Bibles in ancient languages
Old translations
Modern translations

Septante Ecclesiastes 7

Pentateuch
Historical books
Poetical Writings
Prophetic Books
Chapter
Verses
1
Ἀγαθὸν ὄνομα ὑπὲρ ἔλαιον ἀγαθὸν καὶ ἡμέρα τοῦ θανάτου ὑπὲρ ἡμέραν γενέσεως αὐτοῦ.

Agathòn ónoma hypèr élaion agathòn kaì hēméra toû thanátou hypèr hēméran genéseōs autoû.

2
ἀγαθὸν πορευθῆναι εἰς οἶκον πένθους ἢ ὅτι πορευθῆναι εἰς οἶκον πότου, καθότι τοῦτο τέλος παντὸς τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ὁ ζῶν δώσει εἰς καρδίαν αὐτοῦ.

agathòn poreuthē̂nai eis oîkon pénthous ḕ hóti poreuthē̂nai eis oîkon pótou, kathóti toûto télos pantòs toû anthrṓpou, kaì ho zō̂n dṓsei eis kardían autoû.

3
ἀγαθὸν θυμὸς ὑπὲρ γέλωτα, ὅτι ἐν κακίᾳ προσώπου ἀγαθυνθήσεται καρδία.

agathòn thymòs hypèr gélōta, hóti en kakíāi prosṓpou agathynthḗsetai kardía.

4
καρδία σοϕῶν ἐν οἴκῳ πένθους, καὶ καρδία ἀϕρόνων ἐν οἴκῳ εὐϕροσύνης.

kardía sophō̂n en oíkōi pénthous, kaì kardía aphrónōn en oíkōi euphrosýnēs.

5
ἀγαθὸν τὸ ἀκοῦσαι ἐπιτίμησιν σοϕοῦ ὑπὲρ ἄνδρα ἀκούοντα ᾆσμα ἀϕρόνων·

agathòn tò akoûsai epitímēsin sophoû hypèr ándra akoúonta ā̂isma aphrónōn:

6
ὅτι ὡς ϕωνὴ τῶν ἀκανθῶν ὑπὸ τὸν λέβητα, οὕτως γέλως τῶν ἀϕρόνων· καί γε τοῦτο ματαιότης.

hóti hōs phōnḕ tō̂n akanthō̂n hypò tòn lébēta, hoútōs gélōs tō̂n aphrónōn: kaí ge toûto mataiótēs.

7
ὅτι ἡ συκοϕαντία περιϕέρει σοϕὸν καὶ ἀπόλλυσι τὴν καρδίαν εὐτονίας αὐτοῦ.

hóti hē sykophantía periphérei sophòn kaì apóllysi tḕn kardían eutonías autoû.

8
ἀγαθὴ ἐσχάτη λόγων ὑπὲρ ἀρχὴν αὐτοῦ, ἀγαθὸν μακρόθυμος ὑπὲρ ὑψηλὸν πνεύματι.

agathḕ eschátē lógōn hypèr archḕn autoû, agathòn makróthymos hypèr hypsēlòn pneúmati.

9
μὴ σπεύσῃς ἐν πνεύματί σου τοῦ θυμοῦσθαι, ὅτι θυμὸς ἐν κόλπῳ ἀϕρόνων ἀναπαύσεται.

mḕ speúsēis en pneúmatí sou toû thymoûsthai, hóti thymòs en kólpōi aphrónōn anapaúsetai.

10
μὴ εἴπῃς Τί ἐγένετο ὅτι αἱ ἡμέραι αἱ πρότεραι ἦσαν ἀγαθαὶ ὑπὲρ ταύτας; ὅτι οὐκ ἐν σοϕίᾳ ἐπηρώτησας περὶ τούτου.

mḕ eípēis Tí egéneto hóti hai hēmérai hai próterai ē̂san agathaì hypèr taútas? hóti ouk en sophíāi epērṓtēsas perì toútou.

