Bibles in ancient languages
Old translations
Modern translations

Septante Jeremiah 49

Pentateuch
Historical books
Poetical Writings
Prophetic Books
Chapter
Verses
1
Καὶ προσῆλθον πάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως καὶ Ιωαναν καὶ Αζαριας υἱὸς Μαασαιου καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου

Kaì prosē̂lthon pántes hoi hēgemónes tē̂s dynámeōs kaì Iōanan kaì Azarias hyiòs Maasaiou kaì pâs ho laòs apò mikroû héōs megálou

2
πρὸς Ιερεμιαν τὸν προϕήτην καὶ εἶπαν αὐτῷ Πεσέτω δὴ τὸ ἔλεος ἡμῶν κατὰ πρόσωπόν σου καὶ πρόσευξαι πρὸς κύριον τὸν θεόν σου περὶ τῶν καταλοίπων τούτων, ὅτι κατελείϕθημεν ὀλίγοι ἀπὸ πολλῶν, καθὼς οἱ ὀϕθαλμοί σου βλέπουσιν·

pròs Ieremian tòn prophḗtēn kaì eîpan autō̂i Pesétō dḕ tò éleos hēmō̂n katà prósōpón sou kaì próseuxai pròs kýrion tòn theón sou perì tō̂n kataloípōn toútōn, hóti kateleíphthēmen olígoi apò pollō̂n, kathṑs hoi ophthalmoí sou blépousin:

3
καὶ ἀναγγειλάτω ἡμῖν κύριος ὁ θεός σου τὴν ὁδόν, ᾗ πορευσόμεθα ἐν αὐτῇ, καὶ λόγον, ὃν ποιήσομεν.

kaì anangeilátō hēmîn kýrios ho theós sou tḕn hodón, hē̂i poreusómetha en autē̂i, kaì lógon, hòn poiḗsomen.

4
καὶ εἶπεν αὐτοῖς Ιερεμιας ῎Ηκουσα, ἰδοὺ ἐγὼ προσεύξομαι πρὸς κύριον τὸν θεὸν ἡμῶν κατὰ τοὺς λόγους ὑμῶν· καὶ ἔσται, ὁ λόγος, ὃν ἂν ἀποκριθήσεται κύριος, ἀναγγελῶ ὑμῖν, οὐ μὴ κρύψω ἀϕ’ ὑμῶν ῥῆμα.

kaì eîpen autoîs Ieremias ῎Ēkousa, idoù egṑ proseúxomai pròs kýrion tòn theòn hēmō̂n katà toùs lógous hymō̂n: kaì éstai, ho lógos, hòn àn apokrithḗsetai kýrios, anangelō̂ hymîn, ou mḕ krýpsō aph’ hymō̂n rhē̂ma.

5
καὶ αὐτοὶ εἶπαν τῷ Ιερεμια ῎Εστω κύριος ἐν ἡμῖν εἰς μάρτυρα δίκαιον καὶ πιστόν, εἰ μὴ κατὰ πάντα τὸν λόγον, ὃν ἂν ἀποστείλῃ σε κύριος πρὸς ἡμᾶς, οὕτως ποιήσομεν·

kaì autoì eîpan tō̂i Ieremia ῎Estō kýrios en hēmîn eis mártyra díkaion kaì pistón, ei mḕ katà pánta tòn lógon, hòn àn aposteílēi se kýrios pròs hēmâs, hoútōs poiḗsomen:

6
καὶ ἐὰν ἀγαθὸν καὶ ἐὰν κακόν, τὴν ϕωνὴν κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν, οὗ ἡμεῖς ἀποστέλλομέν σε πρὸς αὐτόν, ἀκουσόμεθα, ἵνα βέλτιον ἡμῖν γένηται, ὅτι ἀκουσόμεθα τῆς ϕωνῆς κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν.

kaì eàn agathòn kaì eàn kakón, tḕn phōnḕn kyríou toû theoû hēmō̂n, hoû hēmeîs apostéllomén se pròs autón, akousómetha, hína béltion hēmîn génētai, hóti akousómetha tē̂s phōnē̂s kyríou toû theoû hēmō̂n.

7
καὶ ἐγενήθη μετὰ δέκα ἡμέρας ἐγενήθη λόγος κυρίου πρὸς Ιερεμιαν.

kaì egenḗthē metà déka hēméras egenḗthē lógos kyríou pròs Ieremian.

