Bibles in ancient languages
Old translations
Modern translations

Novum Testamentum Graecum Acts 5

New Testament
Chapter
Verses
1
’Ανὴρ δέ τις ‘Ανανίας ὀνόματι σὺν Σαπφείρῃ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ ἐπώλησεν κτῆμα

’Anḕr dé tis ‘Ananías onómati sỳn Sappheírēi tē̂i gynaikì autoû epṓlēsen ktē̂ma

2
καὶ ἐνοσφίσατο ἀπὸ τῆς τιμῆς, συνειδυίης καὶ τῆς γυναικός, καὶ ἐνέγκας μέρος τι παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων ἔθηκεν.

kaì enosphísato apò tē̂s timē̂s, syneidyíēs kaì tē̂s gynaikós, kaì enénkas méros ti parà toùs pódas tō̂n apostólōn éthēken.

3
εἶπεν δὲ ὁ Πέτρος, ‘Ανανία, διὰ τί ἐπλήρωσεν ὁ Σατανᾶς τὴν καρδίαν σου ψεύσασθαί σε τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ νοσφίσασθαι ἀπὸ τῆς τιμῆς τοῦ χωρίου;

eîpen dè ho Pétros, ‘Ananía, dià tí eplḗrōsen ho Satanâs tḕn kardían sou pseúsasthaí se tò pneûma tò hágion kaì nosphísasthai apò tē̂s timē̂s toû chōríou?

4
οὐχὶ μένον σοὶ ἔμενεν καὶ πραθὲν ἐν τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ὑπῆρχεν; τί ὅτι ἔθου ἐν τῇ καρδίᾳ σου τὸ πρᾶγμα τοῦτο; οὐκ ἐψεύσω ἀνθρώποις ἀλλὰ τῷ θεῷ.

ouchì ménon soì émenen kaì prathèn en tē̂i sē̂i exousíāi hypē̂rchen? tí hóti éthou en tē̂i kardíāi sou tò prâgma toûto? ouk epseúsō anthrṓpois allà tō̂i theō̂i.

5
ἀκούων δὲ ὁ ‘Ανανίας τοὺς λόγους τούτους πεσὼν ἐξέψυξεν· καὶ ἐγένετο φόβος μέγας ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας.

akoúōn dè ho ‘Ananías toùs lógous toútous pesṑn exépsyxen: kaì egéneto phóbos mégas epì pántas toùs akoúontas.

6
ἀναστάντες δὲ οἱ νεώτεροι συνέστειλαν αὐτὸν καὶ ἐξενέγκαντες ἔθαψαν.

anastántes dè hoi neṓteroi synésteilan autòn kaì exenénkantes éthapsan.

7
’Εγένετο δὲ ὡς ὡρῶν τριῶν διάστημα καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ μὴ εἰδυῖα τὸ γεγονὸς εἰσῆλθεν.

’Egéneto dè hōs hōrō̂n triō̂n diástēma kaì hē gynḕ autoû mḕ eidyîa tò gegonòs eisē̂lthen.

8
ἀπεκρίθη δὲ πρὸς αὐτὴν Πέτρος, Εἰπέ μοι, εἰ τοσούτου τὸ χωρίον ἀπέδοσθε; ἡ δὲ εἶπεν, Ναί, τοσούτου.

apekríthē dè pròs autḕn Pétros, Eipé moi, ei tosoútou tò chōríon apédosthe? hē dè eîpen, Naí, tosoútou.

9
ὁ δὲ Πέτρος πρὸς αὐτήν, Τί ὅτι συνεφωνήθη ὑμῖν πειράσαι τὸ πνεῦμα κυρίου; ἰδοὺ οἱ πόδες τῶν θαψάντων τὸν ἄνδρα σου ἐπὶ τῇ θύρᾳ καὶ ἐξοίσουσίν σε.

ho dè Pétros pròs autḗn, Tí hóti synephōnḗthē hymîn peirásai tò pneûma kyríou? idoù hoi pódes tō̂n thapsántōn tòn ándra sou epì tē̂i thýrāi kaì exoísousín se.

