Bibles en langues anciennes
Traductions anciennes
Traductions modernes

Septante Isaïe 28

Pentateuque
Livres historiques
Écrits poétiques
Livres prophétiques
Chapitre
Versets
1
Οὐαὶ τῷ στεϕάνῳ τῆς ὕβρεως, οἱ μισθωτοὶ Εϕραιμ· τὸ ἄνθος τὸ ἐκπεσὸν ἐκ τῆς δόξης ἐπὶ τῆς κορυϕῆς τοῦ ὄρους τοῦ παχέος, οἱ μεθύοντες ἄνευ οἴνου.

Ouaì tō̂i stephánōi tē̂s hýbreōs, hoi misthōtoì Ephraim: tò ánthos tò ekpesòn ek tē̂s dóxēs epì tē̂s koryphē̂s toû órous toû pachéos, hoi methýontes áneu oínou.

2
ἰδοὺ ἰσχυρὸν καὶ σκληρὸν ὁ θυμὸς κυρίου ὡς χάλαζα καταϕερομένη οὐκ ἔχουσα σκέπην, βίᾳ καταϕερομένη· ὡς ὕδατος πολὺ πλῆθος σῦρον χώραν τῇ γῇ ποιήσει ἀνάπαυσιν ταῖς χερσίν.

idoù ischyròn kaì sklēròn ho thymòs kyríou hōs chálaza katapheroménē ouk échousa sképēn, bíāi katapheroménē: hōs hýdatos polỳ plē̂thos sŷron chṓran tē̂i gē̂i poiḗsei anápausin taîs chersín.

3
καὶ τοῖς ποσὶν καταπατηθήσεται ὁ στέϕανος τῆς ὕβρεως, οἱ μισθωτοὶ τοῦ Εϕραιμ.

kaì toîs posìn katapatēthḗsetai ho stéphanos tē̂s hýbreōs, hoi misthōtoì toû Ephraim.

4
καὶ ἔσται τὸ ἄνθος τὸ ἐκπεσὸν τῆς ἐλπίδος τῆς δόξης ἐπ’ ἄκρου τοῦ ὄρους τοῦ ὑψηλοῦ ὡς πρόδρομος σύκου, ὁ ἰδὼν αὐτὸ πρὶν ἢ εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ λαβεῖν θελήσει αὐτὸ καταπιεῖν.

kaì éstai tò ánthos tò ekpesòn tē̂s elpídos tē̂s dóxēs ep’ ákrou toû órous toû hypsēloû hōs pródromos sýkou, ho idṑn autò prìn ḕ eis tḕn cheîra autoû labeîn thelḗsei autò katapieîn.

5
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται κύριος σαβαωθ ὁ στέϕανος τῆς ἐλπίδος ὁ πλακεὶς τῆς δόξης τῷ καταλειϕθέντι μου λαῷ·

tē̂i hēmérāi ekeínēi éstai kýrios sabaōth ho stéphanos tē̂s elpídos ho plakeìs tē̂s dóxēs tō̂i kataleiphthénti mou laō̂i:

6
καταλειϕθήσονται ἐπὶ πνεύματι κρίσεως ἐπὶ κρίσιν καὶ ἰσχὺν κωλύων ἀνελεῖν.

kataleiphthḗsontai epì pneúmati kríseōs epì krísin kaì ischỳn kōlýōn aneleîn.

7
οὗτοι γὰρ οἴνῳ πεπλανημένοι εἰσίν, ἐπλανήθησαν διὰ τὸ σικερα· ἱερεὺς καὶ προϕήτης ἐξέστησαν διὰ τὸν οἶνον, ἐσείσθησαν ἀπὸ τῆς μέθης τοῦ σικερα, ἐπλανήθησαν· τοῦτ’ ἔστι ϕάσμα.

hoûtoi gàr oínōi peplanēménoi eisín, eplanḗthēsan dià tò sikera: hiereùs kaì prophḗtēs exéstēsan dià tòn oînon, eseísthēsan apò tē̂s méthēs toû sikera, eplanḗthēsan: toût’ ésti phásma.

8LXX
ἀρὰ ἔδεται ταύτην τὴν βουλήν· αὕτη γὰρ ἡ βουλὴ ἕνεκεν πλεονεξίας.

arà édetai taútēn tḕn boulḗn: haútē gàr hē boulḕ héneken pleonexías.

9
τίνι ἀνηγγείλαμεν κακὰ καὶ τίνι ἀνηγγείλαμεν ἀγγελίαν, οἱ ἀπογεγαλακτισμένοι ἀπὸ γάλακτος, οἱ ἀπεσπασμένοι ἀπὸ μαστοῦ;

tíni anēngeílamen kakà kaì tíni anēngeílamen angelían, hoi apogegalaktisménoi apò gálaktos, hoi apespasménoi apò mastoû?

