Bibles in ancient languages
Old translations
Modern translations

Septante Sirach 22

Pentateuch
Historical books
Poetical Writings
Prophetic Books
Chapter
Verses
1
Λίθῳ ἠρδαλωμένῳ συνεβλήθη ὀκνηρός, καὶ πᾶς ἐκσυριεῖ ἐπὶ τῇ ἀτιμίᾳ αὐτοῦ.

Líthōi ērdalōménōi syneblḗthē oknērós, kaì pâs eksyrieî epì tē̂i atimíāi autoû.

2
βολβίτῳ κοπρίων συνεβλήθη ὀκνηρός, πᾶς ὁ ἀναιρούμενος αὐτὸν ἐκτινάξει χεῖρα.

bolbítōi kopríōn syneblḗthē oknērós, pâs ho anairoúmenos autòn ektináxei cheîra.

3
αἰσχύνη πατρὸς ἐν γεννήσει ἀπαιδεύτου, θυγάτηρ δὲ ἐπ’ ἐλαττώσει γίνεται.

aischýnē patròs en gennḗsei apaideútou, thygátēr dè ep’ elattṓsei gínetai.

4
θυγάτηρ ϕρονίμη κληρονομήσει ἄνδρα αὐτῆς, καὶ ἡ καταισχύνουσα εἰς λύπην γεννήσαντος·

thygátēr phronímē klēronomḗsei ándra autē̂s, kaì hē kataischýnousa eis lýpēn gennḗsantos:

5
πατέρα καὶ ἄνδρα καταισχύνει ἡ θρασεῖα καὶ ὑπὸ ἀμϕοτέρων ἀτιμασθήσεται.

patéra kaì ándra kataischýnei hē thraseîa kaì hypò amphotérōn atimasthḗsetai.

6
μουσικὰ ἐν πένθει ἄκαιρος διήγησις, μάστιγες δὲ καὶ παιδεία ἐν παντὶ καιρῷ σοϕίας.

mousikà en pénthei ákairos diḗgēsis, mástiges dè kaì paideía en pantì kairō̂i sophías.

9
συγκολλῶν ὄστρακον ὁ διδάσκων μωρόν, ἐξεγείρων καθεύδοντα ἐκ βαθέος ὕπνου.

synkollō̂n óstrakon ho didáskōn mōrón, exegeírōn katheúdonta ek bathéos hýpnou.

10
διηγούμενος νυστάζοντι ὁ διηγούμενος μωρῷ, καὶ ἐπὶ συντελείᾳ ἐρεῖ Τί ἐστιν;

diēgoúmenos nystázonti ho diēgoúmenos mōrō̂i, kaì epì synteleíāi ereî Tí estin?

11
ἐπὶ νεκρῷ κλαῦσον, ἐξέλιπεν γὰρ ϕῶς, καὶ ἐπὶ μωρῷ κλαῦσον, ἐξέλιπεν γὰρ σύνεσιν· ἥδιον κλαῦσον ἐπὶ νεκρῷ, ὅτι ἀνεπαύσατο, τοῦ δὲ μωροῦ ὑπὲρ θάνατον ἡ ζωὴ πονηρά.

epì nekrō̂i klaûson, exélipen gàr phō̂s, kaì epì mōrō̂i klaûson, exélipen gàr sýnesin: hḗdion klaûson epì nekrō̂i, hóti anepaúsato, toû dè mōroû hypèr thánaton hē zōḕ ponērá.

12
πένθος νεκροῦ ἑπτὰ ἡμέραι, μωροῦ δὲ καὶ ἀσεβοῦς πᾶσαι αἱ ἡμέραι τῆς ζωῆς αὐτοῦ.

pénthos nekroû heptà hēmérai, mōroû dè kaì aseboûs pâsai hai hēmérai tē̂s zōē̂s autoû.

13
μετὰ ἄϕρονος μὴ πληθύνῃς λόγον καὶ πρὸς ἀσύνετον μὴ πορεύου· ϕύλαξαι ἀπ’ αὐτοῦ, ἵνα μὴ κόπον ἔχῃς καὶ οὐ μὴ μολυνθῇς ἐν τῷ ἐντιναγμῷ αὐτοῦ· ἔκκλινον ἀπ’ αὐτοῦ καὶ εὑρήσεις ἀνάπαυσιν καὶ οὐ μὴ ἀκηδιάσῃς ἐν τῇ ἀπονοίᾳ αὐτοῦ.

metà áphronos mḕ plēthýnēis lógon kaì pròs asýneton mḕ poreúou: phýlaxai ap’ autoû, hína mḕ kópon échēis kaì ou mḕ molynthē̂is en tō̂i entinagmō̂i autoû: ékklinon ap’ autoû kaì heurḗseis anápausin kaì ou mḕ akēdiásēis en tē̂i aponoíāi autoû.

14
ὑπὲρ μόλιβον τί βαρυνθήσεται; καὶ τί αὐτῷ ὄνομα ἀλλ’ ἢ μωρός;

hypèr mólibon tí barynthḗsetai? kaì tí autō̂i ónoma all’ ḕ mōrós?

15
ἄμμον καὶ ἅλα καὶ βῶλον σιδήρου εὔκοπον ὑπενεγκεῖν ἢ ἄνθρωπον ἀσύνετον.

