Bibles in ancient languages
Ancient translations
Modern translations

Novum Testamentum Graecum Colossians 1

New Testament
Chapter
Verses
1
Παῦλος ἀπόστολος Χριστοῦ ’Ιησοῦ διὰ θελήματος θεοῦ καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός

Paûlos apóstolos Christoû ’Iēsoû dià thelḗmatos theoû kaì Timótheos ho adelphós

2
τοῖς ἐν Κολοσσαῖς ἁγίοις καὶ πιστοῖς ἀδελφοῖς ἐν Χριστῷ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ πατρὸς ἡμῶν.

toîs en Kolossaîs hagíois kaì pistoîs adelphoîs en Christō̂i: cháris hymîn kaì eirḗnē apò theoû patròs hēmō̂n.

3
Εὐχαριστοῦμεν τῷ θεῷ πατρὶ τοῦ κυρίου ἡμῶν ’Ιησοῦ Χριστοῦ πάντοτε περὶ ὑμῶν προσευχόμενοι,

Eucharistoûmen tō̂i theō̂i patrì toû kyríou hēmō̂n ’Iēsoû Christoû pántote perì hymō̂n proseuchómenoi,

4
ἀκούσαντες τὴν πίστιν ὑμῶν ἐν Χριστῷ ’Ιησοῦ καὶ τὴν ἀγάπην ἣν ἔχετε εἰς πάντας τοὺς ἁγίους

akoúsantes tḕn pístin hymō̂n en Christō̂i ’Iēsoû kaì tḕn agápēn hḕn échete eis pántas toùs hagíous

5
διὰ τὴν ἐλπίδα τὴν ἀποκειμένην ὑμῖν ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἣν προηκούσατε ἐν τῷ λόγῳ τῆς ἀληθείας τοῦ εὐαγγελίου

dià tḕn elpída tḕn apokeiménēn hymîn en toîs ouranoîs, hḕn proēkoúsate en tō̂i lógōi tē̂s alētheías toû euangelíou

6
τοῦ παρόντος εἰς ὑμᾶς, καθὼς καὶ ἐν παντὶ τῷ κόσμῳ ἐστὶν καρποφορούμενον καὶ αὐξανόμενον καθὼς καὶ ἐν ὑμῖν, ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἠκούσατε καὶ ἐπέγνωτε τὴν χάριν τοῦ θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ·

toû paróntos eis hymâs, kathṑs kaì en pantì tō̂i kósmōi estìn karpophoroúmenon kaì auxanómenon kathṑs kaì en hymîn, aph’ hē̂s hēméras ēkoúsate kaì epégnōte tḕn chárin toû theoû en alētheíāi:

7
καθὼς ἐμάθετε ἀπὸ ’Επαφρᾶ τοῦ ἀγαπητοῦ συνδούλου ἡμῶν, ὅς ἐστιν πιστὸς ὑπὲρ ἡμῶν διάκονος τοῦ Χριστοῦ,

kathṑs emáthete apò ’Epaphrâ toû agapētoû syndoúlou hēmō̂n, hós estin pistòs hypèr hēmō̂n diákonos toû Christoû,

8
ὁ καὶ δηλώσας ἡμῖν τὴν ὑμῶν ἀγάπην ἐν πνεύματι.

ho kaì dēlṓsas hēmîn tḕn hymō̂n agápēn en pneúmati.

9
Διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς, ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἠκούσαμεν, οὐ παυόμεθα ὑπὲρ ὑμῶν προσευχόμενοι καὶ αἰτούμενοι ἵνα πληρωθῆτε τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ θελήματος αὐτοῦ ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ συνέσει πνευματικῇ,

Dià toûto kaì hēmeîs, aph’ hē̂s hēméras ēkoúsamen, ou pauómetha hypèr hymō̂n proseuchómenoi kaì aitoúmenoi hína plērōthē̂te tḕn epígnōsin toû thelḗmatos autoû en pásēi sophíāi kaì synései pneumatikē̂i,