10
ἔπεσεν δὲ παραχρῆμα πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ἐξέψυξεν· εἰσελθόντες δὲ οἱ νεανίσκοι εὗρον αὐτὴν νεκράν, καὶ ἐξενέγκαντες ἔθαψαν πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτῆς.

épesen dè parachrē̂ma pròs toùs pódas autoû kaì exépsyxen: eiselthóntes dè hoi neanískoi heûron autḕn nekrán, kaì exenénkantes éthapsan pròs tòn ándra autē̂s.

11
καὶ ἐγένετο φόβος μέγας ἐφ’ ὅλην τὴν ἐκκλησίαν καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας ταῦτα.

kaì egéneto phóbos mégas eph’ hólēn tḕn ekklēsían kaì epì pántas toùs akoúontas taûta.

12
Διὰ δὲ τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο σημεῖα καὶ τέρατα πολλὰ ἐν τῷ λαῷ· καὶ ἦσαν ὁμοθυμαδὸν ἅπαντες ἐν τῇ Στοᾷ Σολομῶντος.

Dià dè tō̂n cheirō̂n tō̂n apostólōn egíneto sēmeîa kaì térata pollà en tō̂i laō̂i: kaì ē̂san homothymadòn hápantes en tē̂i Stoā̂i Solomō̂ntos.

13
τῶν δὲ λοιπῶν οὐδεὶς ἐτόλμα κολλᾶσθαι αὐτοῖς, ἀλλ’ ἐμεγάλυνεν αὐτοὺς ὁ λαός·

tō̂n dè loipō̂n oudeìs etólma kollâsthai autoîs, all’ emegálynen autoùs ho laós:

14
μᾶλλον δὲ προσετίθεντο πιστεύοντες τῷ κυρίῳ πλήθη ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν,

mâllon dè prosetíthento pisteúontes tō̂i kyríōi plḗthē andrō̂n te kaì gynaikō̂n,

15
ὥστε καὶ εἰς τὰς πλατείας ἐκφέρειν τοὺς ἀσθενεῖς καὶ τιθέναι ἐπὶ κλιναρίων καὶ κραβάττων, ἵνα ἐρχομένου Πέτρου κἂν ἡ σκιὰ ἐπισκιάσῃ τινὶ αὐτῶν.

hṓste kaì eis tàs plateías ekphérein toùs astheneîs kaì tithénai epì klinaríōn kaì krabáttōn, hína erchoménou Pétrou kàn hē skià episkiásēi tinì autō̂n.

16
συνήρχετο δὲ καὶ τὸ πλῆθος τῶν πέριξ πόλεων ’Ιερουσαλήμ, φέροντες ἀσθενεῖς καὶ ὀχλουμένους ὑπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων, οἵτινες ἐθεραπεύοντο ἅπαντες.

synḗrcheto dè kaì tò plē̂thos tō̂n périx póleōn ’Ierousalḗm, phérontes astheneîs kaì ochlouménous hypò pneumátōn akathártōn, hoítines etherapeúonto hápantes.

17
’Αναστὰς δὲ ὁ ἀρχιερεὺς καὶ πάντες οἱ σὺν αὐτῷ, ἡ οὖσα αἵρεσις τῶν Σαδδουκαίων, ἐπλήσθησαν ζήλου

’Anastàs dè ho archiereùs kaì pántes hoi sỳn autō̂i, hē oûsa haíresis tō̂n Saddoukaíōn, eplḗsthēsan zḗlou

18
καὶ ἐπέβαλον τὰς χεῖρας ἐπὶ τοὺς ἀποστόλους καὶ ἔθεντο αὐτοὺς ἐν τηρήσει δημοσίᾳ.

kaì epébalon tàs cheîras epì toùs apostólous kaì éthento autoùs en tērḗsei dēmosíāi.