11
ἀγαθὴ σοϕία μετὰ κληροδοσίας καὶ περισσεία τοῖς θεωροῦσιν τὸν ἥλιον·

agathḕ sophía metà klērodosías kaì perisseía toîs theōroûsin tòn hḗlion:

12
ὅτι ἐν σκιᾷ αὐτῆς ἡ σοϕία ὡς σκιὰ τοῦ ἀργυρίου, καὶ περισσεία γνώσεως τῆς σοϕίας ζωοποιήσει τὸν παρ’ αὐτῆς.

hóti en skiā̂i autē̂s hē sophía hōs skià toû argyríou, kaì perisseía gnṓseōs tē̂s sophías zōopoiḗsei tòn par’ autē̂s.

13
ἰδὲ τὰ ποιήματα τοῦ θεοῦ· ὅτι τίς δυνήσεται τοῦ κοσμῆσαι ὃν ἂν ὁ θεὸς διαστρέψῃ αὐτόν;

idè tà poiḗmata toû theoû: hóti tís dynḗsetai toû kosmē̂sai hòn àn ho theòs diastrépsēi autón?

14
ἐν ἡμέρᾳ ἀγαθωσύνης ζῆθι ἐν ἀγαθῷ καὶ ἐν ἡμέρᾳ κακίας ἰδέ· καί γε σὺν τοῦτο σύμϕωνον τούτῳ ἐποίησεν ὁ θεὸς περὶ λαλιᾶς, ἵνα μὴ εὕρῃ ὁ ἄνθρωπος ὀπίσω αὐτοῦ μηδέν.

en hēmérāi agathōsýnēs zē̂thi en agathō̂i kaì en hēmérāi kakías idé: kaí ge sỳn toûto sýmphōnon toútōi epoíēsen ho theòs perì laliâs, hína mḕ heúrēi ho ánthrōpos opísō autoû mēdén.

15
Σὺν τὰ πάντα εἶδον ἐν ἡμέραις ματαιότητός μου· ἔστιν δίκαιος ἀπολλύμενος ἐν δικαίῳ αὐτοῦ, καὶ ἔστιν ἀσεβὴς μένων ἐν κακίᾳ αὐτοῦ.

Sỳn tà pánta eîdon en hēmérais mataiótētós mou: éstin díkaios apollýmenos en dikaíōi autoû, kaì éstin asebḕs ménōn en kakíāi autoû.

16
μὴ γίνου δίκαιος πολὺ καὶ μὴ σοϕίζου περισσά, μήποτε ἐκπλαγῇς.

mḕ gínou díkaios polỳ kaì mḕ sophízou perissá, mḗpote ekplagē̂is.

17
μὴ ἀσεβήσῃς πολὺ καὶ μὴ γίνου σκληρός, ἵνα μὴ ἀποθάνῃς ἐν οὐ καιρῷ σου.

mḕ asebḗsēis polỳ kaì mḕ gínou sklērós, hína mḕ apothánēis en ou kairō̂i sou.

18
ἀγαθὸν τὸ ἀντέχεσθαί σε ἐν τούτῳ, καί γε ἀπὸ τούτου μὴ ἀνῇς τὴν χεῖρά σου, ὅτι ϕοβούμενος τὸν θεὸν ἐξελεύσεται τὰ πάντα.

agathòn tò antéchesthaí se en toútōi, kaí ge apò toútou mḕ anē̂is tḕn cheîrá sou, hóti phoboúmenos tòn theòn exeleúsetai tà pánta.

19
Ἡ σοϕία βοηθήσει τῷ σοϕῷ ὑπὲρ δέκα ἐξουσιάζοντας τοὺς ὄντας ἐν τῇ πόλει·

HĒ sophía boēthḗsei tō̂i sophō̂i hypèr déka exousiázontas toùs óntas en tē̂i pólei:

20
ὅτι ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν δίκαιος ἐν τῇ γῇ, ὃς ποιήσει ἀγαθὸν καὶ οὐχ ἁμαρτήσεται.

hóti ánthrōpos ouk éstin díkaios en tē̂i gē̂i, hòs poiḗsei agathòn kaì ouch hamartḗsetai.

