Bibles in ancient languages
Old translations
Modern translations

Septante Tobit 12

Pentateuch
Historical books
Poetical Writings
Prophetic Books
Chapter
Verses
1
Καὶ ἐκάλεσεν Τωβιτ Τωβιαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ ῞Ορα, τέκνον, μισθὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ συνελθόντι σοι, καὶ προσθεῖναι αὐτῷ δεῖ.

Kaì ekálesen Tōbit Tōbian tòn hyiòn autoû kaì eîpen autō̂i ῞Ora, téknon, misthòn tō̂i anthrṓpōi tō̂i synelthónti soi, kaì prostheînai autō̂i deî.

2
καὶ εἶπεν αὐτῷ Πάτερ, οὐ βλάπτομαι δοὺς αὐτῷ τὸ ἥμισυ ὧν ἐνήνοχα,

kaì eîpen autō̂i Páter, ou bláptomai doùs autō̂i tò hḗmisy hō̂n enḗnocha,

3
ὅτι με ἀγείοχέν σοι ὑγιῆ καὶ τὴν γυναῖκά μου ἐθεράπευσεν καὶ τὸ ἀργύριόν μου ἤνεγκεν καὶ σὲ ὁμοίως ἐθεράπευσεν.

hóti me ageíochén soi hygiē̂ kaì tḕn gynaîká mou etherápeusen kaì tò argýrión mou ḗnenken kaì sè homoíōs etherápeusen.

4
καὶ εἶπεν ὁ πρεσβύτης Δικαιοῦται αὐτῷ.

kaì eîpen ho presbýtēs Dikaioûtai autō̂i.

5
καὶ ἐκάλεσεν τὸν ἄγγελον καὶ εἶπεν αὐτῷ Λαβὲ τὸ ἥμισυ πάντων, ὧν ἐνηνόχατε.

kaì ekálesen tòn ángelon kaì eîpen autō̂i Labè tò hḗmisy pántōn, hō̂n enēnóchate.

6
Τότε καλέσας τοὺς δύο κρυπτῶς εἶπεν αὐτοῖς Εὐλογεῖτε τὸν θεὸν καὶ αὐτῷ ἐξομολογεῖσθε, μεγαλωσύνην δίδοτε αὐτῷ καὶ ἐξομολογεῖσθε ἐνώπιον πάντων τῶν ζώντων περὶ ὧν ἐποίησεν μεθ’ ὑμῶν· ἀγαθὸν τὸ εὐλογεῖν τὸν θεὸν καὶ ὑψοῦν τὸ ὄνομα αὐτοῦ, τοὺς λόγους τῶν ἔργων τοῦ θεοῦ ἐντίμως ὑποδεικνύοντες, καὶ μὴ ὀκνεῖτε ἐξομολογεῖσθαι αὐτῷ.

Tóte kalésas toùs dýo kryptō̂s eîpen autoîs Eulogeîte tòn theòn kaì autō̂i exomologeîsthe, megalōsýnēn dídote autō̂i kaì exomologeîsthe enṓpion pántōn tō̂n zṓntōn perì hō̂n epoíēsen meth’ hymō̂n: agathòn tò eulogeîn tòn theòn kaì hypsoûn tò ónoma autoû, toùs lógous tō̂n érgōn toû theoû entímōs hypodeiknýontes, kaì mḕ okneîte exomologeîsthai autō̂i.

7
μυστήριον βασιλέως καλὸν κρύψαι, τὰ δὲ ἔργα τοῦ θεοῦ ἀνακαλύπτειν ἐνδόξως. ἀγαθὸν ποιήσατε, καὶ κακὸν οὐχ εὑρήσει ὑμᾶς.

mystḗrion basiléōs kalòn krýpsai, tà dè érga toû theoû anakalýptein endóxōs. agathòn poiḗsate, kaì kakòn ouch heurḗsei hymâs.

8
ἀγαθὸν προσευχὴ μετὰ νηστείας καὶ ἐλεημοσύνης καὶ δικαιοσύνης· ἀγαθὸν τὸ ὀλίγον μετὰ δικαιοσύνης ἢ πολὺ μετὰ ἀδικίας· καλὸν ποιῆσαι ἐλεημοσύνην ἢ θησαυρίσαι χρυσίον.

agathòn proseuchḕ metà nēsteías kaì eleēmosýnēs kaì dikaiosýnēs: agathòn tò olígon metà dikaiosýnēs ḕ polỳ metà adikías: kalòn poiē̂sai eleēmosýnēn ḕ thēsaurísai chrysíon.

9
ἐλεημοσύνη γὰρ ἐκ θανάτου ῥύεται, καὶ αὐτὴ ἀποκαθαριεῖ πᾶσαν ἁμαρτίαν· οἱ ποιοῦντες ἐλεημοσύνας καὶ δικαιοσύνας πλησθήσονται ζωῆς·

eleēmosýnē gàr ek thanátou rhýetai, kaì autḕ apokatharieî pâsan hamartían: hoi poioûntes eleēmosýnas kaì dikaiosýnas plēsthḗsontai zōē̂s:

10
οἱ δὲ ἁμαρτάνοντες πολέμιοί εἰσιν τῆς ἑαυτῶν ζωῆς.

hoi dè hamartánontes polémioí eisin tē̂s heautō̂n zōē̂s.