19
ἄγγελος δὲ κυρίου διὰ νυκτὸς ἤνοιξε τὰς θύρας τῆς φυλακῆς ἐξαγαγών τε αὐτοὺς εἶπεν,

ángelos dè kyríou dià nyktòs ḗnoixe tàs thýras tē̂s phylakē̂s exagagṓn te autoùs eîpen,

20
Πορεύεσθε καὶ σταθέντες λαλεῖτε ἐν τῷ ἱερῷ τῷ λαῷ πάντα τὰ ῥήματα τῆς ζωῆς ταύτης.

Poreúesthe kaì stathéntes laleîte en tō̂i hierō̂i tō̂i laō̂i pánta tà rhḗmata tē̂s zōē̂s taútēs.

21
ἀκούσαντες δὲ εἰσῆλθον ὑπὸ τὸν ὄρθρον εἰς τὸ ἱερὸν καὶ ἐδίδασκον. Παραγενόμενος δὲ ὁ ἀρχιερεὺς καὶ οἱ σὺν αὐτῷ συνεκάλεσαν τὸ συνέδριον καὶ πᾶσαν τὴν γερουσίαν τῶν υἱῶν ’Ισραήλ, καὶ ἀπέστειλαν εἰς τὸ δεσμωτήριον ἀχθῆναι αὐτούς.

akoúsantes dè eisē̂lthon hypò tòn órthron eis tò hieròn kaì edídaskon. Paragenómenos dè ho archiereùs kaì hoi sỳn autō̂i synekálesan tò synédrion kaì pâsan tḕn gerousían tō̂n hyiō̂n ’Israḗl, kaì apésteilan eis tò desmōtḗrion achthē̂nai autoús.

22
οἱ δὲ παραγενόμενοι ὑπηρέται οὐχ εὗρον αὐτοὺς ἐν τῇ φυλακῇ, ἀναστρέψαντες δὲ ἀπήγγειλαν

hoi dè paragenómenoi hypērétai ouch heûron autoùs en tē̂i phylakē̂i, anastrépsantes dè apḗngeilan

23
λέγοντες ὅτι Τὸ δεσμωτήριον εὕρομεν κεκλεισμένον ἐν πάσῃ ἀσφαλείᾳ καὶ τοὺς φύλακας ἑστῶτας ἐπὶ τῶν θυρῶν, ἀνοίξαντες δὲ ἔσω, οὐδένα εὕρομεν.

légontes hóti Tò desmōtḗrion heúromen kekleisménon en pásēi asphaleíāi kaì toùs phýlakas hestō̂tas epì tō̂n thyrō̂n, anoíxantes dè ésō, oudéna heúromen.

24
ὡς δὲ ἤκουσαν τοὺς λόγους τούτους ὅ τε στρατηγὸς τοῦ ἱεροῦ καὶ οἱ ἀρχιερεῖς, διηπόρουν περὶ αὐτῶν τί ἂν γένοιτο τοῦτο.

hōs dè ḗkousan toùs lógous toútous hó te stratēgòs toû hieroû kaì hoi archiereîs, diēpóroun perì autō̂n tí àn génoito toûto.

25
παραγενόμενος δέ τις ἀπήγγειλεν αὐτοῖς ὅτι ’Ιδοὺ οἱ ἄνδρες οὓς ἔθεσθε ἐν τῇ φυλακῇ εἰσὶν ἐν τῷ ἱερῷ ἑστῶτες καὶ διδάσκοντες τὸν λαόν.

paragenómenos dé tis apḗngeilen autoîs hóti ’Idoù hoi ándres hoùs éthesthe en tē̂i phylakē̂i eisìn en tō̂i hierō̂i hestō̂tes kaì didáskontes tòn laón.

