Bibles in ancient languages
Old translations
Modern translations

Septante Joshua 7

Pentateuch
Historical books
Poetical Writings
Prophetic Books
Chapter
Verses
1
Καὶ ἐπλημμέλησαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ πλημμέλειαν μεγάλην καὶ ἐνοσϕίσαντο ἀπὸ τοῦ ἀναθέματος· καὶ ἔλαβεν Αχαρ υἱὸς Χαρμι υἱοῦ Ζαμβρι υἱοῦ Ζαρα ἐκ τῆς ϕυλῆς Ιουδα ἀπὸ τοῦ ἀναθέματος· καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ κύριος τοῖς υἱοῖς Ισραηλ.

Kaì eplēmmélēsan hoi hyioì Israēl plēmméleian megálēn kaì enosphísanto apò toû anathématos: kaì élaben Achar hyiòs Charmi hyioû Zambri hyioû Zara ek tē̂s phylē̂s Iouda apò toû anathématos: kaì ethymṓthē orgē̂i kýrios toîs hyioîs Israēl.

2
καὶ ἀπέστειλεν ’Ιησοῦς ἄνδρας εἰς Γαι, ἥ ἐστιν κατὰ Βαιθηλ, λέγων Κατασκέψασθε τὴν Γαι· καὶ ἀνέβησαν οἱ ἄνδρες καὶ κατεσκέψαντο τὴν Γαι.

kaì apésteilen ’Iēsoûs ándras eis Gai, hḗ estin katà Baithēl, légōn Katasképsasthe tḕn Gai: kaì anébēsan hoi ándres kaì katesképsanto tḕn Gai.

3
καὶ ἀνέστρεψαν πρὸς ’Ιησοῦν καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν Μὴ ἀναβήτω πᾶς ὁ λαός, ἀλλ’ ὡς δισχίλιοι ἢ τρισχίλιοι ἄνδρες ἀναβήτωσαν καὶ ἐκπολιορκησάτωσαν τὴν πόλιν· μὴ ἀναγάγῃς ἐκεῖ τὸν λαὸν πάντα, ὀλίγοι γάρ εἰσιν.

kaì anéstrepsan pròs ’Iēsoûn kaì eîpan pròs autón Mḕ anabḗtō pâs ho laós, all’ hōs dischílioi ḕ trischílioi ándres anabḗtōsan kaì ekpoliorkēsátōsan tḕn pólin: mḕ anagágēis ekeî tòn laòn pánta, olígoi gár eisin.

4
καὶ ἀνέβησαν ὡσεὶ τρισχίλιοι ἄνδρες καὶ ἔϕυγον ἀπὸ προσώπου τῶν ἀνδρῶν Γαι.

kaì anébēsan hōseì trischílioi ándres kaì éphygon apò prosṓpou tō̂n andrō̂n Gai.

5
καὶ ἀπέκτειναν ἀπ’ αὐτῶν ἄνδρες Γαι εἰς τριάκοντα καὶ ἓξ ἄνδρας καὶ κατεδίωξαν αὐτοὺς ἀπὸ τῆς πύλης καὶ συνέτριψαν αὐτοὺς ἐπὶ τοῦ καταϕεροῦς· καὶ ἐπτοήθη ἡ καρδία τοῦ λαοῦ καὶ ἐγένετο ὥσπερ ὕδωρ.

kaì apékteinan ap’ autō̂n ándres Gai eis triákonta kaì hèx ándras kaì katedíōxan autoùs apò tē̂s pýlēs kaì synétripsan autoùs epì toû katapheroûs: kaì eptoḗthē hē kardía toû laoû kaì egéneto hṓsper hýdōr.

6
καὶ διέρρηξεν ’Ιησοῦς τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἔπεσεν ’Ιησοῦς ἐπὶ τὴν γῆν ἐπὶ πρόσωπον ἐναντίον κυρίου ἕως ἑσπέρας, αὐτὸς καὶ οἱ πρεσβύτεροι Ισραηλ, καὶ ἐπεβάλοντο χοῦν ἐπὶ τὰς κεϕαλὰς αὐτῶν.

kaì diérrēxen ’Iēsoûs tà himátia autoû, kaì épesen ’Iēsoûs epì tḕn gē̂n epì prósōpon enantíon kyríou héōs hespéras, autòs kaì hoi presbýteroi Israēl, kaì epebálonto choûn epì tàs kephalàs autō̂n.