10
περιπατῆσαι ἀξίως τοῦ κυρίου εἰς πᾶσαν ἀρεσκείαν, ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ καρποφοροῦντες καὶ αὐξανόμενοι τῇ ἐπιγνώσει τοῦ θεοῦ,

peripatē̂sai axíōs toû kyríou eis pâsan areskeían, en pantì érgōi agathō̂i karpophoroûntes kaì auxanómenoi tē̂i epignṓsei toû theoû,

11
ἐν πάσῃ δυνάμει δυναμούμενοι κατὰ τὸ κράτος τῆς δόξης αὐτοῦ εἰς πᾶσαν ὑπομονὴν καὶ μακροθυμίαν, μετὰ χαρᾶς

en pásēi dynámei dynamoúmenoi katà tò krátos tē̂s dóxēs autoû eis pâsan hypomonḕn kaì makrothymían, metà charâs

12
εὐχαριστοῦντες τῷ πατρὶ τῷ ἱκανώσαντι ὑμᾶς εἰς τὴν μερίδα τοῦ κλήρου τῶν ἁγίων ἐν τῷ φωτί·

eucharistoûntes tō̂i patrì tō̂i hikanṓsanti hymâs eis tḕn merída toû klḗrou tō̂n hagíōn en tō̂i phōtí:

13
ὃς ἐρρύσατο ἡμᾶς ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ σκότους καὶ μετέστησεν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ υἱοῦ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ,

hòs errýsato hēmâs ek tē̂s exousías toû skótous kaì metéstēsen eis tḕn basileían toû hyioû tē̂s agápēs autoû,

14
ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν ἀπολύτρωσιν, τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν·

en hō̂i échomen tḕn apolýtrōsin, tḕn áphesin tō̂n hamartiō̂n:

15
ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου, πρωτότοκος πάσης κτίσεως,

hós estin eikṑn toû theoû toû aorátou, prōtótokos pásēs ktíseōs,

16
ὅτι ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη τὰ πάντα ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα, εἴτε θρόνοι εἴτε κυριότητες εἴτε ἀρχαὶ εἴτε ἐξουσίαι· τὰ πάντα δι’ αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν ἔκτισται,

hóti en autō̂i ektísthē tà pánta en toîs ouranoîs kaì epì tē̂s gē̂s, tà horatà kaì tà aórata, eíte thrónoi eíte kyriótētes eíte archaì eíte exousíai: tà pánta di’ autoû kaì eis autòn éktistai,

17
καὶ αὐτός ἐστιν πρὸ πάντων καὶ τὰ πάντα ἐν αὐτῷ συνέστηκεν.

kaì autós estin prò pántōn kaì tà pánta en autō̂i synéstēken.

18
καὶ αὐτός ἐστιν ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος, τῆς ἐκκλησίας· ὅς ἐστιν ἀρχή, πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, ἵνα γένηται ἐν πᾶσιν αὐτὸς πρωτεύων,

kaì autós estin hē kephalḕ toû sṓmatos, tē̂s ekklēsías: hós estin archḗ, prōtótokos ek tō̂n nekrō̂n, hína génētai en pâsin autòs prōteúōn,

19
ὅτι ἐν αὐτῷ εὐδόκησεν πᾶν τὸ πλήρωμα κατοικῆσαι

hóti en autō̂i eudókēsen pân tò plḗrōma katoikē̂sai

20
καὶ δι’ αὐτοῦ ἀποκαταλλάξαι τὰ πάντα εἰς αὐτόν, εἰρηνοποιήσας διὰ τοῦ αἵματος τοῦ σταυροῦ αὐτοῦ, [δι’ αὐτοῦ] εἴτε τὰ ἐπὶ τῆς γῆς εἴτε τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

kaì di’ autoû apokatalláxai tà pánta eis autón, eirēnopoiḗsas dià toû haímatos toû stauroû autoû, [di’ autoû] eíte tà epì tē̂s gē̂s eíte tà en toîs ouranoîs.

