Bibles en langues anciennes
Traductions anciennes
Traductions modernes

Septante Job 33

Pentateuque
Livres historiques
Écrits poétiques
Livres prophétiques
Chapitre
Versets
1
οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ ἄκουσον, Ιωβ, τὰ ῥήματά μου καὶ λαλιὰν ἐνωτίζου μου·

ou mḕn dè allà ákouson, Iōb, tà rhḗmatá mou kaì laliàn enōtízou mou:

2
ἰδοὺ γὰρ ἤνοιξα τὸ στόμα μου, καὶ ἐλάλησεν ἡ γλῶσσά μου.

idoù gàr ḗnoixa tò stóma mou, kaì elálēsen hē glō̂ssá mou.

3
καθαρά μου ἡ καρδία ῥήμασιν, σύνεσις δὲ χειλέων μου καθαρὰ νοήσει.

kathará mou hē kardía rhḗmasin, sýnesis dè cheiléōn mou katharà noḗsei.

4
πνεῦμα θεῖον τὸ ποιῆσάν με, πνοὴ δὲ παντοκράτορος ἡ διδάσκουσά με.

pneûma theîon tò poiē̂sán me, pnoḕ dè pantokrátoros hē didáskousá me.

5
ἐὰν δύνῃ, δός μοι ἀπόκρισιν πρὸς ταῦτα· ὑπόμεινον, στῆθι κατ’ ἐμὲ καὶ ἐγὼ κατὰ σέ.

eàn dýnēi, dós moi apókrisin pròs taûta: hypómeinon, stē̂thi kat’ emè kaì egṑ katà sé.

6
ἐκ πηλοῦ διήρτισαι σὺ ὡς καὶ ἐγώ, ἐκ τοῦ αὐτοῦ διηρτίσμεθα.

ek pēloû diḗrtisai sỳ hōs kaì egṓ, ek toû autoû diērtísmetha.

7
οὐχ ὁ ϕόβος μού σε στροβήσει, οὐδὲ ἡ χείρ μου βαρεῖα ἔσται ἐπὶ σοί.

ouch ho phóbos moú se strobḗsei, oudè hē cheír mou bareîa éstai epì soí.

8
* πλὴν εἶπας ἐν ὠσίν μου,⊥ ϕωνὴν ῥημάτων σου ἀκήκοα·

* plḕn eîpas en ōsín mou,⊥ phōnḕn rhēmátōn sou akḗkoa:

9
διότι λέγεις Καθαρός εἰμι οὐχ ἁμαρτών, ἄμεμπτος δέ εἰμι, οὐ γὰρ ἠνόμησα·

dióti légeis Katharós eimi ouch hamartṓn, ámemptos dé eimi, ou gàr ēnómēsa:

10
μέμψιν δὲ κατ’ ἐμοῦ εὗρεν, ἥγηται δέ με ὥσπερ ὑπεναντίον·

mémpsin dè kat’ emoû heûren, hḗgētai dé me hṓsper hypenantíon:

11
ἔθετο δὲ ἐν ξύλῳ τὸν πόδα μου, ἐϕύλαξεν δέ μου πάσας τὰς ὁδούς.

étheto dè en xýlōi tòn póda mou, ephýlaxen dé mou pásas tàs hodoús.

12
πῶς γὰρ λέγεις Δίκαιός εἰμι, καὶ οὐκ ἐπακήκοέν μου; αἰώνιος γάρ ἐστιν ὁ ἐπάνω βροτῶν.

pō̂s gàr légeis Díkaiós eimi, kaì ouk epakḗkoén mou? aiṓnios gár estin ho epánō brotō̂n.

13
λέγεις δέ Διὰ τί τῆς δίκης μου οὐκ ἐπακήκοεν πᾶν ῥῆμα;

légeis dé Dià tí tē̂s díkēs mou ouk epakḗkoen pân rhē̂ma?

14
ἐν γὰρ τῷ ἅπαξ λαλήσαι ὁ κύριος, ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ ἐνύπνιον,

en gàr tō̂i hápax lalḗsai ho kýrios, en dè tō̂i deutérōi enýpnion,

15
ἢ ἐν μελέτῃ νυκτερινῇ, ὡς ὅταν ἐπιπίπτῃ δεινὸς ϕόβος ἐπ’ ἀνθρώπους ἐπὶ νυσταγμάτων ἐπὶ κοίτης·

ḕ en melétēi nykterinē̂i, hōs hótan epipíptēi deinòs phóbos ep’ anthrṓpous epì nystagmátōn epì koítēs:

16
τότε ἀνακαλύπτει νοῦν ἀνθρώπων, ἐν εἴδεσιν ϕόβου τοιούτοις αὐτοὺς ἐξεϕόβησεν

tóte anakalýptei noûn anthrṓpōn, en eídesin phóbou toioútois autoùs exephóbēsen

17
ἀποστρέψαι ἄνθρωπον ἐξ ἀδικίας, τὸ δὲ σῶμα αὐτοῦ ἀπὸ πτώματος ἐρρύσατο.

apostrépsai ánthrōpon ex adikías, tò dè sō̂ma autoû apò ptṓmatos errýsato.

18
ἐϕείσατο δὲ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ἀπὸ θανάτου καὶ μὴ πεσεῖν αὐτὸν ἐν πολέμῳ.

epheísato dè tē̂s psychē̂s autoû apò thanátou kaì mḕ peseîn autòn en polémōi.

