Bibles in ancient languages
Ancient translations
Modern translations

Novum Testamentum Graecum Romans 8

New Testament
Chapter
Verses
1
Οὐδὲν ἄρα νῦν κατάκριμα τοῖς ἐν Χριστῷ ’Ιησοῦ·

Oudèn ára nŷn katákrima toîs en Christō̂i ’Iēsoû:

2
ὁ γὰρ νόμος τοῦ πνεύματος τῆς ζωῆς ἐν Χριστῷ ’Ιησοῦ ἠλευθέρωσέν με ἀπὸ τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου.

ho gàr nómos toû pneúmatos tē̂s zōē̂s en Christō̂i ’Iēsoû ēleuthérōsén me apò toû nómou tē̂s hamartías kaì toû thanátou.

3
τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου, ἐν ᾧ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκός, ὁ θεὸς τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας καὶ περὶ ἁμαρτίας κατέκρινεν τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί,

tò gàr adýnaton toû nómou, en hō̂i ēsthénei dià tē̂s sarkós, ho theòs tòn heautoû hyiòn pémpsas en homoiṓmati sarkòs hamartías kaì perì hamartías katékrinen tḕn hamartían en tē̂i sarkí,

4
ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν ἀλλὰ κατὰ πνεῦμα.

hína tò dikaíōma toû nómou plērōthē̂i en hēmîn toîs mḕ katà sárka peripatoûsin allà katà pneûma.

5
οἱ γὰρ κατὰ σάρκα ὄντες τὰ τῆς σαρκὸς φρονοῦσιν, οἱ δὲ κατὰ πνεῦμα τὰ τοῦ πνεύματος.

hoi gàr katà sárka óntes tà tē̂s sarkòs phronoûsin, hoi dè katà pneûma tà toû pneúmatos.

6
τὸ γὰρ φρόνημα τῆς σαρκὸς θάνατος, τὸ δὲ φρόνημα τοῦ πνεύματος ζωὴ καὶ εἰρήνη·

tò gàr phrónēma tē̂s sarkòs thánatos, tò dè phrónēma toû pneúmatos zōḕ kaì eirḗnē:

7
διότι τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἔχθρα εἰς θεόν, τῷ γὰρ νόμῳ τοῦ θεοῦ οὐχ ὑποτάσσεται, οὐδὲ γὰρ δύναται·

dióti tò phrónēma tē̂s sarkòs échthra eis theón, tō̂i gàr nómōi toû theoû ouch hypotássetai, oudè gàr dýnatai:

8
οἱ δὲ ἐν σαρκὶ ὄντες θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται.

hoi dè en sarkì óntes theō̂i arésai ou dýnantai.

9
ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκὶ ἀλλὰ ἐν πνεύματι, εἴπερ πνεῦμα θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν. εἰ δέ τις πνεῦμα Χριστοῦ οὐκ ἔχει, οὗτος οὐκ ἔστιν αὐτοῦ.

hymeîs dè ouk estè en sarkì allà en pneúmati, eíper pneûma theoû oikeî en hymîn. ei dé tis pneûma Christoû ouk échei, hoûtos ouk éstin autoû.

10
εἰ δὲ Χριστὸς ἐν ὑμῖν, τὸ μὲν σῶμα νεκρὸν διὰ ἁμαρτίαν, τὸ δὲ πνεῦμα ζωὴ διὰ δικαιοσύνην.

ei dè Christòs en hymîn, tò mèn sō̂ma nekròn dià hamartían, tò dè pneûma zōḕ dià dikaiosýnēn.

11
εἰ δὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἐγείραντος τὸν ’Ιησοῦν ἐκ νεκρῶν οἰκεῖ ἐν ὑμῖν, ὁ ἐγείρας [τὸν] Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ζῳοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ σώματα ὑμῶν διὰ τοῦ ἐνοικοῦντος αὐτοῦ πνεύματος ἐν ὑμῖν.

ei dè tò pneûma toû egeírantos tòn ’Iēsoûn ek nekrō̂n oikeî en hymîn, ho egeíras [tòn] Christòn ek nekrō̂n zōiopoiḗsei kaì tà thnētà sṓmata hymō̂n dià toû enoikoûntos autoû pneúmatos en hymîn.