11
οὐ μὴ κρύψω ἀϕ’ ὑμῶν πᾶν ῥῆμα· εἴρηκα δή Μυστήριον βασιλέως κρύψαι καλόν, τὰ δὲ ἔργα τοῦ θεοῦ ἀνακαλύπτειν ἐνδόξως.

ou mḕ krýpsō aph’ hymō̂n pân rhē̂ma: eírēka dḗ Mystḗrion basiléōs krýpsai kalón, tà dè érga toû theoû anakalýptein endóxōs.

12
καὶ νῦν ὅτε προσηύξω σὺ καὶ ἡ νύμϕη σου Σαρρα, ἐγὼ προσήγαγον τὸ μνημόσυνον τῆς προσευχῆς ὑμῶν ἐνώπιον τοῦ ἁγίου· καὶ ὅτε ἔθαπτες τοὺς νεκρούς, ὡσαύτως συμπαρήμην σοι.

kaì nŷn hóte prosēýxō sỳ kaì hē nýmphē sou Sarra, egṑ prosḗgagon tò mnēmósynon tē̂s proseuchē̂s hymō̂n enṓpion toû hagíou: kaì hóte éthaptes toùs nekroús, hōsaútōs symparḗmēn soi.

13
καὶ ὅτε οὐκ ὤκνησας ἀναστῆναι καὶ καταλιπεῖν τὸ ἄριστόν σου, ὅπως ἀπελθὼν περιστείλῃς τὸν νεκρόν, οὐκ ἔλαθές με ἀγαθοποιῶν, ἀλλὰ σὺν σοὶ ἤμην.

kaì hóte ouk ṓknēsas anastē̂nai kaì katalipeîn tò áristón sou, hópōs apelthṑn peristeílēis tòn nekrón, ouk élathés me agathopoiō̂n, allà sỳn soì ḗmēn.

14
καὶ νῦν ἀπέστειλέν με ὁ θεὸς ἰάσασθαί σε καὶ τὴν νύμϕην σου Σαρραν.

kaì nŷn apésteilén me ho theòs iásasthaí se kaì tḕn nýmphēn sou Sarran.

15
ἐγώ εἰμι Ραϕαηλ, εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἁγίων ἀγγέλων, οἳ προσαναϕέρουσιν τὰς προσευχὰς τῶν ἁγίων καὶ εἰσπορεύονται ἐνώπιον τῆς δόξης τοῦ ἁγίου.

egṓ eimi Raphaēl, heîs ek tō̂n heptà hagíōn angélōn, hoì prosanaphérousin tàs proseuchàs tō̂n hagíōn kaì eisporeúontai enṓpion tē̂s dóxēs toû hagíou.

16
Καὶ ἐταράχθησαν οἱ δύο καὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπον, ὅτι ἐϕοβήθησαν.

Kaì etaráchthēsan hoi dýo kaì épeson epì prósōpon, hóti ephobḗthēsan.

17
καὶ εἶπεν αὐτοῖς Μὴ ϕοβεῖσθε, εἰρήνη ὑμῖν ἔσται· τὸν δὲ θεὸν εὐλογεῖτε εἰς τὸν αἰῶνα.

kaì eîpen autoîs Mḕ phobeîsthe, eirḗnē hymîn éstai: tòn dè theòn eulogeîte eis tòn aiō̂na.

18
ὅτι οὐ τῇ ἐμαυτοῦ χάριτι, ἀλλὰ τῇ θελήσει τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἦλθον· ὅθεν εὐλογεῖτε αὐτὸν εἰς τὸν αἰῶνα.

hóti ou tē̂i emautoû cháriti, allà tē̂i thelḗsei toû theoû hēmō̂n ē̂lthon: hóthen eulogeîte autòn eis tòn aiō̂na.

19
πάσας τὰς ἡμέρας ὠπτανόμην ὑμῖν, καὶ οὐκ ἔϕαγον οὐδὲ ἔπιον, ἀλλὰ ὅρασιν ὑμεῖς ἐθεωρεῖτε.

pásas tàs hēméras ōptanómēn hymîn, kaì ouk éphagon oudè épion, allà hórasin hymeîs etheōreîte.

20
καὶ νῦν ἐξομολογεῖσθε τῷ θεῷ, διότι ἀναβαίνω πρὸς τὸν ἀποστείλαντά με, καὶ γράψατε πάντα τὰ συντελεσθέντα εἰς βιβλίον.

kaì nŷn exomologeîsthe tō̂i theō̂i, dióti anabaínō pròs tòn aposteílantá me, kaì grápsate pánta tà syntelesthénta eis biblíon.

21
καὶ ἀνέστησαν· καὶ οὐκέτι εἶδον αὐτόν.

kaì anéstēsan: kaì oukéti eîdon autón.

22
καὶ ἐξωμολογοῦντο τὰ ἔργα τὰ μεγάλα καὶ θαυμαστὰ τοῦ θεοῦ καὶ ὡς ὤϕθη αὐτοῖς ὁ ἄγγελος κυρίου.

kaì exōmologoûnto tà érga tà megála kaì thaumastà toû theoû kaì hōs ṓphthē autoîs ho ángelos kyríou.