19
πάλιν δὲ ἤλεγξεν αὐτὸν ἐν μαλακίᾳ ἐπὶ κοίτης * καὶ πλῆθος ὀστῶν αὐτοῦ ἐνάρκησεν,⊥

pálin dè ḗlenxen autòn en malakíāi epì koítēs * kaì plē̂thos ostō̂n autoû enárkēsen,⊥

20
πᾶν δὲ βρωτὸν σίτου οὐ μὴ δύνηται προσδέξασθαι * καὶ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ βρῶσιν ἐπιθυμήσει,⊥

pân dè brōtòn sítou ou mḕ dýnētai prosdéxasthai * kaì hē psychḕ autoû brō̂sin epithymḗsei,⊥

21
ἕως ἂν σαπῶσιν αὐτοῦ αἱ σάρκες καὶ ἀποδείξῃ τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ κενά·

héōs àn sapō̂sin autoû hai sárkes kaì apodeíxēi tà ostâ autoû kená:

22
ἤγγισεν δὲ εἰς θάνατον ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, ἡ δὲ ζωὴ αὐτοῦ ἐν ᾅδῃ.

ḗngisen dè eis thánaton hē psychḕ autoû, hē dè zōḕ autoû en hā́idēi.

23
ἐὰν ὦσιν χίλιοι ἄγγελοι θανατηϕόροι, εἷς αὐτῶν οὐ μὴ τρώσῃ αὐτόν· ἐὰν νοήσῃ τῇ καρδίᾳ ἐπιστραϕῆναι ἐπὶ κύριον, ἀναγγείλῃ δὲ ἀνθρώπῳ τὴν ἑαυτοῦ μέμψιν, τὴν δὲ ἄνοιαν αὐτοῦ δείξῃ,

eàn ō̂sin chílioi ángeloi thanatēphóroi, heîs autō̂n ou mḕ trṓsēi autón: eàn noḗsēi tē̂i kardíāi epistraphē̂nai epì kýrion, anangeílēi dè anthrṓpōi tḕn heautoû mémpsin, tḕn dè ánoian autoû deíxēi,

24
ἀνθέξεται τοῦ μὴ πεσεῖν αὐτὸν εἰς θάνατον, ἀνανεώσει δὲ αὐτοῦ τὸ σῶμα ὥσπερ ἀλοιϕὴν ἐπὶ τοίχου, τὰ δὲ ὀστᾶ αὐτοῦ ἐμπλήσει μυελοῦ·

anthéxetai toû mḕ peseîn autòn eis thánaton, ananeṓsei dè autoû tò sō̂ma hṓsper aloiphḕn epì toíchou, tà dè ostâ autoû emplḗsei myeloû:

25
ἁπαλυνεῖ δὲ αὐτοῦ τὰς σάρκας ὥσπερ νηπίου, ἀποκαταστήσει δὲ αὐτὸν ἀνδρωθέντα ἐν ἀνθρώποις.

hapalyneî dè autoû tàs sárkas hṓsper nēpíou, apokatastḗsei dè autòn andrōthénta en anthrṓpois.

26
εὐξάμενος δὲ πρὸς κύριον, καὶ δεκτὰ αὐτῷ ἔσται, εἰσελεύσεται δὲ προσώπῳ καθαρῷ σὺν ἐξηγορίᾳ· ἀποδώσει δὲ ἀνθρώποις δικαιοσύνην.

euxámenos dè pròs kýrion, kaì dektà autō̂i éstai, eiseleúsetai dè prosṓpōi katharō̂i sỳn exēgoríāi: apodṓsei dè anthrṓpois dikaiosýnēn.

27
εἶτα τότε ἀπομέμψεται ἄνθρωπος αὐτὸς ἑαυτῷ λέγων Οἷα συνετέλουν, καὶ οὐκ ἄξια ἤτασέν με ὧν ἥμαρτον.

eîta tóte apomémpsetai ánthrōpos autòs heautō̂i légōn Hoîa synetéloun, kaì ouk áxia ḗtasén me hō̂n hḗmarton.

28
* σῶσον ψυχήν μου τοῦ μὴ ἐλθεῖν εἰς διαϕθοράν, * καὶ ἡ ζωή μου ϕῶς ὄψεται.

* sō̂son psychḗn mou toû mḕ eltheîn eis diaphthorán, * kaì hē zōḗ mou phō̂s ópsetai.

29
* ἰδοὺ πάντα ταῦτα ἐργᾶται ὁ ἰσχυρὸς * ὁδοὺς τρεῖς μετὰ ἀνδρός.⊥

* idoù pánta taûta ergâtai ho ischyròs * hodoùs treîs metà andrós.⊥

30
ἀλλ’ ἐρρύσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ θανάτου, ἵνα ἡ ζωή μου ἐν ϕωτὶ αἰνῇ αὐτόν.

all’ errýsato tḕn psychḗn mou ek thanátou, hína hē zōḗ mou en phōtì ainē̂i autón.

31
ἐνωτίζου, Ιωβ, καὶ ἄκουέ μου· * κώϕευσον, καὶ ἐγώ εἰμι λαλήσω.

enōtízou, Iōb, kaì ákoué mou: * kṓpheuson, kaì egṓ eimi lalḗsō.

32
* εἰ εἰσὶν λόγοι, ἀποκρίθητί μοι· * λάλησον, θέλω γὰρ δικαιωθῆναί σε.

* ei eisìn lógoi, apokríthētí moi: * lálēson, thélō gàr dikaiōthē̂naí se.

33
* εἰ μή, σὺ ἄκουσόν μου· * κώϕευσον, καὶ διδάξω σε σοϕίαν.⊥

* ei mḗ, sỳ ákousón mou: * kṓpheuson, kaì didáxō se sophían.⊥