Bibles en langues anciennes
Traductions anciennes
Traductions modernes

Septante Siracide 10

Pentateuque
Livres historiques
Écrits poétiques
Livres prophétiques
Chapitre
Versets
1
Κριτὴς σοϕὸς παιδεύσει τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἡγεμονία συνετοῦ τεταγμένη ἔσται.

Kritḕs sophòs paideúsei tòn laòn autoû, kaì hēgemonía synetoû tetagménē éstai.

2
κατὰ τὸν κριτὴν τοῦ λαοῦ οὕτως καὶ οἱ λειτουργοὶ αὐτοῦ, καὶ κατὰ τὸν ἡγούμενον τῆς πόλεως πάντες οἱ κατοικοῦντες αὐτήν.

katà tòn kritḕn toû laoû hoútōs kaì hoi leitourgoì autoû, kaì katà tòn hēgoúmenon tē̂s póleōs pántes hoi katoikoûntes autḗn.

3
βασιλεὺς ἀπαίδευτος ἀπολεῖ τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ πόλις οἰκισθήσεται ἐν συνέσει δυναστῶν.

basileùs apaídeutos apoleî tòn laòn autoû, kaì pólis oikisthḗsetai en synései dynastō̂n.

4
ἐν χειρὶ κυρίου ἡ ἐξουσία τῆς γῆς, καὶ τὸν χρήσιμον ἐγερεῖ εἰς καιρὸν ἐπ’ αὐτῆς.

en cheirì kyríou hē exousía tē̂s gē̂s, kaì tòn chrḗsimon egereî eis kairòn ep’ autē̂s.

5
ἐν χειρὶ κυρίου εὐοδία ἀνδρός, καὶ προσώπῳ γραμματέως ἐπιθήσει δόξαν αὐτοῦ.

en cheirì kyríou euodía andrós, kaì prosṓpōi grammatéōs epithḗsei dóxan autoû.

6
’Επὶ παντὶ ἀδικήματι μὴ μηνιάσῃς τῷ πλησίον καὶ μὴ πρᾶσσε μηδὲν ἐν ἔργοις ὕβρεως.

’Epì pantì adikḗmati mḕ mēniásēis tō̂i plēsíon kaì mḕ prâsse mēdèn en érgois hýbreōs.

7
μισητὴ ἔναντι κυρίου καὶ ἀνθρώπων ὑπερηϕανία, καὶ ἐξ ἀμϕοτέρων πλημμελὴς ἡ ἀδικία.

misētḕ énanti kyríou kaì anthrṓpōn hyperēphanía, kaì ex amphotérōn plēmmelḕs hē adikía.

8
βασιλεία ἀπὸ ἔθνους εἰς ἔθνος μετάγεται διὰ ἀδικίας καὶ ὕβρεις καὶ χρήματα.

basileía apò éthnous eis éthnos metágetai dià adikías kaì hýbreis kaì chrḗmata.

9
τί ὑπερηϕανεύεται γῆ καὶ σποδός; ὅτι ἐν ζωῇ ἔρριψα τὰ ἐνδόσθια αὐτοῦ.

tí hyperēphaneúetai gē̂ kaì spodós? hóti en zōē̂i érripsa tà endósthia autoû.

10
μακρὸν ἀρρώστημα, σκώπτει ἰατρός· καὶ βασιλεὺς σήμερον, καὶ αὔριον τελευτήσει.

makròn arrṓstēma, skṓptei iatrós: kaì basileùs sḗmeron, kaì aúrion teleutḗsei.

11
ἐν γὰρ τῷ ἀποθανεῖν ἄνθρωπον κληρονομήσει ἑρπετὰ καὶ θηρία καὶ σκώληκας.

en gàr tō̂i apothaneîn ánthrōpon klēronomḗsei herpetà kaì thēría kaì skṓlēkas.

12
’Αρχὴ ὑπερηϕανίας ἀνθρώπου ἀϕίστασθαι ἀπὸ κυρίου, καὶ ἀπὸ τοῦ ποιήσαντος αὐτὸν ἀπέστη ἡ καρδία αὐτοῦ.

’Archḕ hyperēphanías anthrṓpou aphístasthai apò kyríou, kaì apò toû poiḗsantos autòn apéstē hē kardía autoû.

13
ὅτι ἀρχὴ ὑπερηϕανίας ἁμαρτία, καὶ ὁ κρατῶν αὐτῆς ἐξομβρήσει βδέλυγμα· διὰ τοῦτο παρεδόξασεν κύριος τὰς ἐπαγωγὰς καὶ κατέστρεψεν εἰς τέλος αὐτούς.

hóti archḕ hyperēphanías hamartía, kaì ho kratō̂n autē̂s exombrḗsei bdélygma: dià toûto paredóxasen kýrios tàs epagōgàs kaì katéstrepsen eis télos autoús.