8
καὶ ἐκάλεσεν τὸν Ιωαναν καὶ τοὺς ἡγεμόνας τῆς δυνάμεως καὶ πάντα τὸν λαὸν ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου

kaì ekálesen tòn Iōanan kaì toùs hēgemónas tē̂s dynámeōs kaì pánta tòn laòn apò mikroû héōs megálou

9
καὶ εἶπεν αὐτοῖς Οὕτως εἶπεν κύριος

kaì eîpen autoîs Hoútōs eîpen kýrios

10
’Εὰν καθίσαντες καθίσητε ἐν τῇ γῇ ταύτῃ, οἰκοδομήσω ὑμᾶς καὶ οὐ μὴ καθέλω καὶ ϕυτεύσω ὑμᾶς καὶ οὐ μὴ ἐκτίλω· ὅτι ἀναπέπαυμαι ἐπὶ τοῖς κακοῖς, οἷς ἐποίησα ὑμῖν.

’Eàn kathísantes kathísēte en tē̂i gē̂i taútēi, oikodomḗsō hymâs kaì ou mḕ kathélō kaì phyteúsō hymâs kaì ou mḕ ektílō: hóti anapépaumai epì toîs kakoîs, hoîs epoíēsa hymîn.

11
μὴ ϕοβηθῆτε ἀπὸ προσώπου βασιλέως Βαβυλῶνος, οὗ ὑμεῖς ϕοβεῖσθε ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ· μὴ ϕοβηθῆτε, ϕησὶν κύριος, ὅτι μεθ’ ὑμῶν ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαι ὑμᾶς καὶ σῴζειν ὑμᾶς ἐκ χειρὸς αὐτοῦ·

mḕ phobēthē̂te apò prosṓpou basiléōs Babylō̂nos, hoû hymeîs phobeîsthe apò prosṓpou autoû: mḕ phobēthē̂te, phēsìn kýrios, hóti meth’ hymō̂n egṓ eimi toû exaireîsthai hymâs kaì sṓizein hymâs ek cheiròs autoû:

12
καὶ δώσω ὑμῖν ἔλεος καὶ ἐλεήσω ὑμᾶς καὶ ἐπιστρέψω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν ὑμῶν.

kaì dṓsō hymîn éleos kaì eleḗsō hymâs kaì epistrépsō hymâs eis tḕn gē̂n hymō̂n.

13
καὶ εἰ λέγετε ὑμεῖς Οὐ μὴ καθίσωμεν ἐν τῇ γῇ ταύτῃ πρὸς τὸ μὴ ἀκοῦσαι ϕωνῆς κυρίου,

kaì ei légete hymeîs Ou mḕ kathísōmen en tē̂i gē̂i taútēi pròs tò mḕ akoûsai phōnē̂s kyríou,

14
ὅτι εἰς γῆν Αἰγύπτου εἰσελευσόμεθα καὶ οὐ μὴ ἴδωμεν πόλεμον καὶ ϕωνὴν σάλπιγγος οὐ μὴ ἀκούσωμεν καὶ ἐν ἄρτοις οὐ μὴ πεινάσωμεν καὶ ἐκεῖ οἰκήσομεν,

hóti eis gē̂n Aigýptou eiseleusómetha kaì ou mḕ ídōmen pólemon kaì phōnḕn sálpingos ou mḕ akoúsōmen kaì en ártois ou mḕ peinásōmen kaì ekeî oikḗsomen,

15
διὰ τοῦτο ἀκούσατε λόγον κυρίου Οὕτως εἶπεν κύριος ’Εὰν ὑμεῖς δῶτε τὸ πρόσωπον ὑμῶν εἰς Αἴγυπτον καὶ εἰσέλθητε ἐκεῖ κατοικεῖν,

dià toûto akoúsate lógon kyríou Hoútōs eîpen kýrios ’Eàn hymeîs dō̂te tò prósōpon hymō̂n eis Aígypton kaì eisélthēte ekeî katoikeîn,

16
καὶ ἔσται, ἡ ῥομϕαία, ἣν ὑμεῖς ϕοβεῖσθε ἀπὸ προσώπου αὐτῆς, εὑρήσει ὑμᾶς ἐν γῇ Αἰγύπτου, καὶ ὁ λιμός, οὗ ὑμεῖς λόγον ἔχετε ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, καταλήμψεται ὑμᾶς ὀπίσω ὑμῶν ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ ἐκεῖ ἀποθανεῖσθε.

kaì éstai, hē rhomphaía, hḕn hymeîs phobeîsthe apò prosṓpou autē̂s, heurḗsei hymâs en gē̂i Aigýptou, kaì ho limós, hoû hymeîs lógon échete apò prosṓpou autoû, katalḗmpsetai hymâs opísō hymō̂n en Aigýptōi, kaì ekeî apothaneîsthe.