ámmon kaì hála kaì bō̂lon sidḗrou eúkopon hypenenkeîn ḕ ánthrōpon asýneton.

16
‘Ιμάντωσις ξυλίνη ἐνδεδεμένη εἰς οἰκοδομὴν ἐν συσσεισμῷ οὐ διαλυθήσεται· οὕτως καρδία ἐστηριγμένη ἐπὶ διανοήματος βουλῆς ἐν καιρῷ οὐ δειλιάσει.

‘Imántōsis xylínē endedeménē eis oikodomḕn en sysseismō̂i ou dialythḗsetai: hoútōs kardía estērigménē epì dianoḗmatos boulē̂s en kairō̂i ou deiliásei.

17
καρδία ἡδρασμένη ἐπὶ διανοίας συνέσεως ὡς κόσμος ψαμμωτὸς τοίχου ξυστοῦ.

kardía hēdrasménē epì dianoías synéseōs hōs kósmos psammōtòs toíchou xystoû.

18
χάρακες ἐπὶ μετεώρου κείμενοι κατέναντι ἀνέμου οὐ μὴ ὑπομείνωσιν· οὕτως καρδία δειλὴ ἐπὶ διανοήματος μωροῦ κατέναντι παντὸς ϕόβου οὐ μὴ ὑπομείνῃ.

chárakes epì meteṓrou keímenoi katénanti anémou ou mḕ hypomeínōsin: hoútōs kardía deilḕ epì dianoḗmatos mōroû katénanti pantòs phóbou ou mḕ hypomeínēi.

19
‘Ο νύσσων ὀϕθαλμὸν κατάξει δάκρυα, καὶ νύσσων καρδίαν ἐκϕαίνει αἴσθησιν.

‘O nýssōn ophthalmòn katáxei dákrya, kaì nýssōn kardían ekphaínei aísthēsin.

20
βάλλων λίθον ἐπὶ πετεινὰ ἀποσοβεῖ αὐτά, καὶ ὁ ὀνειδίζων ϕίλον διαλύσει ϕιλίαν.

bállōn líthon epì peteinà aposobeî autá, kaì ho oneidízōn phílon dialýsei philían.

21
ἐπὶ ϕίλον ἐὰν σπάσῃς ῥομϕαίαν, μὴ ἀϕελπίσῃς, ἔστιν γὰρ ἐπάνοδος·

epì phílon eàn spásēis rhomphaían, mḕ aphelpísēis, éstin gàr epánodos:

22
ἐπὶ ϕίλον ἐὰν ἀνοίξῃς στόμα, μὴ εὐλαβηθῇς, ἔστιν γὰρ διαλλαγή· πλὴν ὀνειδισμοῦ καὶ ὑπερηϕανίας καὶ μυστηρίου ἀποκαλύψεως καὶ πληγῆς δολίας, ἐν τούτοις ἀποϕεύξεται πᾶς ϕίλος.

epì phílon eàn anoíxēis stóma, mḕ eulabēthē̂is, éstin gàr diallagḗ: plḕn oneidismoû kaì hyperēphanías kaì mystēríou apokalýpseōs kaì plēgē̂s dolías, en toútois apopheúxetai pâs phílos.

23
πίστιν κτῆσαι ἐν πτωχείᾳ μετὰ τοῦ πλησίον, ἵνα ἐν τοῖς ἀγαθοῖς αὐτοῦ ὁμοῦ πλησθῇς· ἐν καιρῷ θλίψεως διάμενε αὐτῷ, ἵνα ἐν τῇ κληρονομίᾳ αὐτοῦ συγκληρονομήσῃς.

pístin ktē̂sai en ptōcheíāi metà toû plēsíon, hína en toîs agathoîs autoû homoû plēsthē̂is: en kairō̂i thlípseōs diámene autō̂i, hína en tē̂i klēronomíāi autoû synklēronomḗsēis.

24
πρὸ πυρὸς ἀτμὶς καμίνου καὶ καπνός· οὕτως πρὸ αἱμάτων λοιδορίαι.

prò pyròs atmìs kamínou kaì kapnós: hoútōs prò haimátōn loidoríai.

25
ϕίλον σκεπάσαι οὐκ αἰσχυνθήσομαι καὶ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οὐ μὴ κρυβῶ,

phílon skepásai ouk aischynthḗsomai kaì apò prosṓpou autoû ou mḕ krybō̂,

26
καὶ εἰ κακά μοι συμβήσεται δι’ αὐτόν, πᾶς ὁ ἀκούων ϕυλάξεται ἀπ’ αὐτοῦ.

kaì ei kaká moi symbḗsetai di’ autón, pâs ho akoúōn phyláxetai ap’ autoû.

27
Τίς δώσει ἐπὶ στόμα μου ϕυλακὴν καὶ ἐπὶ τῶν χειλέων μου σϕραγῖδα πανοῦργον, ἵνα μὴ πέσω ἀπ’ αὐτῆς καὶ ἡ γλῶσσά μου ἀπολέσῃ με;

Tís dṓsei epì stóma mou phylakḕn kaì epì tō̂n cheiléōn mou sphragîda panoûrgon, hína mḕ pésō ap’ autē̂s kaì hē glō̂ssá mou apolésēi me?