7
καὶ εἶπεν ’Ιησοῦς Δέομαι, κύριε, ἵνα τί διεβίβασεν ὁ παῖς σου τὸν λαὸν τοῦτον τὸν Ιορδάνην παραδοῦναι αὐτὸν τῷ Αμορραίῳ ἀπολέσαι ἡμᾶς; καὶ εἰ κατεμείναμεν καὶ κατῳκίσθημεν παρὰ τὸν Ιορδάνην.

kaì eîpen ’Iēsoûs Déomai, kýrie, hína tí diebíbasen ho paîs sou tòn laòn toûton tòn Iordánēn paradoûnai autòn tō̂i Amorraíōi apolésai hēmâs? kaì ei katemeínamen kaì katōikísthēmen parà tòn Iordánēn.

8
καὶ τί ἐρῶ, ἐπεὶ μετέβαλεν Ισραηλ αὐχένα ἀπέναντι τοῦ ἐχθροῦ αὐτοῦ;

kaì tí erō̂, epeì metébalen Israēl auchéna apénanti toû echthroû autoû?

9
καὶ ἀκούσας ὁ Χαναναῖος καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν περικυκλώσουσιν ἡμᾶς καὶ ἐκτρίψουσιν ἡμᾶς ἀπὸ τῆς γῆς· καὶ τί ποιήσεις τὸ ὄνομά σου τὸ μέγα;

kaì akoúsas ho Chananaîos kaì pántes hoi katoikoûntes tḕn gē̂n perikyklṓsousin hēmâs kaì ektrípsousin hēmâs apò tē̂s gē̂s: kaì tí poiḗseis tò ónomá sou tò méga?

10
καὶ εἶπεν κύριος πρὸς ’Ιησοῦν ’Ανάστηθι· ἵνα τί τοῦτο σὺ πέπτωκας ἐπὶ πρόσωπόν σου;

kaì eîpen kýrios pròs ’Iēsoûn ’Anástēthi: hína tí toûto sỳ péptōkas epì prósōpón sou?

11
ἡμάρτηκεν ὁ λαὸς καὶ παρέβη τὴν διαθήκην, ἣν διεθέμην πρὸς αὐτούς, καὶ κλέψαντες ἀπὸ τοῦ ἀναθέματος ἐνέβαλον εἰς τὰ σκεύη αὐτῶν.

hēmártēken ho laòs kaì parébē tḕn diathḗkēn, hḕn diethémēn pròs autoús, kaì klépsantes apò toû anathématos enébalon eis tà skeúē autō̂n.

12
οὐ μὴ δύνωνται οἱ υἱοὶ Ισραηλ ὑποστῆναι κατὰ πρόσωπον τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν· αὐχένα ἐπιστρέψουσιν ἔναντι τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν, ὅτι ἐγενήθησαν ἀνάθεμα· οὐ προσθήσω ἔτι εἶναι μεθ’ ὑμῶν, ἐὰν μὴ ἐξάρητε τὸ ἀνάθεμα ἐξ ὑμῶν αὐτῶν.

ou mḕ dýnōntai hoi hyioì Israēl hypostē̂nai katà prósōpon tō̂n echthrō̂n autō̂n: auchéna epistrépsousin énanti tō̂n echthrō̂n autō̂n, hóti egenḗthēsan anáthema: ou prosthḗsō éti eînai meth’ hymō̂n, eàn mḕ exárēte tò anáthema ex hymō̂n autō̂n.