10
θλῖψιν ἐπὶ θλῖψιν προσδέχου, ἐλπίδα ἐπ’ ἐλπίδι, ἔτι μικρὸν ἔτι μικρὸν

thlîpsin epì thlîpsin prosdéchou, elpída ep’ elpídi, éti mikròn éti mikròn

11
διὰ ϕαυλισμὸν χειλέων διὰ γλώσσης ἑτέρας, ὅτι λαλήσουσιν τῷ λαῷ τούτῳ

dià phaulismòn cheiléōn dià glṓssēs hetéras, hóti lalḗsousin tō̂i laō̂i toútōi

12
λέγοντες αὐτῷ Τοῦτο τὸ ἀνάπαυμα τῷ πεινῶντι καὶ τοῦτο τὸ σύντριμμα, καὶ οὐκ ἠθέλησαν ἀκούειν.

légontes autō̂i Toûto tò anápauma tō̂i peinō̂nti kaì toûto tò sýntrimma, kaì ouk ēthélēsan akoúein.

13
καὶ ἔσται αὐτοῖς τὸ λόγιον κυρίου τοῦ θεοῦ θλῖψις ἐπὶ θλῖψιν, ἐλπὶς ἐπ’ ἐλπίδι, ἔτι μικρὸν ἔτι μικρόν, ἵνα πορευθῶσιν καὶ πέσωσιν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ κινδυνεύσουσιν καὶ συντριβήσονται καὶ ἁλώσονται.

kaì éstai autoîs tò lógion kyríou toû theoû thlîpsis epì thlîpsin, elpìs ep’ elpídi, éti mikròn éti mikrón, hína poreuthō̂sin kaì pésōsin eis tà opísō kaì kindyneúsousin kaì syntribḗsontai kaì halṓsontai.

14
διὰ τοῦτο ἀκούσατε λόγον κυρίου, ἄνδρες τεθλιμμένοι καὶ ἄρχοντες τοῦ λαοῦ τούτου τοῦ ἐν Ιερουσαλημ

dià toûto akoúsate lógon kyríou, ándres tethlimménoi kaì árchontes toû laoû toútou toû en Ierousalēm

15
῞Οτι εἴπατε ’Εποιήσαμεν διαθήκην μετὰ τοῦ ᾅδου καὶ μετὰ τοῦ θανάτου συνθήκας, καταιγὶς ϕερομένη ἐὰν παρέλθῃ οὐ μὴ ἔλθῃ ἐϕ’ ἡμᾶς, ἐθήκαμεν ψεῦδος τὴν ἐλπίδα ἡμῶν καὶ τῷ ψεύδει σκεπασθησόμεθα,

῞Oti eípate ’Epoiḗsamen diathḗkēn metà toû hā́idou kaì metà toû thanátou synthḗkas, kataigìs pheroménē eàn parélthēi ou mḕ élthēi eph’ hēmâs, ethḗkamen pseûdos tḕn elpída hēmō̂n kaì tō̂i pseúdei skepasthēsómetha,

16
διὰ τοῦτο οὕτως λέγει κύριος ’Ιδοὺ ἐγὼ ἐμβαλῶ εἰς τὰ θεμέλια Σιων λίθον πολυτελῆ ἐκλεκτὸν ἀκρογωνιαῖον ἔντιμον εἰς τὰ θεμέλια αὐτῆς, καὶ ὁ πιστεύων ἐπ’ αὐτῷ οὐ μὴ καταισχυνθῇ.

dià toûto hoútōs légei kýrios ’Idoù egṑ embalō̂ eis tà themélia Siōn líthon polytelē̂ eklektòn akrogōniaîon éntimon eis tà themélia autē̂s, kaì ho pisteúōn ep’ autō̂i ou mḕ kataischynthē̂i.

17LXX
καὶ θήσω κρίσιν εἰς ἐλπίδα, ἡ δὲ ἐλεημοσύνη μου εἰς σταθμούς, καὶ οἱ πεποιθότες μάτην ψεύδει· ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ὑμᾶς καταιγίς,

kaì thḗsō krísin eis elpída, hē dè eleēmosýnē mou eis stathmoús, kaì hoi pepoithótes mátēn pseúdei: hóti ou mḕ parélthēi hymâs kataigís,

18
μὴ καὶ ἀϕέλῃ ὑμῶν τὴν διαθήκην τοῦ θανάτου, καὶ ἡ ἐλπὶς ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν ᾅδην οὐ μὴ ἐμμείνῃ· καταιγὶς ϕερομένη ἐὰν ἐπέλθῃ, ἔσεσθε αὐτῇ εἰς καταπάτημα.

mḕ kaì aphélēi hymō̂n tḕn diathḗkēn toû thanátou, kaì hē elpìs hymō̂n hē pròs tòn hā́idēn ou mḕ emmeínēi: kataigìs pheroménē eàn epélthēi, ésesthe autē̂i eis katapátēma.