12
῎Αρα οὖν, ἀδελφοί, ὀφειλέται ἐσμέν, οὐ τῇ σαρκὶ τοῦ κατὰ σάρκα ζῆν·

῎Ara oûn, adelphoí, opheilétai esmén, ou tē̂i sarkì toû katà sárka zē̂n:

13
εἰ γὰρ κατὰ σάρκα ζῆτε μέλλετε ἀποθνῄσκειν, εἰ δὲ πνεύματι τὰς πράξεις τοῦ σώματος θανατοῦτε ζήσεσθε.

ei gàr katà sárka zē̂te méllete apothnḗiskein, ei dè pneúmati tàs práxeis toû sṓmatos thanatoûte zḗsesthe.

14
ὅσοι γὰρ πνεύματι θεοῦ ἄγονται, οὗτοι υἱοὶ θεοῦ εἰσιν.

hósoi gàr pneúmati theoû ágontai, hoûtoi hyioì theoû eisin.

15
οὐ γὰρ ἐλάβετε πνεῦμα δουλείας πάλιν εἰς φόβον, ἀλλὰ ἐλάβετε πνεῦμα υἱοθεσίας, ἐν ᾧ κράζομεν, Αββα ὁ πατήρ·

ou gàr elábete pneûma douleías pálin eis phóbon, allà elábete pneûma hyiothesías, en hō̂i krázomen, Abba ho patḗr:

16
αὐτὸ τὸ πνεῦμα συμμαρτυρεῖ τῷ πνεύματι ἡμῶν ὅτι ἐσμὲν τέκνα θεοῦ.

autò tò pneûma symmartyreî tō̂i pneúmati hēmō̂n hóti esmèn tékna theoû.

17
εἰ δὲ τέκνα, καὶ κληρονόμοι· κληρονόμοι μὲν θεοῦ, συγκληρονόμοι δὲ Χριστοῦ, εἴπερ συμπάσχομεν ἵνα καὶ συνδοξασθῶμεν.

ei dè tékna, kaì klēronómoi: klēronómoi mèn theoû, synklēronómoi dè Christoû, eíper sympáschomen hína kaì syndoxasthō̂men.

18
Λογίζομαι γὰρ ὅτι οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆναι εἰς ἡμᾶς.

Logízomai gàr hóti ouk áxia tà pathḗmata toû nŷn kairoû pròs tḕn méllousan dóxan apokalyphthē̂nai eis hēmâs.

19
ἡ γὰρ ἀποκαραδοκία τῆς κτίσεως τὴν ἀποκάλυψιν τῶν υἱῶν τοῦ θεοῦ ἀπεκδέχεται·

hē gàr apokaradokía tē̂s ktíseōs tḕn apokálypsin tō̂n hyiō̂n toû theoû apekdéchetai:

20
τῇ γὰρ ματαιότητι ἡ κτίσις ὑπετάγη, οὐχ ἑκοῦσα ἀλλὰ διὰ τὸν ὑποτάξαντα, ἐφ’ ἑλπίδι

tē̂i gàr mataiótēti hē ktísis hypetágē, ouch hekoûsa allà dià tòn hypotáxanta, eph’ helpídi

21
ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ θεοῦ.

hóti kaì autḕ hē ktísis eleutherōthḗsetai apò tē̂s douleías tē̂s phthorâs eis tḕn eleutherían tē̂s dóxēs tō̂n téknōn toû theoû.

22
οἴδαμεν γὰρ ὅτι πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καὶ συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν·

oídamen gàr hóti pâsa hē ktísis systenázei kaì synōdínei áchri toû nŷn:

23
οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τὴν ἀπαρχὴν τοῦ πνεύματος ἔχοντες ἡμεῖς καὶ αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς στενάζομεν υἱοθεσίαν ἀπεκδεχόμενοι, τὴν ἀπολύτρωσιν τοῦ σώματος ἡμῶν.

ou mónon dé, allà kaì autoì tḕn aparchḕn toû pneúmatos échontes hēmeîs kaì autoì en heautoîs stenázomen hyiothesían apekdechómenoi, tḕn apolýtrōsin toû sṓmatos hēmō̂n.

24
τῇ γὰρ ἐλπίδι ἐσώθημεν· ἐλπὶς δὲ βλεπομένη οὐκ ἔστιν ἐλπίς· ὃ γὰρ βλέπει τίς ἐλπίζει;

tē̂i gàr elpídi esṓthēmen: elpìs dè blepoménē ouk éstin elpís: hò gàr blépei tís elpízei?

25
εἰ δὲ ὃ οὐ βλέπομεν ἐλπίζομεν, δι’ ὑπομονῆς ἀπεκδεχόμεθα.

ei dè hò ou blépomen elpízomen, di’ hypomonē̂s apekdechómetha.

