Bibles in ancient languages
Ancient translations
Modern translations

Novum Testamentum Graecum 2 Thessalonians 3

New Testament
Chapter
Verses
1
Τὸ λοιπὸν προσεύχεσθε, ἀδελφοί, περὶ ἡμῶν, ἵνα ὁ λόγος τοῦ κυρίου τρέχῃ καὶ δοξάζηται καθὼς καὶ πρὸς ὑμᾶς,

Tò loipòn proseúchesthe, adelphoí, perì hēmō̂n, hína ho lógos toû kyríou tréchēi kaì doxázētai kathṑs kaì pròs hymâs,

2
καὶ ἵνα ῥυσθῶμεν ἀπὸ τῶν ἀτόπων καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων· οὐ γὰρ πάντων ἡ πίστις.

kaì hína rhysthō̂men apò tō̂n atópōn kaì ponērō̂n anthrṓpōn: ou gàr pántōn hē pístis.

3
πιστὸς δέ ἐστιν ὁ κύριος, ὃς στηρίξει ὑμᾶς καὶ φυλάξει ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

pistòs dé estin ho kýrios, hòs stēríxei hymâs kaì phyláxei apò toû ponēroû.

4
πεποίθαμεν δὲ ἐν κυρίῳ ἐφ’ ὑμᾶς, ὅτι ἃ παραγγέλλομεν [καὶ] ποιεῖτε καὶ ποιήσετε.

pepoíthamen dè en kyríōi eph’ hymâs, hóti hà parangéllomen [kaì] poieîte kaì poiḗsete.

5
‘Ο δὲ κύριος κατευθύναι ὑμῶν τὰς καρδίας εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ θεοῦ καὶ εἰς τὴν ὑπομονὴν τοῦ Χριστοῦ.

‘O dè kýrios kateuthýnai hymō̂n tàs kardías eis tḕn agápēn toû theoû kaì eis tḕn hypomonḕn toû Christoû.

6
Παραγγέλλομεν δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, ἐν ὀνόματι τοῦ κυρίου ’Ιησοῦ Χριστοῦ, στέλλεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ παντὸς ἀδελφοῦ ἀτάκτως περιπατοῦντος καὶ μὴ κατὰ τὴν παράδοσιν ἣν παρελάβοσαν παρ’ ἡμῶν.

Parangéllomen dè hymîn, adelphoí, en onómati toû kyríou ’Iēsoû Christoû, stéllesthai hymâs apò pantòs adelphoû atáktōs peripatoûntos kaì mḕ katà tḕn parádosin hḕn parelábosan par’ hēmō̂n.

7
αὐτοὶ γὰρ οἴδατε πῶς δεῖ μιμεῖσθαι ἡμᾶς, ὅτι οὐκ ἠτακτήσαμεν ἐν ὑμῖν

autoì gàr oídate pō̂s deî mimeîsthai hēmâs, hóti ouk ētaktḗsamen en hymîn

8
οὐδὲ δωρεὰν ἄρτον ἐφάγομεν παρά τινος, ἀλλ’ ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐργαζόμενοι πρὸς τὸ μὴ ἐπιβαρῆσαί τινα ὑμῶν·

oudè dōreàn árton ephágomen pará tinos, all’ en kópōi kaì móchthōi nyktòs kaì hēméras ergazómenoi pròs tò mḕ epibarē̂saí tina hymō̂n:

9
οὐχ ὅτι οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν, ἀλλ’ ἵνα ἑαυτοὺς τύπον δῶμεν ὑμῖν εἰς τὸ μιμεῖσθαι ἡμᾶς.

ouch hóti ouk échomen exousían, all’ hína heautoùs týpon dō̂men hymîn eis tò mimeîsthai hēmâs.

10
καὶ γὰρ ὅτε ἦμεν πρὸς ὑμᾶς, τοῦτο παρηγγέλλομεν ὑμῖν, ὅτι εἴ τις οὐ θέλει ἐργάζεσθαι μηδὲ ἐσθιέτω.

kaì gàr hóte ē̂men pròs hymâs, toûto parēngéllomen hymîn, hóti eí tis ou thélei ergázesthai mēdè esthiétō.

11
ἀκούομεν γάρ τινας περιπατοῦντας ἐν ὑμῖν ἀτάκτως, μηδὲν ἐργαζομένους ἀλλὰ περιεργαζομένους·

akoúomen gár tinas peripatoûntas en hymîn atáktōs, mēdèn ergazoménous allà periergazoménous:

12
τοῖς δὲ τοιούτοις παραγγέλλομεν καὶ παρακαλοῦμεν ἐν κυρίῳ ’Ιησοῦ Χριστῷ ἵνα μετὰ ἡσυχίας ἐργαζόμενοι τὸν ἑαυτῶν ἄρτον ἐσθίωσιν.

toîs dè toioútois parangéllomen kaì parakaloûmen en kyríōi ’Iēsoû Christō̂i hína metà hēsychías ergazómenoi tòn heautō̂n árton esthíōsin.

13
‘Υμεῖς δέ, ἀδελφοί, μὴ ἐγκακήσητε καλοποιοῦντες.

‘Ymeîs dé, adelphoí, mḕ enkakḗsēte kalopoioûntes.

14
εἰ δέ τις οὐχ ὑπακούει τῷ λόγῳ ἡμῶν διὰ τῆς ἐπιστολῆς, τοῦτον σημειοῦσθε, μὴ συναναμίγνυσθαι αὐτῷ, ἵνα ἐντραπῇ·

ei dé tis ouch hypakoúei tō̂i lógōi hēmō̂n dià tē̂s epistolē̂s, toûton sēmeioûsthe, mḕ synanamígnysthai autō̂i, hína entrapē̂i:

15
καὶ μὴ ὡς ἐχθρὸν ἡγεῖσθε, ἀλλὰ νουθετεῖτε ὡς ἀδελφόν.

kaì mḕ hōs echthròn hēgeîsthe, allà noutheteîte hōs adelphón.

16
Αὐτὸς δὲ ὁ κύριος τῆς εἰρήνης δῴη ὑμῖν τὴν εἰρήνην διὰ παντὸς ἐν παντὶ τρόπῳ. ὁ κύριος μετὰ πάντων ὑμῶν.

Autòs dè ho kýrios tē̂s eirḗnēs dṓiē hymîn tḕn eirḗnēn dià pantòs en pantì trópōi. ho kýrios metà pántōn hymō̂n.

17
‘Ο ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου, ὅ ἐστιν σημεῖον ἐν πάσῃ ἐπιστολῇ· οὕτως γράφω.

‘O aspasmòs tē̂i emē̂i cheirì Paúlou, hó estin sēmeîon en pásēi epistolē̂i: hoútōs gráphō.

18
ἡ χάρις τοῦ κυρίου ἡμῶν ’Ιησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ὑμῶν.

hē cháris toû kyríou hēmō̂n ’Iēsoû Christoû metà pántōn hymō̂n.