Bibles in ancient languages
Old translations
Modern translations

Septante Psalms 139

Pentateuch
Historical books
Poetical Writings
Prophetic Books
Chapter
Verses
1
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυιδ.

Eis tò télos: psalmòs tō̂i Dauid.

2
’Εξελοῦ με, κύριε, ἐξ ἀνθρώπου πονηροῦ, ἀπὸ ἀνδρὸς ἀδίκου ῥῦσαί με,

’Exeloû me, kýrie, ex anthrṓpou ponēroû, apò andròs adíkou rhŷsaí me,

3
οἵτινες ἐλογίσαντο ἀδικίας ἐν καρδίᾳ, ὅλην τὴν ἡμέραν παρετάσσοντο πολέμους·

hoítines elogísanto adikías en kardíāi, hólēn tḕn hēméran paretássonto polémous:

4
ἠκόνησαν γλῶσσαν αὐτῶν ὡσεὶ ὄϕεως, ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν. διάψαλμα.

ēkónēsan glō̂ssan autō̂n hōseì ópheōs, iòs aspídōn hypò tà cheílē autō̂n. diápsalma.

5
ϕύλαξόν με, κύριε, ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ, ἀπὸ ἀνθρώπων ἀδίκων ἐξελοῦ με, οἵτινες ἐλογίσαντο ὑποσκελίσαι τὰ διαβήματά μου·

phýlaxón me, kýrie, ek cheiròs hamartōloû, apò anthrṓpōn adíkōn exeloû me, hoítines elogísanto hyposkelísai tà diabḗmatá mou:

6
ἔκρυψαν ὑπερήϕανοι παγίδα μοι καὶ σχοινία διέτειναν, παγίδας τοῖς ποσίν μου, ἐχόμενα τρίβου σκάνδαλον ἔθεντό μοι. διάψαλμα.

ékrypsan hyperḗphanoi pagída moi kaì schoinía diéteinan, pagídas toîs posín mou, echómena tríbou skándalon éthentó moi. diápsalma.

7
εἶπα τῷ κυρίῳ θεός μου εἶ σύ· ἐνώτισαι, κύριε, τὴν ϕωνὴν τῆς δεήσεώς μου.

eîpa tō̂i kyríōi theós mou eî sý: enṓtisai, kýrie, tḕn phōnḕn tē̂s deḗseṓs mou.

8
κύριε κύριε δύναμις τῆς σωτηρίας μου, ἐπεσκίασας ἐπὶ τὴν κεϕαλήν μου ἐν ἡμέρᾳ πολέμου.

kýrie kýrie dýnamis tē̂s sōtērías mou, epeskíasas epì tḕn kephalḗn mou en hēmérāi polémou.

9
μὴ παραδῷς με, κύριε, ἀπὸ τῆς ἐπιθυμίας μου ἁμαρτωλῷ· διελογίσαντο κατ’ ἐμοῦ, μὴ ἐγκαταλίπῃς με, μήποτε ὑψωθῶσιν. διάψαλμα.

mḕ paradō̂is me, kýrie, apò tē̂s epithymías mou hamartōlō̂i: dielogísanto kat’ emoû, mḕ enkatalípēis me, mḗpote hypsōthō̂sin. diápsalma.

10
ἡ κεϕαλὴ τοῦ κυκλώματος αὐτῶν, κόπος τῶν χειλέων αὐτῶν καλύψει αὐτούς.

hē kephalḕ toû kyklṓmatos autō̂n, kópos tō̂n cheiléōn autō̂n kalýpsei autoús.

11
πεσοῦνται ἐπ’ αὐτοὺς ἄνθρακες, ἐν πυρὶ καταβαλεῖς αὐτούς, ἐν ταλαιπωρίαις οὐ μὴ ὑποστῶσιν.

pesoûntai ep’ autoùs ánthrakes, en pyrì katabaleîs autoús, en talaipōríais ou mḕ hypostō̂sin.

12
ἀνὴρ γλωσσώδης οὐ κατευθυνθήσεται ἐπὶ τῆς γῆς, ἄνδρα ἄδικον κακὰ θηρεύσει εἰς διαϕθοράν.

anḕr glōssṓdēs ou kateuthynthḗsetai epì tē̂s gē̂s, ándra ádikon kakà thēreúsei eis diaphthorán.

13
ἔγνων ὅτι ποιήσει κύριος τὴν κρίσιν τοῦ πτωχοῦ καὶ τὴν δίκην τῶν πενήτων.

égnōn hóti poiḗsei kýrios tḕn krísin toû ptōchoû kaì tḕn díkēn tō̂n penḗtōn.

14
πλὴν δίκαιοι ἐξομολογήσονται τῷ ὀνόματί σου, καὶ κατοικήσουσιν εὐθεῖς σὺν τῷ προσώπῳ σου.

plḕn díkaioi exomologḗsontai tō̂i onómatí sou, kaì katoikḗsousin eutheîs sỳn tō̂i prosṓpōi sou.