn psychḗn mou ek cheiròs hā́idou, hótan lambánēi me. diápsalma.

17
μὴ ϕοβοῦ, ὅταν πλουτήσῃ ἄνθρωπος καὶ ὅταν πληθυνθῇ ἡ δόξα τοῦ οἴκου αὐτοῦ·

mḕ phoboû, hótan ploutḗsēi ánthrōpos kaì hótan plēthynthē̂i hē dóxa toû oíkou autoû:

18
ὅτι οὐκ ἐν τῷ ἀποθνῄσκειν αὐτὸν λήμψεται τὰ πάντα, οὐδὲ συγκαταβήσεται αὐτῷ ἡ δόξα αὐτοῦ.

hóti ouk en tō̂i apothnḗiskein autòn lḗmpsetai tà pánta, oudè synkatabḗsetai autō̂i hē dóxa autoû.

19
ὅτι ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ εὐλογηθήσεται· ἐξομολογήσεταί σοι, ὅταν ἀγαθύνῃς αὐτῷ.

hóti hē psychḕ autoû en tē̂i zōē̂i autoû eulogēthḗsetai: exomologḗsetaí soi, hótan agathýnēis autō̂i.

20
εἰσελεύσεται ἕως γενεᾶς πατέρων αὐτοῦ, ἕως αἰῶνος οὐκ ὄψεται ϕῶς.

eiseleúsetai héōs geneâs patérōn autoû, héōs aiō̂nos ouk ópsetai phō̂s.

21
ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκεν, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσιν τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς.

ánthrōpos en timē̂i ṑn ou synē̂ken, parasyneblḗthē toîs ktḗnesin toîs anoḗtois kaì hōmoiṓthē autoîs.