21
καί γε εἰς πάντας τοὺς λόγους, οὓς λαλήσουσιν, μὴ θῇς καρδίαν σου, ὅπως μὴ ἀκούσῃς τοῦ δούλου σου καταρωμένου σε,

kaí ge eis pántas toùs lógous, hoùs lalḗsousin, mḕ thē̂is kardían sou, hópōs mḕ akoúsēis toû doúlou sou katarōménou se,

22
ὅτι πλειστάκις πονηρεύσεταί σε καὶ καθόδους πολλὰς κακώσει καρδίαν σου, ὅπως καί γε σὺ κατηράσω ἑτέρους.

hóti pleistákis ponēreúsetaí se kaì kathódous pollàs kakṓsei kardían sou, hópōs kaí ge sỳ katērásō hetérous.

23
Πάντα ταῦτα ἐπείρασα ἐν τῇ σοϕίᾳ· εἶπα Σοϕισθήσομαι,

Pánta taûta epeírasa en tē̂i sophíāi: eîpa Sophisthḗsomai,

24
καὶ αὐτὴ ἐμακρύνθη ἀπ’ ἐμοῦ μακρὰν ὑπὲρ ὃ ἦν, καὶ βαθὺ βάθος, τίς εὑρήσει αὐτό;

kaì autḕ emakrýnthē ap’ emoû makràn hypèr hò ē̂n, kaì bathỳ báthos, tís heurḗsei autó?

25
ἐκύκλωσα ἐγώ, καὶ ἡ καρδία μου τοῦ γνῶναι καὶ τοῦ κατασκέψασθαι καὶ ζητῆσαι σοϕίαν καὶ ψῆϕον καὶ τοῦ γνῶναι ἀσεβοῦς ἀϕροσύνην καὶ σκληρίαν καὶ περιϕοράν.

ekýklōsa egṓ, kaì hē kardía mou toû gnō̂nai kaì toû katasképsasthai kaì zētē̂sai sophían kaì psē̂phon kaì toû gnō̂nai aseboûs aphrosýnēn kaì sklērían kaì periphorán.

26
καὶ εὑρίσκω ἐγὼ πικρότερον ὑπὲρ θάνατον, σὺν τὴν γυναῖκα, ἥτις ἐστὶν θηρεύματα καὶ σαγῆναι καρδία αὐτῆς, δεσμοὶ χεῖρες αὐτῆς· ἀγαθὸς πρὸ προσώπου τοῦ θεοῦ ἐξαιρεθήσεται ἀπ’ αὐτῆς, καὶ ἁμαρτάνων συλλημϕθήσεται ἐν αὐτῇ.

kaì heurískō egṑ pikróteron hypèr thánaton, sỳn tḕn gynaîka, hḗtis estìn thēreúmata kaì sagē̂nai kardía autē̂s, desmoì cheîres autē̂s: agathòs prò prosṓpou toû theoû exairethḗsetai ap’ autē̂s, kaì hamartánōn syllēmphthḗsetai en autē̂i.

27
ἰδὲ τοῦτο εὗρον, εἶπεν ὁ Ἐκκλησιαστής, μία τῇ μιᾷ τοῦ εὑρεῖν λογισμόν,

idè toûto heûron, eîpen ho Ekklēsiastḗs, mía tē̂i miā̂i toû heureîn logismón,

28
ὃν ἔτι ἐζήτησεν ἡ ψυχή μου καὶ οὐχ εὗρον· ἄνθρωπον ἕνα ἀπὸ χιλίων εὗρον καὶ γυναῖκα ἐν πᾶσι τούτοις οὐχ εὗρον.

hòn éti ezḗtēsen hē psychḗ mou kaì ouch heûron: ánthrōpon héna apò chilíōn heûron kaì gynaîka en pâsi toútois ouch heûron.

29
πλὴν ἰδὲ τοῦτο εὗρον, ὃ ἐποίησεν ὁ θεὸς σὺν τὸν ἄνθρωπον εὐθῆ, καὶ αὐτοὶ ἐζήτησαν λογισμοὺς πολλούς.

plḕn idè toûto heûron, hò epoíēsen ho theòs sỳn tòn ánthrōpon euthē̂, kaì autoì ezḗtēsan logismoùs polloús.