26
‘Ωσαύτως δὲ καὶ τὸ πνεῦμα συναντιλαμβάνεται τῇ ἀσθενείᾳ ἡμῶν· τὸ γὰρ τί προσευξώμεθα καθὸ δεῖ οὐκ οἴδαμεν, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ πνεῦμα ὑπερεντυγχάνει στεναγμοῖς ἀλαλήτοις·

‘Ōsaútōs dè kaì tò pneûma synantilambánetai tē̂i astheneíāi hēmō̂n: tò gàr tí proseuxṓmetha kathò deî ouk oídamen, allà autò tò pneûma hyperentynchánei stenagmoîs alalḗtois:

27
ὁ δὲ ἐραυνῶν τὰς καρδίας οἶδεν τί τὸ φρόνημα τοῦ πνεύματος, ὅτι κατὰ θεὸν ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἁγίων.

ho dè eraunō̂n tàs kardías oîden tí tò phrónēma toû pneúmatos, hóti katà theòn entynchánei hypèr hagíōn.

28
οἴδαμεν δὲ ὅτι τοῖς ἀγαπῶσιν τὸν θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν, τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν.

oídamen dè hóti toîs agapō̂sin tòn theòn pánta synergeî eis agathón, toîs katà próthesin klētoîs oûsin.

29
ὅτι οὓς προέγνω, καὶ προώρισεν συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πρωτότοκον ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς·

hóti hoùs proégnō, kaì proṓrisen symmórphous tē̂s eikónos toû hyioû autoû, eis tò eînai autòn prōtótokon en polloîs adelphoîs:

30
οὓς δὲ προώρισεν, τούτους καὶ ἐκάλεσεν· καὶ οὓς ἐκάλεσεν, τούτους καὶ ἐδικαίωσεν· οὓς δὲ ἐδικαίωσεν, τούτους καὶ ἐδόξασεν.

hoùs dè proṓrisen, toútous kaì ekálesen: kaì hoùs ekálesen, toútous kaì edikaíōsen: hoùs dè edikaíōsen, toútous kaì edóxasen.

31
Τί οὖν ἐροῦμεν πρὸς ταῦτα; εἰ ὁ θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν, τίς καθ’ ἡμῶν;

Tí oûn eroûmen pròs taûta? ei ho theòs hypèr hēmō̂n, tís kath’ hēmō̂n?

32
ὅς γε τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο, ἀλλὰ ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν, πῶς οὐχὶ καὶ σὺν αὐτῷ τὰ πάντα ἡμῖν χαρίσεται;

hós ge toû idíou hyioû ouk epheísato, allà hypèr hēmō̂n pántōn parédōken autón, pō̂s ouchì kaì sỳn autō̂i tà pánta hēmîn charísetai?

33
τίς ἐγκαλέσει κατὰ ἐκλεκτῶν θεοῦ; θεὸς ὁ δικαιῶν·

tís enkalései katà eklektō̂n theoû? theòs ho dikaiō̂n:

34
τίς ὁ κατακρινῶν; Χριστὸς [’Ιησοῦς] ὁ ἀποθανών, μᾶλλον δὲ ἐγερθείς, ὃς καί ἐστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ θεοῦ, ὃς καὶ ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν.

tís ho katakrinō̂n? Christòs [’Iēsoûs] ho apothanṓn, mâllon dè egertheís, hòs kaí estin en dexiā̂i toû theoû, hòs kaì entynchánei hypèr hēmō̂n.

35
τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα;

tís hēmâs chōrísei apò tē̂s agápēs toû Christoû? thlîpsis ḕ stenochōría ḕ diōgmòs ḕ limòs ḕ gymnótēs ḕ kíndynos ḕ máchaira?

36
καθὼς γέγραπται ὅτι ῞Ενεκεν σοῦ θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν, ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς.

kathṑs gégraptai hóti ῞Eneken soû thanatoúmetha hólēn tḕn hēméran, elogísthēmen hōs próbata sphagē̂s.

37
ἀλλ’ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν διὰ τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς.

all’ en toútois pâsin hypernikō̂men dià toû agapḗsantos hēmâs.

38
πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωὴ οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαὶ οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα οὔτε δυνάμεις

pépeismai gàr hóti oúte thánatos oúte zōḕ oúte ángeloi oúte archaì oúte enestō̂ta oúte méllonta oúte dynámeis

39
οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ ’Ιησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν.

oúte hýpsōma oúte báthos oúte tis ktísis hetéra dynḗsetai hēmâs chōrísai apò tē̂s agápēs toû theoû tē̂s en Christō̂i ’Iēsoû tō̂i kyríōi hēmō̂n.