26
τότε ἀπελθὼν ὁ στρατηγὸς σὺν τοῖς ὑπηρέταις ἦγεν αὐτούς, οὐ μετὰ βίας, ἐφοβοῦντο γὰρ τὸν λαόν, μὴ λιθασθῶσιν.

tóte apelthṑn ho stratēgòs sỳn toîs hypērétais ē̂gen autoús, ou metà bías, ephoboûnto gàr tòn laón, mḕ lithasthō̂sin.

27
’Αγαγόντες δὲ αὐτοὺς ἔστησαν ἐν τῷ συνεδρίῳ. καὶ ἐπηρώτησεν αὐτοὺς ὁ ἀρχιερεὺς

’Agagóntes dè autoùs éstēsan en tō̂i synedríōi. kaì epērṓtēsen autoùs ho archiereùs

28
λέγων, Παραγγελίᾳ παρηγγείλαμεν ὑμῖν μὴ διδάσκειν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τούτῳ, καὶ ἰδοὺ πεπληρώκατε τὴν ’Ιερουσαλὴμ τῆς διδαχῆς ὑμῶν, καὶ βούλεσθε ἐπαγαγεῖν ἐφ’ ἡμᾶς τὸ αἷμα τοῦ ἀνθρώπου τούτου.

légōn, Parangelíāi parēngeílamen hymîn mḕ didáskein epì tō̂i onómati toútōi, kaì idoù peplērṓkate tḕn ’Ierousalḕm tē̂s didachē̂s hymō̂n, kaì boúlesthe epagageîn eph’ hēmâs tò haîma toû anthrṓpou toútou.

29
ἀποκριθεὶς δὲ Πέτρος καὶ οἱ ἀπόστολοι εἶπαν, Πειθαρχεῖν δεῖ θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις.

apokritheìs dè Pétros kaì hoi apóstoloi eîpan, Peitharcheîn deî theō̂i mâllon ḕ anthrṓpois.

30
ὁ θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν ἤγειρεν ’Ιησοῦν, ὃν ὑμεῖς διεχειρίσασθε κρεμάσαντες ἐπὶ ξύλου·

ho theòs tō̂n patérōn hēmō̂n ḗgeiren ’Iēsoûn, hòn hymeîs diecheirísasthe kremásantes epì xýlou:

31
τοῦτον ὁ θεὸς ἀρχηγὸν καὶ σωτῆρα ὕψωσεν τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ, δοῦναι μετάνοιαν τῷ ’Ισραὴλ καὶ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.

toûton ho theòs archēgòn kaì sōtē̂ra hýpsōsen tē̂i dexiā̂i autoû, doûnai metánoian tō̂i ’Israḕl kaì áphesin hamartiō̂n.

32
καὶ ἡμεῖς ἐσμεν μάρτυρες τῶν ῥημάτων τούτων, καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ὃ ἔδωκεν ὁ θεὸς τοῖς πειθαρχοῦσιν αὐτῷ.

kaì hēmeîs esmen mártyres tō̂n rhēmátōn toútōn, kaì tò pneûma tò hágion hò édōken ho theòs toîs peitharchoûsin autō̂i.

33
Οἱ δὲ ἀκούσαντες διεπρίοντο καὶ ἐβουλεύοντο ἀνελεῖν αὐτούς.

Hoi dè akoúsantes diepríonto kaì ebouleúonto aneleîn autoús.

34
ἀναστὰς δέ τις ἐν τῷ συνεδρίῳ Φαρισαῖος ὀνόματι Γαμαλιήλ, νομοδιδάσκαλος τίμιος παντὶ τῷ λαῷ, ἐκέλευσεν ἔξω βραχὺ τοὺς ἀνθρώπους ποιῆσαι,

anastàs dé tis en tō̂i synedríōi Pharisaîos onómati Gamaliḗl, nomodidáskalos tímios pantì tō̂i laō̂i, ekéleusen éxō brachỳ toùs anthrṓpous poiē̂sai,

35
εἶπέν τε πρὸς αὐτούς, ῎Ανδρες ’Ισραηλῖται, προσέχετε ἑαυτοῖς ἐπὶ τοῖς ἀνθρώποις τούτοις τί μέλλετε πράσσειν.

eîpén te pròs autoús, ῎Andres ’Israēlîtai, proséchete heautoîs epì toîs anthrṓpois toútois tí méllete prássein.