17
καὶ ἔσονται πάντες οἱ ἄνθρωποι καὶ πάντες οἱ ἀλλογενεῖς οἱ θέντες τὸ πρόσωπον αὐτῶν εἰς γῆν Αἰγύπτου ἐνοικεῖν ἐκεῖ ἐκλείψουσιν ἐν τῇ ῥομϕαίᾳ καὶ ἐν τῷ λιμῷ, καὶ οὐκ ἔσται αὐτῶν οὐθεὶς σῳζόμενος ἀπὸ τῶν κακῶν, ὧν ἐγὼ ἐπάγω ἐπ’ αὐτούς.

kaì ésontai pántes hoi ánthrōpoi kaì pántes hoi allogeneîs hoi théntes tò prósōpon autō̂n eis gē̂n Aigýptou enoikeîn ekeî ekleípsousin en tē̂i rhomphaíāi kaì en tō̂i limō̂i, kaì ouk éstai autō̂n outheìs sōizómenos apò tō̂n kakō̂n, hō̂n egṑ epágō ep’ autoús.

18
ὅτι οὕτως εἶπεν κύριος Καθὼς ἔσταξεν ὁ θυμός μου ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Ιερουσαλημ, οὕτως στάξει ὁ θυμός μου ἐϕ’ ὑμᾶς εἰσελθόντων ὑμῶν εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἔσεσθε εἰς ἄβατον καὶ ὑποχείριοι καὶ εἰς ἀρὰν καὶ εἰς ὀνειδισμὸν καὶ οὐ μὴ ἴδητε οὐκέτι τὸν τόπον τοῦτον,

hóti hoútōs eîpen kýrios Kathṑs éstaxen ho thymós mou epì toùs katoikoûntas Ierousalēm, hoútōs stáxei ho thymós mou eph’ hymâs eiselthóntōn hymō̂n eis Aígypton, kaì ésesthe eis ábaton kaì hypocheírioi kaì eis aràn kaì eis oneidismòn kaì ou mḕ ídēte oukéti tòn tópon toûton,

19
ἃ ἐλάλησεν κύριος ἐϕ’ ὑμᾶς τοὺς καταλοίπους Ιουδα Μὴ εἰσέλθητε εἰς Αἴγυπτον. καὶ νῦν γνόντες γνώσεσθε

hà elálēsen kýrios eph’ hymâs toùs kataloípous Iouda Mḕ eisélthēte eis Aígypton. kaì nŷn gnóntes gnṓsesthe

20
ὅτι ἐπονηρεύσασθε ἐν ψυχαῖς ὑμῶν ἀποστείλαντές με λέγοντες Πρόσευξαι περὶ ἡμῶν πρὸς κύριον, καὶ κατὰ πάντα, ἃ ἐὰν λαλήσῃ σοι κύριος, ποιήσομεν.

hóti eponēreúsasthe en psychaîs hymō̂n aposteílantés me légontes Próseuxai perì hēmō̂n pròs kýrion, kaì katà pánta, hà eàn lalḗsēi soi kýrios, poiḗsomen.

21
καὶ οὐκ ἠκούσατε τῆς ϕωνῆς κυρίου, ἧς ἀπέστειλέν με πρὸς ὑμᾶς.

kaì ouk ēkoúsate tē̂s phōnē̂s kyríou, hē̂s apésteilén me pròs hymâs.

22
καὶ νῦν ἐν ῥομϕαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ ἐκλείψετε ἐν τῷ τόπῳ, οὗ ὑμεῖς βούλεσθε εἰσελθεῖν κατοικεῖν ἐκεῖ.

kaì nŷn en rhomphaíāi kaì en limō̂i ekleípsete en tō̂i tópōi, hoû hymeîs boúlesthe eiseltheîn katoikeîn ekeî.