Bibles in ancient languages
Ancient translations
Modern translations

Novum Testamentum Graecum 1 Corinthians 8

New Testament
Chapter
Verses
1
Περὶ δὲ τῶν εἰδωλοθύτων, οἴδαμεν ὅτι πάντες γνῶσιν ἔχομεν. ἡ γνῶσις φυσιοῖ, ἡ δὲ ἀγάπη οἰκοδομεῖ.

Perì dè tō̂n eidōlothýtōn, oídamen hóti pántes gnō̂sin échomen. hē gnō̂sis physioî, hē dè agápē oikodomeî.

2
εἴ τις δοκεῖ ἐγνωκέναι τι, οὔπω ἔγνω καθὼς δεῖ γνῶναι·

eí tis dokeî egnōkénai ti, oúpō égnō kathṑs deî gnō̂nai:

3
εἰ δέ τις ἀγαπᾷ τὸν θεόν, οὗτος ἔγνωσται ὑπ’ αὐτοῦ.

ei dé tis agapā̂i tòn theón, hoûtos égnōstai hyp’ autoû.

4
Περὶ τῆς βρώσεως οὖν τῶν εἰδωλοθύτων οἴδαμεν ὅτι οὐδὲν εἴδωλον ἐν κόσμῳ, καὶ ὅτι οὐδεὶς θεὸς εἰ μὴ εἷς.

Perì tē̂s brṓseōs oûn tō̂n eidōlothýtōn oídamen hóti oudèn eídōlon en kósmōi, kaì hóti oudeìs theòs ei mḕ heîs.

5
καὶ γὰρ εἴπερ εἰσὶν λεγόμενοι θεοὶ εἴτε ἐν οὐρανῷ εἴτε ἐπὶ γῆς, ὥσπερ εἰσὶν θεοὶ πολλοὶ καὶ κύριοι πολλοί,

kaì gàr eíper eisìn legómenoi theoì eíte en ouranō̂i eíte epì gē̂s, hṓsper eisìn theoì polloì kaì kýrioi polloí,

6
ἀλλ’ ἡμῖν εἷς θεὸς ὁ πατήρ, ἐξ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς εἰς αὐτόν, καὶ εἷς κύριος ’Ιησοῦς Χριστός, δι’ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς δι’ αὐτοῦ.

all’ hēmîn heîs theòs ho patḗr, ex hoû tà pánta kaì hēmeîs eis autón, kaì heîs kýrios ’Iēsoûs Christós, di’ hoû tà pánta kaì hēmeîs di’ autoû.

7
’Αλλ’ οὐκ ἐν πᾶσιν ἡ γνῶσις· τινὲς δὲ τῇ συνηθείᾳ ἕως ἄρτι τοῦ εἰδώλου ὡς εἰδωλόθυτον ἐσθίουσιν, καὶ ἡ συνείδησις αὐτῶν ἀσθενὴς οὖσα μολύνεται.

’All’ ouk en pâsin hē gnō̂sis: tinès dè tē̂i synētheíāi héōs árti toû eidṓlou hōs eidōlóthyton esthíousin, kaì hē syneídēsis autō̂n asthenḕs oûsa molýnetai.

8
βρῶμα δὲ ἡμᾶς οὐ παραστήσει τῷ θεῷ· οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν ὑστερούμεθα, οὔτε ἐὰν φάγωμεν περισσεύομεν.

brō̂ma dè hēmâs ou parastḗsei tō̂i theō̂i: oúte eàn mḕ phágōmen hysteroúmetha, oúte eàn phágōmen perisseúomen.

9
βλέπετε δὲ μή πως ἡ ἐξουσία ὑμῶν αὕτη πρόσκομμα γένηται τοῖς ἀσθενέσιν.

blépete dè mḗ pōs hē exousía hymō̂n haútē próskomma génētai toîs asthenésin.

10
ἐὰν γάρ τις ἴδῃ σὲ τὸν ἔχοντα γνῶσιν ἐν εἰδωλείῳ κατακείμενον, οὐχὶ ἡ συνείδησις αὐτοῦ ἀσθενοῦς ὄντος οἰκοδομηθήσεται εἰς τὸ τὰ εἰδωλόθυτα ἐσθίειν;

eàn gár tis ídēi sè tòn échonta gnō̂sin en eidōleíōi katakeímenon, ouchì hē syneídēsis autoû asthenoûs óntos oikodomēthḗsetai eis tò tà eidōlóthyta esthíein?

11
ἀπόλλυται γὰρ ὁ ἀσθενῶν ἐν τῇ σῇ γνώσει, ὁ ἀδελφὸς δι’ ὃν Χριστὸς ἀπέθανεν.

apóllytai gàr ho asthenō̂n en tē̂i sē̂i gnṓsei, ho adelphòs di’ hòn Christòs apéthanen.

12
οὕτως δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε.

hoútōs dè hamartánontes eis toùs adelphoùs kaì týptontes autō̂n tḕn syneídēsin asthenoûsan eis Christòn hamartánete.

13
διόπερ εἰ βρῶμα σκανδαλίζει τὸν ἀδελφόν μου, οὐ μὴ φάγω κρέα εἰς τὸν αἰῶνα, ἵνα μὴ τὸν ἀδελφόν μου σκανδαλίσω.

dióper ei brō̂ma skandalízei tòn adelphón mou, ou mḕ phágō kréa eis tòn aiō̂na, hína mḕ tòn adelphón mou skandalísō.