36
πρὸ γὰρ τούτων τῶν ἡμερῶν ἀνέστη θευδᾶς, λέγων εἶναί τινα ἑαυτόν, ᾧ προσεκλίθη ἀνδρῶν ἀριθμὸς ὡς τετρακοσίων· ὃς ἀνῃρέθη, καὶ πάντες ὅσοι ἐπείθοντο αὐτῷ διελύθησαν καὶ ἐγένοντο εἰς οὐδέν.

prò gàr toútōn tō̂n hēmerō̂n anéstē theudâs, légōn eînaí tina heautón, hō̂i proseklíthē andrō̂n arithmòs hōs tetrakosíōn: hòs anēiréthē, kaì pántes hósoi epeíthonto autō̂i dielýthēsan kaì egénonto eis oudén.

37
μετὰ τοῦτον ἀνέστη ’Ιούδας ὁ Γαλιλαῖος ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς ἀπογραφῆς καὶ ἀπέστησεν λαὸν ὀπίσω αὐτοῦ· κἀκεῖνος ἀπώλετο, καὶ πάντες ὅσοι ἐπείθοντο αὐτῷ διεσκορπίσθησαν.

metà toûton anéstē ’Ioúdas ho Galilaîos en taîs hēmérais tē̂s apographē̂s kaì apéstēsen laòn opísō autoû: kakeînos apṓleto, kaì pántes hósoi epeíthonto autō̂i dieskorpísthēsan.

38
καὶ τὰ νῦν λέγω ὑμῖν, ἀπόστητε ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων τούτων καὶ ἄφετε αὐτούς· ὅτι ἐὰν ᾖ ἐξ ἀνθρώπων ἡ βουλὴ αὕτη ἢ τὸ ἔργον τοῦτο, καταλυθήσεται·

kaì tà nŷn légō hymîn, apóstēte apò tō̂n anthrṓpōn toútōn kaì áphete autoús: hóti eàn ē̂i ex anthrṓpōn hē boulḕ haútē ḕ tò érgon toûto, katalythḗsetai:

39
εἰ δὲ ἐκ θεοῦ ἐστιν, οὐ δυνήσεσθε καταλῦσαι αὐτούς – μήποτε καὶ θεομάχοι εὑρεθῆτε. ἐπείσθησαν δὲ αὐτῷ,

ei dè ek theoû estin, ou dynḗsesthe katalŷsai autoús – mḗpote kaì theomáchoi heurethē̂te. epeísthēsan dè autō̂i,

40
καὶ προσκαλεσάμενοι τοὺς ἀποστόλους δείραντες παρήγγειλαν μὴ λαλεῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ ’Ιησοῦ καὶ ἀπέλυσαν.

kaì proskalesámenoi toùs apostólous deírantes parḗngeilan mḕ laleîn epì tō̂i onómati toû ’Iēsoû kaì apélysan.

41
Οἱ μὲν οὖν ἐπορεύοντο χαίροντες ἀπὸ προσώπου τοῦ συνεδρίου ὅτι κατηξιώθησαν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος ἀτιμασθῆναι·

Hoi mèn oûn eporeúonto chaírontes apò prosṓpou toû synedríou hóti katēxiṓthēsan hypèr toû onómatos atimasthē̂nai:

42
πᾶσάν τε ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ καὶ κατ’ οἶκον οὐκ ἐπαύοντο διδάσκοντες καὶ εὐαγγελιζόμενοι τὸν Χριστόν, ’Ιησοῦν.

pâsán te hēméran en tō̂i hierō̂i kaì kat’ oîkon ouk epaúonto didáskontes kaì euangelizómenoi tòn Christón, ’Iēsoûn.