Bibles in ancient languages
Old translations
Modern translations

Septante Tobit 14

Pentateuch
Historical books
Poetical Writings
Prophetic Books
Chapter
Verses
1
καὶ ἐπαύσατο ἐξομολογούμενος Τωβιτ.

kaì epaúsato exomologoúmenos Tōbit.

2
Καὶ ἦν ἐτῶν πεντήκοντα ὀκτώ, ὅτε ἀπώλεσεν τὰς ὄψεις, καὶ μετὰ ἔτη ὀκτὼ ἀνέβλεψεν· καὶ ἐποίει ἐλεημοσύνας καὶ προσέθετο ϕοβεῖσθαι κύριον τὸν θεὸν καὶ ἐξομολογεῖσθαι αὐτῷ.

Kaì ē̂n etō̂n pentḗkonta oktṓ, hóte apṓlesen tàs ópseis, kaì metà étē oktṑ anéblepsen: kaì epoíei eleēmosýnas kaì prosétheto phobeîsthai kýrion tòn theòn kaì exomologeîsthai autō̂i.

3
μεγάλως δὲ ἐγήρασεν· καὶ ἐκάλεσεν τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ Τέκνον, λαβὲ τοὺς υἱούς σου· ἰδοὺ γεγήρακα καὶ πρὸς τὸ ἀποτρέχειν ἐκ τοῦ ζῆν εἰμι.

megálōs dè egḗrasen: kaì ekálesen tòn hyiòn autoû kaì toùs hyioùs autoû kaì eîpen autō̂i Téknon, labè toùs hyioús sou: idoù gegḗraka kaì pròs tò apotréchein ek toû zē̂n eimi.

4
ἄπελθε εἰς τὴν Μηδίαν, τέκνον, ὅτι πέπεισμαι ὅσα ἐλάλησεν Ιωνας ὁ προϕήτης περὶ Νινευη ὅτι καταστραϕήσεται, ἐν δὲ τῇ Μηδίᾳ ἔσται εἰρήνη μᾶλλον ἕως καιροῦ, καὶ ὅτι οἱ ἀδελϕοὶ ἡμῶν ἐν τῇ γῇ σκορπισθήσονται ἀπὸ τῆς ἀγαθῆς γῆς, καὶ Ιεροσόλυμα ἔσται ἔρημος, καὶ ὁ οἶκος τοῦ θεοῦ ἐν αὐτῇ κατακαήσεται καὶ ἔρημος ἔσται μέχρι χρόνου.

ápelthe eis tḕn Mēdían, téknon, hóti pépeismai hósa elálēsen Iōnas ho prophḗtēs perì Nineuē hóti katastraphḗsetai, en dè tē̂i Mēdíāi éstai eirḗnē mâllon héōs kairoû, kaì hóti hoi adelphoì hēmō̂n en tē̂i gē̂i skorpisthḗsontai apò tē̂s agathē̂s gē̂s, kaì Ierosólyma éstai érēmos, kaì ho oîkos toû theoû en autē̂i katakaḗsetai kaì érēmos éstai méchri chrónou.

5
καὶ πάλιν ἐλεήσει αὐτοὺς ὁ θεὸς καὶ ἐπιστρέψει αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, καὶ οἰκοδομήσουσιν τὸν οἶκον, οὐχ οἷος ὁ πρότερος, ἕως πληρωθῶσιν καιροὶ τοῦ αἰῶνος. καὶ μετὰ ταῦτα ἐπιστρέψουσιν ἐκ τῶν αἰχμαλωσιῶν καὶ οἰκοδομήσουσιν Ιερουσαλημ ἐντίμως, καὶ ὁ οἶκος τοῦ θεοῦ ἐν αὐτῇ οἰκοδομηθήσεται εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος οἰκοδομῇ ἐνδόξῳ, καθὼς ἐλάλησαν περὶ αὐτῆς οἱ προϕῆται.

kaì pálin eleḗsei autoùs ho theòs kaì epistrépsei autoùs eis tḕn gē̂n, kaì oikodomḗsousin tòn oîkon, ouch hoîos ho próteros, héōs plērōthō̂sin kairoì toû aiō̂nos. kaì metà taûta epistrépsousin ek tō̂n aichmalōsiō̂n kaì oikodomḗsousin Ierousalēm entímōs, kaì ho oîkos toû theoû en autē̂i oikodomēthḗsetai eis pásas tàs geneàs toû aiō̂nos oikodomē̂i endóxōi, kathṑs elálēsan perì autē̂s hoi prophē̂tai.

6
καὶ πάντα τὰ ἔθνη ἐπιστρέψουσιν ἀληθινῶς ϕοβεῖσθαι κύριον τὸν θεὸν καὶ κατορύξουσιν τὰ εἴδωλα αὐτῶν, καὶ εὐλογήσουσιν πάντα τὰ ἔθνη τὸν κύριον.

kaì pánta tà éthnē epistrépsousin alēthinō̂s phobeîsthai kýrion tòn theòn kaì katorýxousin tà eídōla autō̂n, kaì eulogḗsousin pánta tà éthnē tòn kýrion.

7
καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ ἐξομολογήσεται τῷ θεῷ, καὶ ὑψώσει κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ χαρήσονται πάντες οἱ ἀγαπῶντες κύριον τὸν θεὸν ἐν ἀληθείᾳ καὶ δικαιοσύνῃ, ποιοῦντες ἔλεος τοῖς ἀδελϕοῖς ἡμῶν.

kaì ho laòs autoû exomologḗsetai tō̂i theō̂i, kaì hypsṓsei kýrios tòn laòn autoû, kaì charḗsontai pántes hoi agapō̂ntes kýrion tòn theòn en alētheíāi kaì dikaiosýnēi, poioûntes éleos toîs adelphoîs hēmō̂n.