13
ἀναστὰς ἁγίασον τὸν λαὸν καὶ εἰπὸν ἁγιασθῆναι εἰς αὔριον· τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ Τὸ ἀνάθεμα ἐν ὑμῖν ἐστιν, οὐ δυνήσεσθε ἀντιστῆναι ἀπέναντι τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν, ἕως ἂν ἐξάρητε τὸ ἀνάθεμα ἐξ ὑμῶν.

anastàs hagíason tòn laòn kaì eipòn hagiasthē̂nai eis aúrion: táde légei kýrios ho theòs Israēl Tò anáthema en hymîn estin, ou dynḗsesthe antistē̂nai apénanti tō̂n echthrō̂n hymō̂n, héōs àn exárēte tò anáthema ex hymō̂n.

14
καὶ συναχθήσεσθε πάντες τὸ πρωὶ κατὰ ϕυλάς, καὶ ἔσται ἡ ϕυλή, ἣν ἂν δείξῃ κύριος, προσάξετε κατὰ δήμους· καὶ τὸν δῆμον, ὃν ἐὰν δείξῃ κύριος, προσάξετε κατ’ οἶκον· καὶ τὸν οἶκον, ὃν ἐὰν δείξῃ κύριος, προσάξετε κατ’ ἄνδρα·

kaì synachthḗsesthe pántes tò prōì katà phylás, kaì éstai hē phylḗ, hḕn àn deíxēi kýrios, prosáxete katà dḗmous: kaì tòn dē̂mon, hòn eàn deíxēi kýrios, prosáxete kat’ oîkon: kaì tòn oîkon, hòn eàn deíxēi kýrios, prosáxete kat’ ándra:

15
καὶ ὃς ἂν ἐνδειχθῇ, κατακαυθήσεται ἐν πυρὶ καὶ πάντα, ὅσα ἐστὶν αὐτῷ, ὅτι παρέβη τὴν διαθήκην κυρίου καὶ ἐποίησεν ἀνόμημα ἐν Ισραηλ.

kaì hòs àn endeichthē̂i, katakauthḗsetai en pyrì kaì pánta, hósa estìn autō̂i, hóti parébē tḕn diathḗkēn kyríou kaì epoíēsen anómēma en Israēl.

16
καὶ ὤρθρισεν ’Ιησοῦς καὶ προσήγαγεν τὸν λαὸν κατὰ ϕυλάς, καὶ ἐνεδείχθη ἡ ϕυλὴ Ιουδα·

kaì ṓrthrisen ’Iēsoûs kaì prosḗgagen tòn laòn katà phylás, kaì enedeíchthē hē phylḕ Iouda:

17
καὶ προσήχθη κατὰ δήμους, καὶ ἐνεδείχθη δῆμος ὁ Ζαραϊ· καὶ προσήχθη κατὰ ἄνδρα,

kaì prosḗchthē katà dḗmous, kaì enedeíchthē dē̂mos ho Zaraï: kaì prosḗchthē katà ándra,

18
καὶ ἐνεδείχθη Αχαρ υἱὸς Ζαμβρι υἱοῦ Ζαρα.

kaì enedeíchthē Achar hyiòs Zambri hyioû Zara.

19
καὶ εἶπεν ’Ιησοῦς τῷ Αχαρ Δὸς δόξαν σήμερον τῷ κυρίῳ θεῷ Ισραηλ καὶ δὸς τὴν ἐξομολόγησιν καὶ ἀνάγγειλόν μοι τί ἐποίησας, καὶ μὴ κρύψῃς ἀπ’ ἐμοῦ.

kaì eîpen ’Iēsoûs tō̂i Achar Dòs dóxan sḗmeron tō̂i kyríōi theō̂i Israēl kaì dòs tḕn exomológēsin kaì anángeilón moi tí epoíēsas, kaì mḕ krýpsēis ap’ emoû.

20
καὶ ἀπεκρίθη Αχαρ τῷ ’Ιησοῖ καὶ εἶπεν ’Αληθῶς ἥμαρτον ἐναντίον κυρίου θεοῦ Ισραηλ· οὕτως καὶ οὕτως ἐποίησα·

kaì apekríthē Achar tō̂i ’Iēsoî kaì eîpen ’Alēthō̂s hḗmarton enantíon kyríou theoû Israēl: hoútōs kaì hoútōs epoíēsa:

21
εἶδον ἐν τῇ προνομῇ ψιλὴν ποικίλην καλὴν καὶ διακόσια δίδραχμα ἀργυρίου καὶ γλῶσσαν μίαν χρυσῆν πεντήκοντα διδράχμων καὶ ἐνθυμηθεὶς αὐτῶν ἔλαβον, καὶ ἰδοὺ αὐτὰ ἐγκέκρυπται ἐν τῇ γῇ ἐν τῇ σκηνῇ μου, καὶ τὸ ἀργύριον κέκρυπται ὑποκάτω αὐτῶν.

eîdon en tē̂i pronomē̂i psilḕn poikílēn kalḕn kaì diakósia dídrachma argyríou kaì glō̂ssan mían chrysē̂n pentḗkonta didráchmōn kaì enthymētheìs autō̂n élabon, kaì idoù autà enkékryptai en tē̂i gē̂i en tē̂i skēnē̂i mou, kaì tò argýrion kékryptai hypokátō autō̂n.

22
καὶ ἀπέστειλεν ’Ιησοῦς ἀγγέλους, καὶ ἔδραμον εἰς τὴν σκηνὴν εἰς τὴν παρεμβολήν· καὶ ταῦτα ἦν ἐγκεκρυμμένα εἰς τὴν σκηνήν, καὶ τὸ ἀργύριον ὑποκάτω αὐτῶν.

kaì apésteilen ’Iēsoûs angélous, kaì édramon eis tḕn skēnḕn eis tḕn parembolḗn: kaì taûta ē̂n enkekrymména eis tḕn skēnḗn, kaì tò argýrion hypokátō autō̂n.

23
καὶ ἐξήνεγκαν αὐτὰ ἐκ τῆς σκηνῆς καὶ ἤνεγκαν πρὸς ’Ιησοῦν καὶ τοὺς πρεσβυτέρους Ισραηλ, καὶ ἔθηκαν αὐτὰ ἔναντι κυρίου.

kaì exḗnenkan autà ek tē̂s skēnē̂s kaì ḗnenkan pròs ’Iēsoûn kaì toùs presbytérous Israēl, kaì éthēkan autà énanti kyríou.

24
καὶ ἔλαβεν ’Ιησοῦς τὸν Αχαρ υἱὸν Ζαρα καὶ ἀνήγαγεν αὐτὸν εἰς ϕάραγγα Αχωρ καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τὰς θυγατέρας αὐτοῦ καὶ τοὺς μόσχους αὐτοῦ καὶ τὰ ὑποζύγια αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ πρόβατα αὐτοῦ καὶ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ, καὶ πᾶς ὁ λαὸς μετ’ αὐτοῦ· καὶ ἀνήγαγεν αὐτοὺς εἰς Εμεκαχωρ.

kaì élaben ’Iēsoûs tòn Achar hyiòn Zara kaì anḗgagen autòn eis pháranga Achōr kaì toùs hyioùs autoû kaì tàs thygatéras autoû kaì toùs móschous autoû kaì tà hypozýgia autoû kaì pánta tà próbata autoû kaì tḕn skēnḕn autoû kaì pánta tà hypárchonta autoû, kaì pâs ho laòs met’ autoû: kaì anḗgagen autoùs eis Emekachōr.

25
καὶ εἶπεν ’Ιησοῦς τῷ Αχαρ Τί ὠλέθρευσας ἡμᾶς; ἐξολεθρεύσαι σε κύριος καθὰ καὶ σήμερον. καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν λίθοις πᾶς Ισραηλ.

kaì eîpen ’Iēsoûs tō̂i Achar Tí ōléthreusas hēmâs? exolethreúsai se kýrios kathà kaì sḗmeron. kaì elithobólēsan autòn líthois pâs Israēl.

26
καὶ ἐπέστησαν αὐτῷ σωρὸν λίθων μέγαν. καὶ ἐπαύσατο κύριος τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς. διὰ τοῦτο ἐπωνόμασεν αὐτὸ Εμεκαχωρ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.

kaì epéstēsan autō̂i sōròn líthōn mégan. kaì epaúsato kýrios toû thymoû tē̂s orgē̂s. dià toûto epōnómasen autò Emekachōr héōs tē̂s hēméras taútēs.