21
Καὶ ὑμᾶς ποτε ὄντας ἀπηλλοτριωμένους καὶ ἐχθροὺς τῇ διανοίᾳ ἐν τοῖς ἔργοις τοῖς πονηροῖς,

Kaì hymâs pote óntas apēllotriōménous kaì echthroùs tē̂i dianoíāi en toîs érgois toîs ponēroîs,

22
νυνὶ δὲ ἀποκατηλλάγητε ἐν τῷ σώματι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ διὰ τοῦ θανάτου, παραστῆσαι ὑμᾶς ἁγίους καὶ ἀμώμους καὶ ἀνεγκλήτους κατενώπιον αὐτοῦ,

nynì dè apokatēllágēte en tō̂i sṓmati tē̂s sarkòs autoû dià toû thanátou, parastē̂sai hymâs hagíous kaì amṓmous kaì anenklḗtous katenṓpion autoû,

23
εἴ γε ἐπιμένετε τῇ πίστει τεθεμελιωμένοι καὶ ἑδραῖοι καὶ μὴ μετακινούμενοι ἀπὸ τῆς ἐλπίδος τοῦ εὐαγγελίου οὗ ἠκούσατε, τοῦ κηρυχθέντος ἐν πάσῃ κτίσει τῇ ὑπὸ τὸν οὐρανόν, οὗ ἐγενόμην ἐγὼ Παῦλος διάκονος.

eí ge epiménete tē̂i pístei tethemeliōménoi kaì hedraîoi kaì mḕ metakinoúmenoi apò tē̂s elpídos toû euangelíou hoû ēkoúsate, toû kērychthéntos en pásēi ktísei tē̂i hypò tòn ouranón, hoû egenómēn egṑ Paûlos diákonos.

24
Νῦν χαίρω ἐν τοῖς παθήμασιν ὑπὲρ ὑμῶν, καὶ ἀνταναπληρῶ τὰ ὑστερήματα τῶν θλίψεων τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ σαρκί μου ὑπὲρ τοῦ σώματος αὐτοῦ, ὅ ἐστιν ἡ ἐκκλησία,

Nŷn chaírō en toîs pathḗmasin hypèr hymō̂n, kaì antanaplērō̂ tà hysterḗmata tō̂n thlípseōn toû Christoû en tē̂i sarkí mou hypèr toû sṓmatos autoû, hó estin hē ekklēsía,

25
ἧς ἐγενόμην ἐγὼ διάκονος κατὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι εἰς ὑμᾶς πληρῶσαι τὸν λόγον τοῦ θεοῦ,

hē̂s egenómēn egṑ diákonos katà tḕn oikonomían toû theoû tḕn dotheîsán moi eis hymâs plērō̂sai tòn lógon toû theoû,

26
τὸ μυστήριον τὸ ἀποκεκρυμμένον ἀπὸ τῶν αἰώνων καὶ ἀπὸ τῶν γενεῶν – νῦν δὲ ἐφανερώθη τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ,

tò mystḗrion tò apokekrymménon apò tō̂n aiṓnōn kaì apò tō̂n geneō̂n – nŷn dè ephanerṓthē toîs hagíois autoû,

27
οἷς ἠθέλησεν ὁ θεὸς γνωρίσαι τί τὸ πλοῦτος τῆς δόξης τοῦ μυστηρίου τούτου ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὅ ἐστιν Χριστὸς ἐν ὑμῖν, ἡ ἐλπὶς τῆς δόξης·

hoîs ēthélēsen ho theòs gnōrísai tí tò ploûtos tē̂s dóxēs toû mystēríou toútou en toîs éthnesin, hó estin Christòs en hymîn, hē elpìs tē̂s dóxēs:

28
ὃν ἡμεῖς καταγγέλλομεν νουθετοῦντες πάντα ἄνθρωπον καὶ διδάσκοντες πάντα ἄνθρωπον ἐν πάσῃ σοφίᾳ, ἵνα παραστήσωμεν πάντα ἄνθρωπον τέλειον ἐν Χριστῷ·

hòn hēmeîs katangéllomen nouthetoûntes pánta ánthrōpon kaì didáskontes pánta ánthrōpon en pásēi sophíāi, hína parastḗsōmen pánta ánthrōpon téleion en Christō̂i:

29
εἰς ὃ καὶ κοπιῶ ἀγωνιζόμενος κατὰ τὴν ἐνέργειαν αὐτοῦ τὴν ἐνεργουμένην ἐν ἐμοὶ ἐν δυνάμει.

eis hò kaì kopiō̂ agōnizómenos katà tḕn enérgeian autoû tḕn energouménēn en emoì en dynámei.