14
θρόνους ἀρχόντων καθεῖλεν ὁ κύριος καὶ ἐκάθισεν πραεῖς ἀντ’ αὐτῶν·

thrónous archóntōn katheîlen ho kýrios kaì ekáthisen praeîs ant’ autō̂n:

15
ῥίζας ἐθνῶν ἐξέτιλεν ὁ κύριος καὶ ἐϕύτευσεν ταπεινοὺς ἀντ’ αὐτῶν·

rhízas ethnō̂n exétilen ho kýrios kaì ephýteusen tapeinoùs ant’ autō̂n:

16
χώρας ἐθνῶν κατέστρεψεν ὁ κύριος καὶ ἀπώλεσεν αὐτὰς ἕως θεμελίων γῆς·

chṓras ethnō̂n katéstrepsen ho kýrios kaì apṓlesen autàs héōs themelíōn gē̂s:

17
ἐξῆρεν ἐξ αὐτῶν καὶ ἀπώλεσεν αὐτοὺς καὶ κατέπαυσεν ἀπὸ γῆς τὸ μνημόσυνον αὐτῶν.

exē̂ren ex autō̂n kaì apṓlesen autoùs kaì katépausen apò gē̂s tò mnēmósynon autō̂n.

18
οὐκ ἔκτισται ἀνθρώποις ὑπερηϕανία οὐδὲ ὀργὴ θυμοῦ γεννήμασιν γυναικῶν.

ouk éktistai anthrṓpois hyperēphanía oudè orgḕ thymoû gennḗmasin gynaikō̂n.

19
Σπέρμα ἔντιμον ποῖον; σπέρμα ἀνθρώπου. σπέρμα ἔντιμον ποῖον; οἱ ϕοβούμενοι τὸν κύριον. σπέρμα ἄτιμον ποῖον; σπέρμα ἀνθρώπου. σπέρμα ἄτιμον ποῖον; οἱ παραβαίνοντες ἐντολάς.

Spérma éntimon poîon? spérma anthrṓpou. spérma éntimon poîon? hoi phoboúmenoi tòn kýrion. spérma átimon poîon? spérma anthrṓpou. spérma átimon poîon? hoi parabaínontes entolás.

20
ἐν μέσῳ ἀδελϕῶν ὁ ἡγούμενος αὐτῶν ἔντιμος, καὶ οἱ ϕοβούμενοι κύριον ἐν ὀϕθαλμοῖς αὐτοῦ.

en mésōi adelphō̂n ho hēgoúmenos autō̂n éntimos, kaì hoi phoboúmenoi kýrion en ophthalmoîs autoû.

22
πλούσιος καὶ ἔνδοξος καὶ πτωχός, τὸ καύχημα αὐτῶν ϕόβος κυρίου.

ploúsios kaì éndoxos kaì ptōchós, tò kaúchēma autō̂n phóbos kyríou.

23
οὐ δίκαιον ἀτιμάσαι πτωχὸν συνετόν, καὶ οὐ καθήκει δοξάσαι ἄνδρα ἁμαρτωλόν.

ou díkaion atimásai ptōchòn synetón, kaì ou kathḗkei doxásai ándra hamartōlón.

24
μεγιστὰν καὶ κριτὴς καὶ δυνάστης δοξασθήσεται, καὶ οὐκ ἔστιν αὐτῶν τις μείζων τοῦ ϕοβουμένου τὸν κύριον.

megistàn kaì kritḕs kaì dynástēs doxasthḗsetai, kaì ouk éstin autō̂n tis meízōn toû phobouménou tòn kýrion.

25
οἰκέτῃ σοϕῷ ἐλεύθεροι λειτουργήσουσιν, καὶ ἀνὴρ ἐπιστήμων οὐ γογγύσει.

oikétēi sophō̂i eleútheroi leitourgḗsousin, kaì anḕr epistḗmōn ou gongýsei.

26
Μὴ σοϕίζου ποιῆσαι τὸ ἔργον σου καὶ μὴ δοξάζου ἐν καιρῷ στενοχωρίας σου.

Mḕ sophízou poiē̂sai tò érgon sou kaì mḕ doxázou en kairō̂i stenochōrías sou.

27
κρείσσων ἐργαζόμενος καὶ περισσεύων ἐν πᾶσιν ἢ περιπατῶν δοξαζόμενος καὶ ἀπορῶν ἄρτων.

kreíssōn ergazómenos kaì perisseúōn en pâsin ḕ peripatō̂n doxazómenos kaì aporō̂n ártōn.

28
τέκνον, ἐν πραΰτητι δόξασον τὴν ψυχήν σου καὶ δὸς αὐτῇ τιμὴν κατὰ τὴν ἀξίαν αὐτῆς.

téknon, en praǘtēti dóxason tḕn psychḗn sou kaì dòs autē̂i timḕn katà tḕn axían autē̂s.

29
τὸν ἁμαρτάνοντα εἰς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίς δικαιώσει; καὶ τίς δοξάσει τὸν ἀτιμάζοντα τὴν ζωὴν αὐτοῦ;

tòn hamartánonta eis tḕn psychḕn autoû tís dikaiṓsei? kaì tís doxásei tòn atimázonta tḕn zōḕn autoû?

30
πτωχὸς δοξάζεται δι’ ἐπιστήμην αὐτοῦ, καὶ πλούσιος δοξάζεται διὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῦ.

ptōchòs doxázetai di’ epistḗmēn autoû, kaì ploúsios doxázetai dià tòn ploûton autoû.

31
ὁ δεδοξασμένος ἐν πτωχείᾳ, καὶ ἐν πλούτῳ ποσαχῶς; καὶ ὁ ἄδοξος ἐν πλούτῳ, καὶ ἐν πτωχείᾳ ποσαχῶς;

ho dedoxasménos en ptōcheíāi, kaì en ploútōi posachō̂s? kaì ho ádoxos en ploútōi, kaì en ptōcheíāi posachō̂s?