19
ὅταν παρέλθῃ, λήμψεται ὑμᾶς· πρωὶ πρωὶ παρελεύσεται ἡμέρας, καὶ ἐν νυκτὶ ἔσται ἐλπὶς πονηρά· μάθετε ἀκούειν.

hótan parélthēi, lḗmpsetai hymâs: prōì prōì pareleúsetai hēméras, kaì en nyktì éstai elpìs ponērá: máthete akoúein.

20LXX
στενοχωρούμενοι οὐ δυνάμεθα μάχεσθαι, αὐτοὶ δὲ ἀσθενοῦμεν τοῦ ἡμᾶς συναχθῆναι.

stenochōroúmenoi ou dynámetha máchesthai, autoì dè asthenoûmen toû hēmâs synachthē̂nai.

21
ὥσπερ ὄρος ἀσεβῶν ἀναστήσεται καὶ ἔσται ἐν τῇ ϕάραγγι Γαβαων· μετὰ θυμοῦ ποιήσει τὰ ἔργα αὐτοῦ, πικρίας ἔργον· ὁ δὲ θυμὸς αὐτοῦ ἀλλοτρίως χρήσεται, καὶ ἡ πικρία αὐτοῦ ἀλλοτρία.

hṓsper óros asebō̂n anastḗsetai kaì éstai en tē̂i phárangi Gabaōn: metà thymoû poiḗsei tà érga autoû, pikrías érgon: ho dè thymòs autoû allotríōs chrḗsetai, kaì hē pikría autoû allotría.

22
καὶ ὑμεῖς μὴ εὐϕρανθείητε, μηδὲ ἰσχυσάτωσαν ὑμῶν οἱ δεσμοί· διότι συντετελεσμένα καὶ συντετμημένα πράγματα ἤκουσα παρὰ κυρίου σαβαωθ, ἃ ποιήσει ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν.

kaì hymeîs mḕ euphrantheíēte, mēdè ischysátōsan hymō̂n hoi desmoí: dióti syntetelesména kaì syntetmēména prágmata ḗkousa parà kyríou sabaōth, hà poiḗsei epì pâsan tḕn gē̂n.

23
’Ενωτίζεσθε καὶ ἀκούετε τῆς ϕωνῆς μου, προσέχετε καὶ ἀκούετε τοὺς λόγους μου.

’Enōtízesthe kaì akoúete tē̂s phōnē̂s mou, proséchete kaì akoúete toùs lógous mou.

24
μὴ ὅλην τὴν ἡμέραν μέλλει ὁ ἀροτριῶν ἀροτριᾶν; ἢ σπόρον προετοιμάσει πρὶν ἐργάσασθαι τὴν γῆν;

mḕ hólēn tḕn hēméran méllei ho arotriō̂n arotriân? ḕ spóron proetoimásei prìn ergásasthai tḕn gē̂n?

25
οὐχ ὅταν ὁμαλίσῃ αὐτῆς τὸ πρόσωπον, τότε σπείρει μικρὸν μελάνθιον καὶ κύμινον καὶ πάλιν σπείρει πυρὸν καὶ κριθὴν καὶ ζέαν ἐν τοῖς ὁρίοις σου;

ouch hótan homalísēi autē̂s tò prósōpon, tóte speírei mikròn melánthion kaì kýminon kaì pálin speírei pyròn kaì krithḕn kaì zéan en toîs horíois sou?

26
καὶ παιδευθήσῃ κρίματι θεοῦ σου καὶ εὐϕρανθήσῃ.

kaì paideuthḗsēi krímati theoû sou kaì euphranthḗsēi.

27
οὐ γὰρ μετὰ σκληρότητος καθαίρεται τὸ μελάνθιον, οὐδὲ τροχὸς ἁμάξης περιάξει ἐπὶ τὸ κύμινον, ἀλλὰ ῥάβδῳ ἐκτινάσσεται τὸ μελάνθιον, τὸ δὲ κύμινον

ou gàr metà sklērótētos kathaíretai tò melánthion, oudè trochòs hamáxēs periáxei epì tò kýminon, allà rhábdōi ektinássetai tò melánthion, tò dè kýminon

28LXX
μετὰ ἄρτου βρωθήσεται. οὐ γὰρ εἰς τὸν αἰῶνα ἐγὼ ὑμῖν ὀργισθήσομαι, οὐδὲ ϕωνὴ τῆς πικρίας μου καταπατήσει ὑμᾶς.

metà ártou brōthḗsetai. ou gàr eis tòn aiō̂na egṑ hymîn orgisthḗsomai, oudè phōnḕ tē̂s pikrías mou katapatḗsei hymâs.

29
καὶ ταῦτα παρὰ κυρίου σαβαωθ ἐξῆλθεν τὰ τέρατα· βουλεύσασθε, ὑψώσατε ματαίαν παράκλησιν.

kaì taûta parà kyríou sabaōth exē̂lthen tà térata: bouleúsasthe, hypsṓsate mataían paráklēsin.