8
καὶ νῦν, τέκνον, ἄπελθε ἀπὸ Νινευη, ὅτι πάντως ἔσται ἃ ἐλάλησεν ὁ προϕήτης Ιωνας.

kaì nŷn, téknon, ápelthe apò Nineuē, hóti pántōs éstai hà elálēsen ho prophḗtēs Iōnas.

9
σὺ δὲ τήρησον τὸν νόμον καὶ τὰ προστάγματα καὶ γίνου ϕιλελεήμων καὶ δίκαιος, ἵνα σοι καλῶς ᾖ, καὶ θάψον με καλῶς καὶ τὴν μητέρα σου μετ’ ἐμοῦ· καὶ μηκέτι αὐλισθῆτε εἰς Νινευη.

sỳ dè tḗrēson tòn nómon kaì tà prostágmata kaì gínou phileleḗmōn kaì díkaios, hína soi kalō̂s ē̂i, kaì thápson me kalō̂s kaì tḕn mētéra sou met’ emoû: kaì mēkéti aulisthē̂te eis Nineuē.

10
τέκνον, ἰδὲ τί ἐποίησεν Αμαν Αχιαχάρῳ τῷ θρέψαντι αὐτόν, ὡς ἐκ τοῦ ϕωτὸς ἤγαγεν αὐτὸν εἰς τὸ σκότος, καὶ ὅσα ἀνταπέδωκεν αὐτῷ· καὶ Αχιαχαρος μὲν ἐσώθη, ἐκείνῳ δὲ τὸ ἀνταπόδομα ἀπεδόθη, καὶ αὐτὸς κατέβη εἰς τὸ σκότος. Μανασσης ἐποίησεν ἐλεημοσύνην καὶ ἐσώθη ἐκ παγίδος θανάτου, ἧς ἔπηξεν αὐτῷ, Αμαν δὲ ἐνέπεσεν εἰς τὴν παγίδα καὶ ἀπώλετο.

téknon, idè tí epoíēsen Aman Achiachárōi tō̂i thrépsanti autón, hōs ek toû phōtòs ḗgagen autòn eis tò skótos, kaì hósa antapédōken autō̂i: kaì Achiacharos mèn esṓthē, ekeínōi dè tò antapódoma apedóthē, kaì autòs katébē eis tò skótos. Manassēs epoíēsen eleēmosýnēn kaì esṓthē ek pagídos thanátou, hē̂s épēxen autō̂i, Aman dè enépesen eis tḕn pagída kaì apṓleto.

11
καὶ νῦν, παιδία, ἴδετε τί ἐλεημοσύνη ποιεῖ, καὶ τί δικαιοσύνη ῥύεται.καὶ ταῦτα αὐτοῦ λέγοντος ἐξέλιπεν αὐτοῦ ἡ ψυχὴ ἐπὶ τῆς κλίνης· ἦν δὲ ἐτῶν ἑκατὸν πεντήκοντα ὀκτώ· καὶ ἔθαψεν αὐτὸν ἐνδόξως.

kaì nŷn, paidía, ídete tí eleēmosýnē poieî, kaì tí dikaiosýnē rhýetai.kaì taûta autoû légontos exélipen autoû hē psychḕ epì tē̂s klínēs: ē̂n dè etō̂n hekatòn pentḗkonta oktṓ: kaì éthapsen autòn endóxōs.

12
Καὶ ὅτε ἀπέθανεν Αννα, ἔθαψεν αὐτὴν μετὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. ἀπῆλθεν δὲ Τωβιας μετὰ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ εἰς ’Εκβάτανα πρὸς Ραγουηλ τὸν πενθερὸν αὐτοῦ.

Kaì hóte apéthanen Anna, éthapsen autḕn metà toû patròs autoû. apē̂lthen dè Tōbias metà tē̂s gynaikòs autoû kaì tō̂n hyiō̂n autoû eis ’Ekbátana pròs Ragouēl tòn pentheròn autoû.

13
καὶ ἐγήρασεν ἐντίμως καὶ ἔθαψεν τοὺς πενθεροὺς αὐτοῦ ἐνδόξως καὶ ἐκληρονόμησεν τὴν οὐσίαν αὐτῶν καὶ Τωβιτ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.

kaì egḗrasen entímōs kaì éthapsen toùs pentheroùs autoû endóxōs kaì eklēronómēsen tḕn ousían autō̂n kaì Tōbit toû patròs autoû.

14
καὶ ἀπέθανεν ἐτῶν ἑκατὸν εἴκοσι ἑπτὰ ἐν ’Εκβατάνοις τῆς Μηδίας.

kaì apéthanen etō̂n hekatòn eíkosi heptà en ’Ekbatánois tē̂s Mēdías.

15
καὶ ἤκουσεν πρὶν ἢ ἀποθανεῖν αὐτὸν τὴν ἀπώλειαν Νινευη, ἣν ᾐχμαλώτισεν Ναβουχοδονοσορ καὶ Ασυηρος· ἐχάρη πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν ἐπὶ Νινευη.

kaì ḗkousen prìn ḕ apothaneîn autòn tḕn apṓleian Nineuē, hḕn ēichmalṓtisen Nabouchodonosor kaì Asyēros: echárē prò toû apothaneîn epì Nineuē.